ดราม่าคือความเรื่อยเปื่อย #2
2

มีคนเคยบอกผมว่า เวลาผมพูดกับใครคนๆ นั้นจะเดาเจตนาผมไม่ออก การทำงานรับจ้างทำความสะอาดเป็นสิ่งที่สร้างความสุขให้ผมจริงๆ เหรอ ผมยืนยัน “จริง”

แต่ทุกคนก็ควรจะรู้ไว้ ในโลกนี้ไม่มีอะไรจริงแท้ร้อยเปอร์เซ็นต์ ยิ่งถ้าสิ่งนั้นหลุดออกมาจากปากผม ให้คุณสงสัยไว้ก่อนเลยว่า น่าจะต้องมากกว่าหรือน้อยกว่านั้น

หลังจากเขียนเล่าเรื่องของตัวเองลงใน Storylog ก็มีใครคนหนึ่งถามขึ้นว่า “รักความสะอาดถึงขั้นโรคจิตนี่มันเป็นยังไงเหรอ นึกภาพไม่ออกจริงๆ”

บางครั้งผมก็ข้ามนู่นข้ามนี่ไป ไม่เขียนบรรยายฉากหรือแอคชัน เอาเถอะ ผมให้ตีมือหนึ่งทีเพื่อเป็นการลงโทษ ต่อจากนี้ ผมจะค่อยๆ เล่าไปทีละฉากๆ จะพยายามไม่ให้ความคิดแล่นจากไปเร็วนัก เหมือนความสัมพันธ์ระหว่างผมกับสาวเชียร์เบียร์หน้าสวยตาโตหุ่นสะบึมที่ชอบเกาก้นตัวเองเวลาเผลอ มีแค่เธอคนนี้ที่รู้ว่าผมเป็นคนรักความสะอาดขนาดไหน

“แบบนี้ก็สบายตาดีค่ะ” สาวเชียร์เบียร์ว่า

“ห้องสตูดิโอก็งี้แหละ ทำความสะอาดง่าย” ผมไม่เคยซื้ออะไรที่ไม่จำเป็นเข้าห้องเลยสักชิ้น ขนาดซิงค์ล้างจาน ผมยังให้ช่างที่คอนโดรื้อออกเลย

พอมีซิงค์ก็ต้องล้างจาน พอมีจานก็ต้องกิน พอกินแล้วก็ต้องอ้วน คนเราจะอ้วนลงพุงก็เพราะทำตัวแบบนี้แหละ

ผมรู้จักกับสาวเชียร์เบียร์เมื่อสองวันก่อน คืนนั้นที่ร้านเหล้า พี่ต้นเสนองานแปลชิ้นหนึ่งให้ผมทำ เป็นงานแปลประเภทที่ผมเรียกว่า เผือกร้อน

“หกเดือนไหวมั้ยภู่ นักแปลแม่งชิ่ง”

“ได้เงินก็ทำหมดแหละพี่”

ถ้าทำเสร็จ ผมก็จะได้เงินค่าแปลแปดหมื่นกว่าบาท แปดหมื่นกว่าบาทเลยนะโว้ย! ผมวาดฝันไว้แล้วว่า จะเอาเงินก้อนนี้ไปใช้ทำอะไร และเพื่อเป็นการฉลองค่ำคืนที่ดีงามสุดๆ พี่ต้นเลยจัดการซื้อสาวเชียร์เบียร์หน้าสวยตาโตหุ่นสะบึมที่ชอบเกาก้นตัวเองเวลาเผลอให้ผม

“น้องเค้าโอเคเหรอพี่”

“หรือภู่จะไม่เอา พี่เอาเองก็ได้นะ”

ผมไม่มีทางปฏิเสธอยู่แล้ว

“เอาๆ” ผมตอบไปแบบนั้น แล้วเราก็เอากันจริงๆ ผมหมายถึงผมกับสาวเชียร์เบียร์นะ ไม่ใช่ผมกับพี่ต้น

คืนนั้นผมมีความสุขมาก เป็นเซ็กส์ที่โคตรเจ๋ง เราถึงพร้อมกัน รุ่งเช้าผมปลุกสาวเชียร์เบียร์แล้วบอกว่า เดี๋ยวผมจะต้องออกไปทำงานแล้ว

“จะนอนเล่นสักพักก่อนก็ได้นะ ถ้าจะกลับก็อย่าลืมล็อกห้องให้พี่ด้วย เงินอยู่ใต้หนังสือที่พี่อ่านเมื่อคืน เล่มนั้นแหละค่ะ ออน เดอะ โรด”

สาวเชียร์เบียร์กระเด้งจากฟูกนอนญี่ปุ่น วิ่งเข้ามาจูบแลกลิ้นผม เธอคงอยากจะมัดจำมัดใจ เลยพูดออกมา “วันหลังพี่ไม่ต้องให้เงินหนูนะ หนูให้เอาฟรีเลย”
SHARE
Written in this book
ดราม่าคือความเรื่อยเปื่อย
นวนิยายสั้น

Comments