กระจก หกปี
    กระจกที่ได้มาจากการย้ายบ้านของพี่คนหนึ่ง...ใช้ทุกวันมาเกือบ หกปี

ย้ายบ้านไปไหนก็เอาไปด้วย ใช้อยู่ทุกวันเห็นความเปลี่ยนแปลงของตัวเองอยู่ทุกวัน อยู่ๆ วันก่อน กระจกเงาในห้องก็หล่นลงมาแตกกระจาย เศษแก้วกระเด็นลงเต็มพื้นเหมือนเป็นลางบอกเหตุอะไรบางอย่าง 
เพล้ง....เศษแก้วกระจาย 
    กระจกที่ส่องอยู่ทุกวันหกปี ในวันนั้นมันแตกกระจาย เอากับมาต่อใหม่ให้เหมือนเดิมก็ไม่ได้แล้ว กระจกที่มันแตกไปแล้วต่อให้อยากจะกลับไปส่องเหมือนเดิมก็ไม่ได้ เศษแก้วที่ตกแตกเต็มพื้นจะเก็บไปทิ้งตอนนั้นเลยก็ไม่ได้หากไม่มีสติที่จะระมัดระวังพอ เศษแก้วนั้นแหละอาจจะบาดมือทิ้งแผลให้เราไว้ได้ ก็ต้องปล่อยให้เวลามันผ่านไป พอมีสติค่อยมาจัดการเก็บกวด...

ความรักก็เหมือนกันแม้จะรู้จักกันมานานแค่ไหน ส่องกันทุกวัน พอมันแตกร้าวไปแล้วมันยังกลับมาได้แค่อาจจะไม่เหมือนเดิม รอยร้าวรอยแตกที่มันเกิดขึ้นก็ต้องใช้เวลาในการจัดการเหมือนกัน หากมีสติไม่มากพอการตัดสินใจทำอะไรลงไปอาจเป็นบาดแผลที่ย้อนกลับมาทำร้ายจิตใจก็ได้ 
 แต่...มันก็แปลกในวันที่เหตุการณ์สองอย่างนี้เกิดขึ้นพร้อมกันเหมือนเป็นเคสตัวอย่างที่ทำให้เห็น แล้วดึงสติตัวเองออกมาสอนตัวเองในวันที่ใจมันอ่อนแอ และตัดใจไม่จากไม่ได้ แล้วอยากจะกลับไปมีความรักแบบสุขๆทุกข์ๆ ไม่มีอะไรแน่นอน อยู่อย่างนั้น วันนั้นที่เห็นกระจกมันแตกเหมือนย้อนให้เห็นว่ากระจกที่วันแตกไม่สามารถเอากลับมาส่องได้เหมือนเดิมยังไง...ยิ่งเข้าใกล้เศษแก้วยิ่งเห็นความเสี่ยงของการเกิดแผลหากเราไม่มีสติพอ...ความรักครั้งนี้ก็เหมือนกัน ไม่สามารถเอากลับมาได้เหมือนเดิมเช่นกัน อยากทำให้มันดีขึ้นหรือให้ควงามรู้สึกดีๆกลับมาเหมือนเดิมมันก็กลับมันก็ไม่เหมือนเดิมโดยอัตโนมัติ ทุกวันนี้ถึงจะอยากกลับไปส่องกระจกบานนั้นเหมือนเดิมแต่ก็รู้ว่ามันเป็นไปไม่ได้ ท้ายที่สุดแล้วก็ต้องทำใจ หรือรอซื้อกระจกบานใหม่มาทดแทน แต่ก็ใช้เวลาในการเลือก จนบางทีตอนนี้ก็ไม่มีก็ไม่เป็นไร... 

ขอบคุณกระจกบานนั้นที่เสียสละหล่นลงมาแตกให้เห็นความจริง 5555
แต่ก็แอบเสียดายแหละ....แหม่!!
SHARE

Comments