วันสุดท้ายของปี ดีใจที่ได้เจอคุณ
วันสุดท้ายของปีสำหรับฉัน ก็คือการอยู่กับครอบครัว
และปีนี้ก็เช่นกัน


แต่ที่พิเศษออกไปก็คือ การได้เจอคุณ


ค่ำคืนในวันสุดท้ายของปี ฉันออกไปทานข้าวเย็นกับครอบครัว พอเข้าไปถึงร้านก็มองหาโต๊ะนั่งที่โทรจองไว้ แล้วบังเอิญฉันหันไปเจอกับสายตาคู่หนึ่งที่กำลังมองมาพอดี.. ไม่สิ จะเรียกว่าสายตาอย่างชัดเจนก็ไม่ได้ เพราะคุณสวมแว่นตากันแดดอยู่ เรียกได้ว่า ถ้าเป็นในละครก็ต้องเป็นฉากที่พระเอกกับนางเอกมองตากัน แล้วก็เหมือนโลกจะหยุดหมุนไป 5 วินาทีแล้วล่ะมั้ง ฮ่าๆ แต่ นี่มันชีวิตจริง ไม่ใช่ในละครไง พอมองหน้ากันปุ๊บ นางเอก (มโน) อย่างฉันก็รีบหันกลับโดยสัญชาตญาณ ก็เพราะว่า...

นั่นมันคุณคนที่เป็น puppy love ของฉันไง คุณคนที่ฉันแอบรักมาตลอดมาเกือบ 10 ปี คุณคนที่ทำให้ฉันร้องไห้เหมือนคนบ้าไปเมื่อ 3 ปีที่แล้ว และคุณ คนที่เป็นพี่ชายที่แสนดี 

นี่ฉันฝันไปหรือเปล่า คุณกลับมาจากอเมริกาตั้งแต่เมื่อไหร่กันนะ นานเท่าไหร่แล้วนะที่ฉันไม่ได้รับรู้เรื่องราวของคุณ คงตั้งแต่วันนั้นที่ฉันกดเลิกติดตามคุณใน Facebook นั่นแหละมั้ง (ก็แค่เลิกติดตามเฉยๆนะ จะให้ unfriend ไปเลยใจไม่แข็งพอ แหะๆ) ฉันถึงขนาดต้องขอตัวออกมาเข้าห้องน้ำ เพื่อที่จะมาแอบเปิดดู Facebook ของคุณเลยเชียวนะ แม้ในใจจะแอบคิดว่า พระเอกจะอาศัยจังหวะนี้เดินตามมาเพื่อที่จะได้มีโอกาสคุยกับนางเอกมั้ยนะ แต่ไม่หรอกจ้า ไม่มีใครเลย/ เอาอีกแล้ว กลับสู่ชีวิตจริงหน่อยเรา แกไม่ใช่นางเอกนะ จำวรั้ย!

นี่คุณจริงๆ ใช่มั้ย อืมมมม หน้าวอลของคุณที่ฉันคุ้นเคย ใช่สิ กิจวัตรประจำวันของฉันเมื่อนานมาแล้ว ก็คือการเปิดเข้าไปดูหน้าวอลของคุณที่ราวๆ ชาตินึงคุณจะอัพเรื่องราวอะไรซักทีนี่ล่ะ แต่ถึงจะรู้อย่างนั้น ฉันก็ยังแฮปปี้ที่จะเข้าไปดู 

ไม่เรียกร้องให้กลับมา หรือว่าผลักไส หรืออะไรทั้งนั้น
เก็บเอาไว้ในส่วนลึกซ่อนอยู่อย่างนั้นรู้ว่ามันไม่ไปไหน
แม้กระทั่งตอนนี้ เขายังอยู่ตรงนั้น ในภาพทรงจำสีจางๆ


หลังจากที่รู้ว่าคุณอยู่ที่นี่ด้วย และโต๊ะของเราก็อยู่ห่างกันเพียงราวกั้น แค่เพียงหันไปก็เจอ แต่ฉันก็ขอเลือกนั่งฝั่งที่หันไปแล้วไม่เจอดีกว่า งืออออ ก็ฉันไม่รู้จะทำหน้ายังไงนี่นะ จังหวะนั้นเหมือนเป็นช่วง awkward moment อ่ะ

ถึงแม้ว่าฉันจะไม่อยากสบตากับคุณอีกเป็นครั้งที่สอง แต่ก้ไม่พลาดที่จะหาจังหวะแอบมองหาคุณตลอด ก็แค่อยากรู้ว่าคุณเป็นยังไงบ้าง หวังว่าคุณจะมีความสุขดี ฉันชอบมองคุณอยู่เงียบๆ จากตรงนี้ฝั่งเดียวมากกว่า ก็เหมือนอย่างในอดีตที่ฉันเคยทำแหละนะ


งานเลี้ยงยังไงก็ต้องมีวันเลิกรา เมื่อมื้ออาหารเย็นของวันนี้สิ้นสุดลง เรียกเช็คบิลเรียบร้อย ถึงเวลาต้องกลับแล้วสินะ ขอแอบมองคุณเป็นครั้งสุดท้ายหน่อยแล้วกัน ไม่ได้เจอกันมากี่ปีแล้วนะเนี่ย 

บ้ายบายนะคุณ
.


“เธอออออออ”

นี่มันเสียงที่คุ้นเคยในอดีตนี่นา ฉันหันมองกลับไป แล้วก็เป็นคุณจริงๆ นี่ฉันไม่ได้ฝันไปใช่มั้ย นี่คุณเรียกฉันจริงๆ หรอเนี่ย กรี้ดดดดดดดดด !!!!!!!!!!!

คุณเดินออกมาหน้าร้านพอดีในระหว่างที่ฉันยืนรอรถอยู่ งือออขอบคุณความบังเอิญครั้งนี้ /ฉันไม่กล้าคิดเข้าข้างตัวเองอีกหรอกนะ แค่การที่คุณเข้ามาทักฉันแบบนี้ แค่นี้ก็ดีใจแล้ว เพราะอันที่จริง ฉันก็หันหลังอยู่ ไม่เห็นคุณหรอกนะ ถ้าคุณจะเดินผ่านไปแบบไม่ต้องสนใจฉันเลยก็ได้ เพราะถ้าเป็นฉัน ฉันคงจะทำแบบนั้น แหะๆ
 
อย่าเพิ่งโกรธกันนะ ฉันก็มีเหตุผลเหมือนกัน เพราะหลังจากครั้งสุดท้ายในอดีตที่ได้คุยกัน ฉันรู้สึกว่าคงมีแค่ฉันคนเดียวสินะที่อยากคุยกับคุณ ไม่รบกวนแล้วก็ได้ และฉันก็คิดว่าในอนาคตหากเราบังเอิญเจอกัน ฉันคงเป็นคนแปลกหน้าสำหรับคุณไปแล้วล่ะมั้ง เพราะบอกเลยว่าฉันคงไม่กล้าไปทักคุณก่อนเหมือนอย่างในอดีตที่ผ่านมาแล้วแน่ๆ เหนื่อยแล้วนะคุณ (แต่ก็ขอบคุณนะที่เข้ามา ไม่อย่างนั้นคงได้เป็นคนแปลกหน้าไปแล้วจริงๆ ฮือ)


คุณถามว่า ฉันจำคุณได้มั้ย.. โถ่ ตาบ้าเอ้ย ใครมันจะไปลืมรักครั้งแรกกันเล่า โดยเฉพาะอย่างยิ่ง รักครั้งแรกที่ไม่สมหวังอ่ะ ฮ่าๆๆๆๆ 

เราทักทายกัน ถามสารทุกข์สุกดิบเหมือนอย่างคนรู้จักทั่วไป แต่บอกตามตรง แค่คำพูดทั่วๆไปพวกนั้นก็สามารถทำให้หัวใจเต้นไม่เป็นจังหวะได้เลยนะ  ทำตัวไม่ถูกเลย ฮ่าๆๆ ก็คนมันเขิลอ่ะ งืออออออ

ผ่านมา 3 ปีแล้วนะ ไม่รู้ว่าคุณจะยังจำข้อความในอดีตของฉันได้รึเปล่า ถ้าจำไม่ได้จะดีมากๆ แต่ถ้าจำได้ก็แกล้งทำเป็นลืมๆ ไปหน่อยแล้วกันนะ แค่นี้ก็เขิลจะแย่อยู่แล้วววว >////<

ก็ตอนที่ฉันบอกกับคุณ คุณยังอยู่ที่อเมริกานี่นะ ไม่คิดว่าเมื่อคุณกลับมา ไม่คิดว่าเราจะได้เจอกันอีก เพราะถ้าคุณอยู่ที่นี่ ฉันคงไม่กล้าบอกคุณ ไม่กล้าทำอะไรบ้าๆ แบบนั้นแน่ โอ้ยยยยตอนนั้นฉันคิดอะไรกันนะ ไอ่บ้าเอ๊ย
.

ก่อนเราจะแยกจากกัน คุณบอกฉันว่า “มีอะไรก็ทักพี่มาได้นะ” 
ฉันก็ได้แต่ยิ้มกลับไป ทักหรอ... อยากทักไปนะ คิดถึงมากๆ เลย แต่ไม่เอาดีกว่า ไม่อยากรบกวนคุณแล้วล่ะ แล้วก็ไม่อยากกลับไปวนลูปเดิมๆ อีกแล้วด้วย การที่เราจะทักใครซักคนไป แล้วต้องมาเป็นบ้า นั่งรอว่าเค้าจะอ่านมั้ย จะตอบกลับมาเมื่อไหร่ นี่มันไม่ใช่เรื่องสนุกเลยนะ ฉันไม่อยากกลับไปเป็นเหมือนตอนนั้นอีกแล้วล่ะ ขอให้ฉันเก็บความรู้สึกดีๆ ที่ได้เจอคุณในวันนี้ไว้แค่นี้แหละ 
เพราะไม่รู้ว่าจะมีครั้งหน้าอีกรึเปล่าที่ฉันจะได้เจอคุณอีก ไม่รู้ว่าจะมีจังหวะไหนที่เส้นขนานสองเส้นนี้จะได้มาแตะกันอีกครั้ง 
 
ถ้านี่จะเป็นครั้งสุดท้าย ฉันขอเลือกให้จากกันอย่าง happy ending แบบที่ฉันยังมีรอยยิ้มอยู่บนหน้าบ้างแล้วกัน เพราะคุณรู้มั้ยว่าครั้งสุดท้ายฉันเสียน้ำตาไปมากแค่ไหน

แต่ถึงยังไงฉันก็แอบหวังว่าเราจะมีโอกาสได้เจอกันอีกนะ และครั้งหน้าถ้าเราได้เจอกันอีกครั้ง หวังว่าเราจะมองหน้ากัน สบตากัน ยิ้มให้กัน และก้าวเดินต่อไปด้วยความยินดี 


I am so grateful to have you in my life, no matter what status we are, and to me you will always have a special place in my heart. I will always care and support you. Nothing can or will ever replace you. One beautiful day, in time when I see you again I hope that when I smile at you, you will be smiling back at me too.  

 
ขอบคุณที่ยังจำฉันได้ ขอบคุณที่ทักทายกัน 
ขอบคุณที่ทำให้วันสุดท้ายสำหรับปีของฉันเป็นวันที่สวยงาม



It always makes my day, every time I see you.
 
ดีใจที่ได้เจอคุณ :) 














SHARE
Written in this book
from a puppy
Writer
chayamol
daydreamer
แล้วซักวัน คุณจะรักทะเล

Comments