โอกาสในชีวิต กับความคิดที่เกิดขึ้นระหว่างการรอรถประจำทาง
ไม่ใช่ทุกโอกาสหรอก
ที่จะพาเราไปถึงได้
ยังเป้าหมายที่ฝันไว้
.

.
.
.
ผมยืนรอรถเมล์สาย 40 อยู่นานแล้ว
แต่ก็ไม่มีโผล่มาสักคัน จะมีก็แต่
149 56 และก็ 177
ที่แม้ว่าที่นั่งข้างบนมันจะว่าง
เชื้อเชิญผมมากแค่ไหน
ถ้าผมขึ้นไปมันก็คง
พาผมไปถึงที่หมายไม่ได้อยู่ดี
.
.
ผมรอนานเกินไปจนรู้สึกคอแห้ง
จึงหันหลังกลับไป 7-11
ข้างหลังป้ายรถเมล์
ชะโงกดูแน่ใจแล้วว่าไฟแดงยังอีกนาน
เพื่อให้ไม่พลาดถ้าหากรถสายเป้าหมาย
ที่อาจจะมาถึงในขณะที่ผมละสายตา
ไปจากมันก็ได้
.
.
แต่ถึงแม้จะเตรียมตัวดีแล้ว
โชคชะตาก็เล่นตลกให้ผม
พลาดรถเมล์สาย 40 จนได้
เพราะพนักงานกำลังหา
เงินทอนแบงค์พันให้กับผม
จึงทำให้ผมออกมาไม่ทัน
สาย 40 ที่สู้อุตส่าห์รอ
มานานแสนนาน
.
.
หลายๆ ครั้ง เราก็
มัวแต่ไปสนใจอย่างอื่น
จนพลาดโอกาสที่นานๆ ที
จะผ่านเข้ามาในชีวิต

ผมยืนกระดกน้ำเก๊กฮวยเย็นๆ
ย้อมใจ พร้อมกับยืนรอรถเมล์ต่อไป
เป็นเวลาอีกนานทีเดียวแหละกว่า
รถเมล์สาย 40 คันใหม่จะมาถึง
แต่อย่างน้อยมันก็มาจนได้
แถมเป็นรถแอร์ที่มีที่นั่งว่างซะด้วย
คุ้มค่ากับการรอคอยจริงๆ
.
.
บางทีเราก็แค่ต้องอดทนรอต่อไป
อดทนรออย่างตั้งใจ
แล้วโอกาสที่ฝันใฝ่ก็จะมาถึงเราเอง
ในที่สุด
.
.

จุดหมายปลายทาง
ของสิ่งที่ฝัน ยังไงซะ
เราก็จะไปถึงมันได้แหละ
ตราบเท่าที่เรายังอดทนรอ
ยังคงพยายามคอยมองหาโอกาส
และไม่ยอมแพ้ ล้มเลิก
.
…ไปซะก่อน…



บิว บันดาลใจ

SHARE
Writer
Bewbundanjai
Writer
Inspire ความคิด ให้ชีวิต Inspired แรงบันดาลใจสร้างได้ ด้วยการเริ่มแบ่งปัน FB : บิว บันดาลใจ

Comments