When whale was young
เรื่องราวของเจ้าวาฬที่ออกตามหาตัวตนของตัวเอง แต่กลับกลายเป็นว่าปลายทางของมันมีเพียงแค่เด็กน้อยตัวเล็กคนนึงยืนรออยู่


คุณอาจคิดว่ามันไปเจอจุดหมายที่ผิด ปลายทางของมันต้องมีสิ่งที่ดียิ่งกว่านี้รออยู่สิ! อย่าง...
เงิน
บ้านหลังโต
และความสบาย

แต่ฉันคิดว่ามันพบเส้นทางที่ใจต้องการแล้วนะ



เด็กน้อยที่ฉันกล่าว หากมองภายนอกก็คือเด็กตัวเล็กๆ ซุกซน จอมโวยวาย ผู้ที่อ่อนแอ เปราะบางและยิ้มง่าย
แต่สำหรับฉันแล้ว วัยเด็กมันเหมือนกับตัวตนที่แท้จริงของทุกคน ความสุขอันแท้จริง เสียงหัวเราะร่าไร้เดียงสา และการปล่อยวางจากโลกที่เอาแต่หมุนรอบดวงอาทิตย์์ สนใจเพียงแค่การหมุนรอบตัวเองก็เพียงพอแล้ว

วาฬนั้นมีหัวใจที่ยิ่งใหญ่แต่มันจะมีประโยชน์อะไรถ้ามันหลงลืมความรู้สึกในตอนที่ตัวเองยังเล็ก
...ความฝันที่ยากจะเป็นจริง
...ความสุขอันนิรันดร์์
...ความล้ำค่าของเสียงหัวเราะ

ทั้งหมดนี้ตอนที่เราเป็นเด็กเราเฝ้่าวอนขอสิ่งพวกนี้โดยไม่สนใจคำพูดของเหล่ามนุษย์ตัวโตที่กล่าวหาว่าเพ้อฝันเสียด้วยซ้ำ

แต่พอเราโตขึ้น รู้สึกไหมว่าคำพูดของทุกคนมีอิทธิพลมากกว่าความรู้สึกส่วนลึกของเรา

รู้สึกไหมว่าเราวิ่งไล่ตามถ้วยรางวัลเพียงเพื่อต้องการยอมรับจากสังคมมากกว่าการคว้าดาวที่เป็นของตัวเราเอง

รู้สึกไหมว่าเราไม่สามารถแสดงความเศร้าออกมา แต่หากเป็นความสุขจอมปลอมแล้ว เราพร้อมหาหน้ากากมาส่วมใส่เหมือนกับตัวตลก


เรากำลังว่่ายตามหาอะไรในมหาสมุทรที่ไกลเกินกว่าแสงตะวันจะสาดส่องถึงกันแน่

ที่นี่ มหาสมุทรที่เจ้าวาฬ 52Hz ตัวนี้อาศัยอยู่ มันเหนื่อยมากเลยนะที่จะว่ายฝ่าความหนาวของน้ำเพื่อตามหาวาฬตัวอื่นที่มีความถี่ตรงกัน
แม้มันจะพยายามทำตัวให้เหมือนกับเพื่อนตัวอื่นๆ
แม้มันจะใช้ครีบสื่อสาร
แม้มันจะแปรเปลี่ยนให้เป็นสายพันธุ์อื่น
...แต่ความถี่ของมันเป็นสิ่งเที่ยงตรง พยายามยังไงมันก็เป็นวาฬที่มีความถี่ 52 เฮิร์ต

' รู้สึกเหนื่อยไหม อยากพักบ้างหรือเปล่า? '

ตัวตนในวัยเด็กถามยามที่เสียงหยดน้ำจากฟากฟ้ากระทบกับพื้นจนกลบเสียงทุกอย่างแทบหมดสิ้น
' ลองหยุดฟังเสียงของคนอื่นแล้วลองฟังเสียงตัวตนในวัยเด็กดูไหม? ลองฟังความต้องการของตัวเองแทนความหวังที่คนอื่นสาดใส่... '

ร้องไห้ตามที่ตัวเองต้องการเหมือนวันที่เราหลงทางในเขาวงกต

ปล่อยให้ร่างกายทำตามจิตใจ ไม่ต้องกลั้นน้ำตาฝืนยิ้มยามที่รู้สึกตัวเองมันช่างไร้ค่าเมื่อยืนอยู่บนโลกใบนี้

ทำตัวงอแงเหมือนตอนเด็กสักครั้งจะเป็นไรไป อย่าไปกลัวคำว่าไม่รู้จักโต ทั้งๆที่เราเองก็ไม่เข้าใจว่าเราจะโตไปทำไมหากมันไม่มีความสุขเอาเสียเลย
หัดทำตามใจบ้าง
หัดดื้อบ้าง
หัดพลาดบ้างเหมือนตอนเราหัดเดิน ในตอนเด็กตอนคุณล้มคุณไม่ได้ร้องเพราะอายหรือกลัวคนนินทาสักหน่อยนิ คุณร้องเพราะคุณเจ็บ

ในวันที่คุณท้อแท้ ในวันที่รู้สึกโดดเดี่ยวจับขั้วหัวใจและไม่รู้ว่าอยู่ไปทำไมในโลกมหาสมุทรอันมืดมิด ไร้ทางออกและไม่รู้จะว่ายขึ้นไปเหนือน้ำยังไง

ลองหาตัวตนในวัยเด็กของคุณดู วัยเด็กที่อยากทำอะไรก็ทำ ไร้ซึ่งกรอบระเบียบมาบีบบังคับให้รู้สึกว่ามันเป็นไปไม่ได้หรอก วัยเด็กที่ซื่อตรงต่อความรู้สึกอยากร้องก็ร้องให้เขื่อนแตก อยากหัวเราะก็หัวเราะให้ภูเขาถล่ม

ในตอนนี้หากการออกไปข้างนอกกับคนอื่นมันช่างยากลำบาก ลองแบกเป้ออกไปหาความหมายของการมีชีวิตอยู่กับเด็กตัวน้อยอันบริสุทธิ์ที่อยู่ข้างในตัวคุณแทน
เพราะในขณะเดียวกันเจ้าวาฬ 52 Hz ก็คงได้พบกับเด็กน้อยที่รอคอยมันอยู่
...เด็กน้อยที่มีความถี่เดียวกับมัน

บนโลกใบนี้ยังมีเด็กน้อยมากมายที่กำลังรอวาฬผู้แสนโดดเดี่ยวของพวกเขา
รอคอยผู้ใหญ่หัวดื้อให้ถอดหน้ากากปิเอโร่ออกมาเผชิญหน้ากับพวกเขา
...ด้วยใบหน้าที่แท้จริง :)




- ถึงจะกลายแปรเปลี่ยนเป็นผู้ใหญ่อีกกี่ครั้ง แต่อย่าลืมเส้นทางกลับสู่ความเป็นเด็กอีกครา -

SHARE
Written in this book
Lonely Whale
Writer
Tofuu_Bear
หมีขาว กับ เต้าหู้
เมื่อขนปุยกับนุ่มนิ้มมาเจอกัน..

Comments

Origamidollx
9 months ago
52hz วาฬน้อยพจนภัยในโลกที่ไม่รู้จัก เหนื่อย แล้วก็หนัก เมื่อรู้ว่ามัน งมอะไรอยู่ก็ไม่รู้ 5? การพจนภัยของวาฬ ครั้งที่ได้อ่านไป เจ้าวาฬเรียนรู้ เรื่องราวจะเป็นเช่นไร โปรดติดตามตอีกต่อไป อิอิ
Reply