เรียนรู้ให้เป็นในวันที่ฝนตก เราจะมีความสุขหลังฝนซา.

     ความจริงก็คือ   ลึกๆฉันแอบคาดหวังกับปีใหม่ครั้งนี้ ทุกๆความเจ็บปวดที่เคยผ่านเข้ามา ฉันพยายามรับบทเรียนจากมันให้ได้มากที่สุด การระวังตัวและความรู้สึกของฉันมีมากขึ้น ส่วนในเวลาเดียวกันฉันเองก็สามารถตัดความสัมพันธ์แย่ๆออกไปได้อย่างง่ายดาย...

บทเรียนมักอยู่ในสิ่งที่ทำให้เราเจ็บปวดมากกว่าสิ่งที่ทำให้เรามีความสุข
      ทัศนคติของฉันถูกเปลี่ยนไปตามกาลเวลา  ปีที่แล้วฉันยังคิดอยู่ว่าเพลงร้านเหล้าที่ไหนเปิดโดนใจที่สุด  แต่ปีนี้ต่างออกไปโดยสิ้นเชิง ฉันต้องการเพียงมุมเงียบเล็กๆในร้านกาแฟ พร้อมกับหนังสือ และเพลงคลอเบาๆ   
หลายครั้งที่ฉันหยุดมองตัวเองในกระจก ดวงตาของฉันมันเปลี่ยนไป แค่เปิดรูปตัวเองเมื่อสองสามปีที่แล้ว นัยน์ตามันช่างต่างกันโดยสิ้นเชิง แววตาของฉันเมื่อปีก่อนๆ สะท้อนถึงความสดใสไร้เดียงสา เวลายิ้มมันเปี่ยมไปด้วยความสุขที่บริสุทธิ์ ไร้เงื่อนไข
แต่ทำไม...
ดวงตาของฉันมันฟ้อง แววตาสดใสยังคงเป็นเช่นดังเดิม ความไร้เดียงสาของฉันถูกแทนที่ด้วยความเจ็บปวด แม้ว่าฉันจะยิ้มจนตาหยียังไง ความสุขของฉันมันไม่บริสุทธิ์อีกต่อไปแล้ว กลับกลายเป็นการปกปิดความรู้สึกเข้ามาแทน

     เ เ ต่ ฉั น ก็ ยั ง ช อ บ ตั ว เ อ ง อ ยู่ ดี หลายครั้งที่ฉันพยายามโทษตัวเอง ไม่คิดจะมองหาความสุข แต่ตอนนี้...ไม่ว่าฉันจะมีชีวิตอยู่ภายใต้ดวงตาในรูปแบบไหน ตราบใดที่ฉันยังคงสามารถมีความสุข และความสุขของฉันมันไม่เดือดร้อนใคร ฉันก็ยังรักตัวเองอยู่ดี :)
คุณจะเติบโต เมื่อคุณกล้าที่จะเสี่ยงถามว่าคุ้มไหม?        : ถ้าคิดว่าคุ้มมันก็คุ้ม :

     ฉันชอบเสมอเวลาพาตัวเองไปเจอสิ่งใหม่ๆ การทำอะไรใหม่ๆ แม้ว่ามันอาจจะตลก หรือ แย่ในครั้งแรก ผลลัพธ์ที่ได้คือ เราได้ทำมันแล้ว ชีวิตฉันมันคุ้มแล้ว 
ทุกๆครั้งที่ฉันได้ทำ เป็นเหมือนการขยายแผนที่ชีวิตให้กว้างขึ้น เราไม่จำเป็นต้องใช้ชีวิตเหมือนคนอื่น เพียงแค่เราอย่าขัดใจตัวเองบ่อยนักเป็นพอ

ถ้าคุณหิว จงไปหาของอร่อยที่คุณต้องการ
ถ้าคุณคิดถึง ควรพูดว่าคิดถึง หรือไม่ก็ไปหา
ถ้าคุณเหงา จงพาตัวเองออกไปเที่ยว
...แต่ ถ้าคุณไม่โอเค ไม่ควรพูด ไม่เป็นไร

     หลายครั้งที่เราเลือกที่จะตอบว่า ไม่เป็นไร เพราะมันคงเป็นทางออกที่ไม่ต้องอธิบายอะไรให้มากมาย แต่หลายครั้งที่ฉันทำแล้วรู้ว่ามันไม่ใช่ทางออกของปัญหาที่ถูกต้องเอาเสียเลย
มีปัญหาเราควรรับมือและแก้ไข ทางออกคือประตูไม่ใช่หน้าต่าง
    บนโลกนี้คุณเกิดมาเพื่อมีชีวิต...และใช้มัน
แต่คุณไม่ได้เกิดมาเพื่อบงการชีวิตคนอื่น ให้เป็นแบบที่คุณต้องการ
      หากเป็นแบบนั้นแล้ว...ทำไมคุณไม่ใช้ชีวิตของคุณให้เป็นแบบที่คุณต้องการละ ?
     ฉันโตมากับครอบครัวที่เต็มไปด้วยความคาดหวัง การเปรียบเทียบ และ สังคมโรงเรียนที่เต็มไปด้วยการแข่งขัน และ การเห็นแก่ตัว 
บางครั้งฉันก็รู้ว่าใครกำลังใส่หน้ากากหาฉัน แต่ฉันไม่มีเวลาที่ต้องมาสนใจและจับผิดคนพวกนั้น


คำว่า

" ช่างมันเถอะ "


เราสามารถใช้ได้ในสถานการณ์แบบนี้นี่แหละ

     พอทำได้แบบนี้ ฉันมีความสุขมากๆ อาจจะไม่ตลอดเวลา แต่ฉันก็สามารถสลัดความคิดแย่ๆออกไปจากความคิดได้ การแทนที่ของความคิดมาก กลายเป็นการปล่อยวางเข้ามาแทนที  

รู้สึกดีมากๆเลยวะ :)

     ฉันเชื่อว่า ความล้มเหลว และ ความไม่สมบูรณ์แบบนี้แหละ ที่หล่อหลอมให้เรากลายเป็นคนสมบูรณ์แบบ การยอมรับและเรียนรู้จากความผิดพลาด เนรมิตรความคิดของฉันให้ปรับตัวไปตาม ความสั่นคลอนของความรู้สึก 

 ; ฉันอยากขอบคุณทุกความสัมพันธ์ที่เข้ามาในชีวิต ถึงแม้ตอนนี้อาจจะจบไปแล้ว  ห่างหายกันไป หรือ ยังคงอยู่ด้วยกัน และ เพิ่งเข้ามาใหม่ ทุกๆคนมอบบทเรียนพิเศษแก่ฉันที่ไม่สามารถหาได้ตามตำราเรียน หรือ ห้องสมุด ล้วนแต่เป็นบทเรียนที่ต้องเอาความรู้สึกเข้าแลกทั้งนั้น แต่ฉันยินดีน้อมรับสำหรับ ข้อคิดของแต่ละความสัมพันธ์ ;

. . . ยิ่งกว่านั้น ฉันเองคงมาไกลเกินกว่าจะกลับไปรู้สึกอะไรแบบเด็กๆ แม้บางครั้งการเป็นเด็กก็ทำให้ฉันรู้สึกผ่อนคลายก็ตาม รอบๆข้าง ล้วนมีแต่ความกดดันและสถานการณ์บีบบังคับ จนฉันอยากจะหนีไปไกลๆ. . . 
เดี๋ยวมันก็ผ่านไปแต่สุดท้ายฉันก็รู้ว่าการวิ่งหนีสถานการณ์แย่ๆแบบนี้มันทำให้ฉันเอาแต่วิ่งหนีไปเรื่อยๆ เป็นโมเม้นต์ที่ Infinity 
    ถึงงั้นแล้วฉันเองก็เหนื่อย และ ได้เรียนรู้สิ่งแวดล้อมที่สำคัญอย่างหนึ่งคือ
   
      ... ไม่ว่าฉันจะวิ่งหนีไปอยู่ที่ใด ถึงแม้คิดว่าหนีได้แล้ว แต่ยังไงฉันก็ยังต้องพบปัญหาใหม่ๆอยู่ดี ...

เพราะงั้นฉันจึงหยุด
.
.
.
.
.
แล้วหันหน้าให้กับปัญหา 

   เพราะสำหรับฉันแล้ว การนอนหลับแบบค้างคาใจ มันทำให้ฉันหลับไม่สนิทเอาซะเลย ราวกับมีอะไรจุกอกอยู่

ฉันไม่ชอบแบบนี้...เลยหยุดวิ่งแล้ว ต่อรองกับมันซะ!


ดอกไม้ที่ยังเบ่งบานในวันที่พายุโหมและฝนตกหนัก คือดอกไม้ที่หายาก และมีคุณค่า
#ฉันอยากเป็นดอกไม้ดอกนี้

    ถึงแม้ว่าฉันจะเคยเหี่ยวเฉาไปตามฤดูกาลของมรสุม แต่ถึงยังงั้นแล้ว ฉันก็ยังอยากเบ่งบานในวันที่ฝนตกหนัก หรือ พายุโหมอยู่ดี ไม่ว่าฉันจะเจอปัญหาอะไร ฉันก็ยังคงยิ้มได้ นั้นแหละ ดอกไม้ที่ฉันอยากจะเป็น ;)


บางวันก็ดี 
บางวันก็แย่

   ชีวิตก็เหมือนหาดทราย ถ้าคลื่นที่ซัดมาคือความสุข แต่อีกไม่นานคลื่นเหล่านั้นก็จะกลับลงสู่พื้นทะเลอยู่ดี 
ความสุขมันเข้ามา อยู่กับเราได้ไม่นาน แต่เดี๋ยวมันก็จากไป ความทุกข์ก็เหมือนกัน เดี๋ยวมันก็จากไป เ เ ต่ ห ล า ย ค รั้ ง ที่ ฉั น รู้ สึ ก ว่ า ง เ ป ล่ า พื้ น ท ะ เ ล เ งี ย บ ส ง บ ห า ด ท ร า ย ช า ย ห า ด ก็ ไ ร้ ซึ่ ง ค ลื่ น ใ ด ๆ และหลายๆครั้งที่ฉันอยากจะเดินจมหายลงไปในคลื่นทะเลนี้
     
     เพียงคำพูดสั้นๆ ก็สามารถทำให้เกิดกระแสลมเล็กได้

" สู้ๆนะครับ "


ครอบครัว & ความรัก = กำลังใจ + แรงผลักดัน 

     ; ช่วยเติมพลังให้เราทนฝน ทนพายุได้อีกอึดใจ


ขอบคุณนะ :)



แค่นี้ฉันก็ไม่ต้องการอะไรแล้ว 
แค่เท่านี้มันก็เป็นความสัมพันธ์ที่ล้ำค่าสำหรับฉันแล้ว ตอนนี้ฉันพอใจกับตัวเองและทุกอย่างรอบตัว

ขอบคุณความเจ็บปวดที่ปั้นให้ฉันเป็นฉันอย่างวันนี้

สุขสวัสดิ์ ขอบคุณ :)
#แวะมาเขียน
#TP.ZIP














SHARE
Writer
palmsitt
writer
แผนกคัดกรอง รอเวลา เติบโต / Please 'inbox' for talk together and another topic. I hope my text can make someone move on with power inside in myself :) I want to make friend with everyone. If you want I'll wait !!

Comments

Bntks
6 months ago
การเดินทางจะทำให้หัวใจเราเติบโตขึ้นนะครับ :D สู้ ๆ นะครับ
Reply
palmsitt
6 months ago
พาตัวเองไปเจอสิ่งใหม่ๆ ทำให้หัวใจพองโต 💕 ขอบคุณนะคะ