Stock-Home(not)Alone : กลางวันอันแสนสั้น
ที่ประเทศไทยไม่ว่าจะฤดูไหนก็ก็มีกลางวันยาวราว 12 ชั่วโมง และมันก็กลายเป็นความเคยชินของฉันไปแล้ว เมื่อมาอยู่ต่างแดนที่ห่างไกลจากเส้นศูนย์สูตรซึ่งช่วงเวลากลางวันแปรเปลี่ยนไปตามฤดูกาล มันก็จะรู้สึกแปลกๆหน่อย

โดยเฉพาะประเทศทางตอนเหนือมากๆอย่างสวีเดนในหน้าหนาว แม้พระอาทิตย์จะขึ้นราวแปดโมงกว่า แต่หากนอนตื่นบ่ายทีก็จะพบว่าเหลือเวลากลางวันอีกเพียงสองชั่วโมง

...จึงต้องบริหารเวลาอย่างดี

เมื่อช่วงเวลากลางวันสั้น ทำให้ฉันรู้สึกกดดันอยู่ไม่น้อย เพราะอยากเที่ยวชมเมืองให้คุ้มกับที่อุตส่าห์มาตั้งไกลให้มากที่สุด แต่พอตะวันเริีมคล้อยบรรยากาศในเมืองก็กร่อยทันที เวลาห้าโมงเย็นนั้นมืดสนิทแล้ว ผู้คนที่อยู่ข้างนอกก็ช่างบางตา แสงสีก็ไม่มากหากจะเทียบกับกรุงเทพมหานครก็เพียงหนึ่งในสี่ได้กระมัง

ฉันจึงมักเลือกเก็บพิพิธภัณฑ์ที่ส่วนมากจะปิดช้าหน่อยเอาไว้ท้ายๆของวัน เพราะความมืดมิดนั้น
ไม่มีผลอะไรต่อภายในอาคาร

แต่กระนั้นหากเป็นวันเทศกาลเช่นคริสมาสต์ ห้างร้านต่างๆก็จะปิดเร็ว แค่บ่ายสองก็ล๊อคประตูแล้ว คนกรุงที่ชินกับร้านค้า 24 ชั่วโมงถึงกับช็อค

"แต่ช่วงหน้าร้อนนี่เค้า party กันทั้งคืนนะ"

ฉันไม่มีประสบการณ์หน้าร้อนที่สต้อกโฮล์ม แต่สมัยอยู่ทางตอนเหนือของจีนในหน้าร้อน ก็ราวสองทุ่มได้กว่าที่ตะวันจะตกดิน มันก็คงเป็นการชดเชยกับหน้าหนาวไปนั่นแหละ

ในช่วงหน้าหนาวนี้ นอกจากบรรยากาศแสนอึมครึมของกลางคืนที่มากกว่ากลางวันแล้ว พื้นถนนที่มักถูกปกคลุมด้วยหิมะหนาหนักทับถมจนกลายเป็นน้ำแข็งก็ทำให้การเดินเท้ายามค่ำคืนเป็นไปอย่างยากลำบากเหลือเกิน จากที่ลำบากมากอยู่แล้วในตอนกลางวัน สภาพอากาศโหดร้ายสำหรับคนเมืองร้อนนี้ทำให้ฉันต้องใส่เสื้อ 4 ชั้น กางเกง 3 ชั้น พอกางเกงข้างในหนาก็จะถ่วงกางเกงตัวนอกให้ไหลลงตลอดเวลา กลายเป็นเดินไปพลางดึงกางเกงไป เวลาเดินก็ต้องคอยสังเกตุเงาสะท้อนบนพื้น หากเป็นพื้นเงาๆนี่คือน้ำแข็งลื่นถือว่าอันตรายเหยียบไปมีลื่นหัวแตก แต่ถ้าพื้นที่ดูด้านๆคือค่อนข้างปลอดภัย แต่พอมืดแล้วก็ทำให้สังเกตุได้ยากขึ้น

ถึงสต็อกโฮล์มจะเป็นเมืองที่ขึ้นชื่อเรื่องความปลอดภัยไร้อาชญากรรม แต่ในเมืองยามค่ำก็ช่างวังเวงแม้เป็นเพียงหัวค่ำ อาคารตึกรามเก่าแก่ให้บรรยากาศหลอนๆเหมือนลอนดอนยุค Jack the Ripper จึงไม่แปลกใจที่คนส่วนใหญ่อยากรีบกลับเข้าเคหะสถานเมื่อพระอาทิตย์ตกดิน

...ฉันก็เป็นหนึ่งในนั้น
SHARE
Written in this book
Stock-Home(not)Alone
Writer
Nititatita
writer
Life Adventure

Comments