LOOK AT THE END

"คาลล่า ลิลลี่..."

"คาลล่า ลิลลี่..."

"คาลล่า ลิลลี่..."

คัลเลนท่องชื่อตัวเองไปเรื่อยๆในขณะที่สองขายังคงทำหน้าที่ของมันอย่างต่อเนื่อง ลากผ่านสายตาของกลุ่มนักเรียนที่มองมายังหล่อนด้วยความสงสัยปนใคร่รู้อย่างปิดไม่มิด

คัลเลนยังไม่ทันได้สนใจก็เดินผ่านพวกเขามาหลายเมตรแล้ว มือขวาถือแผ่นขนาดเท่าเอสี่ที่เปรียบเสมือนแผนที่อยู่กลายๆ

เสียงรองเท้าบูทกระทบกับพื้นไม้ปาเก้ก่อให้เกิดเป็นความรู้สึกประหลาด คัลเลนหยุดเดินหลังจากนั้น-สำรวจตัวเองผ่านบานประตูสีดำทึบของห้องอาจารย์ใหญ่ 

ผมดำเหยียดตรงที่ถูกมัดสูงขึ้น-หนีบไว้ด้วยโบว์สีกรมท่าที่ดันไปแมทช์กันอย่างพอดิบพอดีกับกระโปรงสั้นสีเข้มที่หล่อนกำลังสวมอยู่ตอนนี้ เสื้อเชิ้ตสีขาวล้วนจงใจปล่อยให้ปลายหลุดลุ่ยตัดกับเนกไทลายสก็อต

"...."

กำลังคิดว่ามันดูดีไม่หยอกเลยล่ะ

SHARE
Writer
seaseenn
Want to be
money can't buy me unless enough.

Comments