🏳️‍🌈จุดเริ่มต้นของ"จุดจบ"👭
หลังจากที่คลั่งไคล้ บ้าบอ มโนข้ามปี ก็ถึงเวลาที่ความจริงได้ปรากฏ
หลังจากที่ฉันทราบนามสกุลของเธอจากเอกสารในบริษัทที่เธอลงนามไว้ ไม่รอช้าฉันรีบจดใส่ในสมุดบันทึกและขณะที่นั่งแท็กซี่กลับมาที่หอพักหลังเลิกงานก็ได้ค้นหาใน facebook เช่นเคย แล้วสิ่งที่ปรากฏคือ เธอเป็นผู้หญิงที่น่ารักมาก เป็นคนที่มีจิตสาธารณะ ทำประโยชน์เพื่อคนอื่นหลายต่อหลายอย่าง .. ฉันตามไปเข้ากลุ่มที่มีเธออยู่ ตามไปไลค์เพจบางอันที่เธอไลค์และฉันสนใจเช่นกัน มีคลิปของกลุ่มที่เกี่ยวข้องกับงานอาสาหลายอย่างที่มีเธออยู่ในนั้น เห็นแล้วก็อมยิ้มตาม เมื่อเห็นเธอมีความสุขฉันก็สุขใจ
แต่เรื่องราวมันไม่ได้เข้าข้างฉันขนาดนั้นหรอก เมื่อพบว่าเรื่องราวใน facebook ที่เธอตั้งเป็นสาธารณะมีอยู่เพียงน้อยนิด ด้วยความไม่รู้จักพอ ฉันก็นึกขึ้นได้ว่า"แล้ว IG ล่ะ ??" อย่างที่บอกไปสวรรค์ท่านคงพิจารณาแล้วว่าฉันควรพอแต่เพียงเท่านี้ .. IG ของเธอตั้งเป็นสาธารณะ รูปใน IG ส่วนใหญ่ของเธอมีแต่ธรรมชาติทั้งในไทยและเทศ จะมีเพียง2-3ภาพเท่านั้น ที่มีผู้ชายฝรั่งที่ดูอบอุ่นและเด็กผมทองนัยตาสีน้ำตาล หน้าตาน่ารักน่าชััง วัยสัก5-6ขวบได้  พร้อมกับแคปชั่นใต้ภาพว่า "good time" และ "lunch time" เท่านั้น แม้จะไม่ใช่ภาพหวานอะไรแต่แค่นี้ก็ทำให้ฉันคิดอะไรได้มากเลยทีเดียว ความรู้สึกมันพังทลายลงในพริบตา

เหมือนโลกทั้งใบกำลังถล่ม เหมือนหน้าชาๆ เหมือนได้ยินแต่เสียงที่อื้ออึงไปหมด แบกรับความรู้สึกตัวเองไม่ไหว จนต้องเข้าไปปรึกษากับพี่คนนึงในแอพสีแดงชื่อดังที่มีรูปเปลวไฟอยู่ เธอชื่อพี่ก. เธอเป็นคนที่ทำงานในแผนกเดียวกันกับพี่คนนี้แต่!!คนละบริษัท ฉันมั่นใจได้ว่าอย่างไรก็ตามเธอทั้ง2คนจะไม่รู้จักกันแน่นอน ตั้งแต่ฉันเริ่มชอบพี่คนนี้ฉันก็ปรึกษากับพี่ก.ในแอพนี้มาตลอด ฮ่ะฮ่าฮา ตื้นลึกหนาบางอย่างไรก็ปรึกษาเธอ ทั้งที่เราไม่รู้จักกันเป็นส่วนตัว(อีกแล้ว) ในค่ำคืนนั้นฉันไม่เป็นอันอ่านหนังสือเลย ทุกอย่างมันวิ้งๆ ภาพครอบครัวของเธอบนโต๊ะอาหารมันติดตาจนกระทั่งเคลิ้มหลับไป

เช้าวันนี้ อากาศร้อนอบอ้าว แต่ฉันก็ไม่ได้อยากลืมตาตื่นขึ้นมาเลย จมอยู่กับอารมณ์อะไรก็ไม่รู้ของตัวเอง จนกระทั่งมีพนักงาน kerry เอาของมาส่ง หลังจากรับโทรศัพท์และรับพัสดุเรียบร้อยจึงตั้งใจว่าจะเช็คข่าวสารสักหน่อยและมือก็เลื่อนไปแตะที่แอพสีแดงแอพเดิมเบาๆ เห็นพี่ก.ตอบกลับมาว่า "ความรักที่บริสุทธิ์ ให้เขามาก เรามีความสุข" ความรู้สึกตอนนั้นเหมือนมีคนมาฉุดมือเราออกมาจากมุมห้องที่มืดมน ใช่สิ .. เหมือนเพลงๆนึงเลย
เพราะความรักมันก็แค่ได้รักไป
แค่รู้ว่าฉันรักเธอ รู้แค่ว่าฉันรักเธอ
มันมากมายจนหยุดมันไม่ไหว
ไม่รู้ปลายทางเป็นอย่างไร ไม่รู้จะจบลงอย่างไร
รู้แค่เพียงฉันนั้นรักเธอหมดใจ

พี่ก.บอกฉันมาว่า "คิดด้านบวก ไม่ต้องเฟล เราปลื้มพี่เขา ไม่ต้องไปคาดหวัง" .. มันก็ย่อมต้องเป็นเช่นนั้นแหละ ในวันที่เราทำอะไรไม่ได้นอกเสียจากทำใจ มาปรับทัศนคติและรับมือกับความรู้สึกตัวเองใหม่ก็ได้ เฮ้อ!! .. ว่า ความรักไม่ใช่การครอบครอง ไม่ได้ต้องการให้เธอมารับรักเราตอบ หรือหวานแหว่วอะไรมากมาย แต่มันคือการที่เราเฝ้ามองเธอทำสิ่งที่มีความสุขและฉันก็พอใจ หากวันใดที่ฉันสามารถสนับสนุนและเป็นส่วนนึงของความสุขเธอได้มันก็คือผลพลอยได้และกำลังใจเล็กๆน้อยๆของฉัน .. เหอะๆ ยินดีและฝืนยิ้มในความพ่ายแพ้ตั้งแต่ยังไม่ได้เริ่มต้นด้วยซ้ำ หรือถ้าเรียกว่าเริ่มต้น ก็คงเป็นการเริ่มต้นของจุดจบที่พังพินาศที่สุด .. เฮ้อรอบที่ล้าน วันนี้น่าจะถอนหายใจบ่อยครั้งที่สุดแล้วในชีวิต หากคำกล่าวที่ว่า "ถอนหายใจบ่อยๆจะอายุสั้น" ฉันก็คงหมดลมหายใจไปแล้วล่ะ
สิ่งที่ฉันให้เธอได้คือหวังดี
อยากให้เธอได้มีทุกอย่าง
ปรารถนาให้เจอสิ่งดีทุกทาง
อย่างที่เธอต้องการเรื่อยไป

มีหลากหลายเพลงที่ฟังแล้วนึกถึงเธอ เธอคนที่ทำให้ฉันอยากมาฝึกงานทุกวัน อยากเป็นคนที่เก่งที่ดีขึ้น และเป็นที่พึ่งของคนอื่นได้ และขอบคุณพี่ก.ที่เข้ามาเตือนสติ 
ขอบคุณตัวเองที่เลือกขบวนฝึกงานขบวนนี้ ทำให้ฉันได้มาพบคนที่น่าชื่นชมและน่ารักอย่างเธอ จากนี้คงต้องกลับไปตั้งใจอ่านหนังสือสอบใบประกอบวิชาชีพดังเดิมแล้ว สะดุดไปนิด หลงทางไปหน่อย แต่มันก็คือรสชาติของชีวิตไม่ใช่เหรอ ถึงแม้รสมันจะขมๆไปหน่อยก็เถอะ  อย่าได้เสียดายเวลาเลย ตั้งใจกับปัจจุบันก็พอ ☺️ 
SHARE
Writer
Klinroong
Doctor of Pharmacist - Writer
ทุกสิ่งคือธรรมชาติ และงดงามในแบบของมัน ... ความรู้สึกก็เช่นกัน ... ..."กลิ่นรุ้ง"

Comments

sleepallday
6 months ago
งดงามดีนะครับ

Reply
Klinroong
6 months ago
ขอบคุณค่ะ //ก็หวังว่าสักวันหนึ่งเธอคนนั้นจะได้ผ่านมาอ่านและยิ้มรับความปรารถนีดีของเราไว้เช่นกันค่ะ