โลกสีเทาเข้ม

มันไม่แฟร์เลยที่เราจะจากไปเพราะคนที่ไม่ได้รักเรา แต่เรากลับทิ้งคนที่รักเราไว้กับความทรงจำที่เคยมีเราอยู่









01
หลายคนพูดว่าโลกเราเป็นสีเทา

โลกสีเทาเข้มของฉัน มันเป็นยังไงกันนะ มันเหมือนโลกสีเทาของคนอื่นรึเปล่า?

สำหรับฉัน คำว่าโลก คืออะไรหน่ะหรอ..
โลก เป็นเพียงแค่สถานที่ที่หนึ่ง ที่มีแต่ความหลอกลวง มีแต่ความเห็นแก่ตัว มีแต่ความเจ็บปวด แต่โลกก็กลับมีความจริงใจ ความเผื่อแผ่ และความสุขมากมายเหมือนกัน

แต่ถ้าให้พูดตรงๆ ฉันก็ไม่ชอบสังคมนี้หรอก ฉันไม่เคยชอบตัวเองในตอนนี้ แล้วก็ไม่เคยชอบในสิ่งที่ตัวเองทำลงไปเลยซักนิด






ฉันไม่เคยเข้าใจโลกแห่งความจริงใจ เพราะฉันไม่เคยได้อยู่ในโลกนั้น







02
ครอบครัว เพื่อน คนรัก
ฉันรักครอบครัว ฉันรักเพื่อน ฉันไม่มีคนรัก

ฉันรักครอบครัวที่ฉันต้องปกปิดว่าฉันชอบเพศเดียวกันมาตลอดชีวิตที่ผ่านมา ฉันรักครอบครัวที่ทำให้ฉันรู้สึกดี แต่ก็ทำให้ฉันรู้สึกเหนื่อย ฉันรักครอบครัวที่บอกว่าเพื่อฉันแล้ว สามารถทำได้ทุกอย่าง แต่จริงๆก็เป็นแค่ครอบครัวที่ไม่คิดที่จะยอมรับในสิ่งที่ฉันเป็นจริงๆ


ฉันรักเพื่อนที่ทำให้ฉันหัวเราะ แต่ก็ทำให้ฉันร้องไห้ ฉันรักเพื่อนที่อยู่ข้างๆไม่ตลอดเวลา ฉันรักเพื่อนที่ต่อหน้าฉัน พูดว่ายอมรับฉัน แต่ลับหลังก็เอาฉันไปนินทา ฉันรักเพื่อนที่พูดว่าจริงใจ แต่สุดท้ายก็เป็นแค่เพื่อนที่ไม่เคยทำได้อย่างที่พูดเลยซักนิด


ฉันรักคนรักในอนาคต
ฉันหวังว่าซักวัน จะมีซักคนที่เข้ามาเติมเต็มช่องว่างของฉัน คนที่ทำให้โลกสีเทาเข้ม กลายเป็นโลกสีเทาอ่อน คนที่จะเป็นเรื่องดีๆของชีวิติอีกเรื่องหนึ่ง

เมื่อไหร่ฉันจะเจอคนคนนั้นกันนะ..


03
หน้ากาก?
ใส่หน้ากากเข้าหากันงั้นหรอ?
สมัยนี้ใครเขาก็ใส่กันทั้งนั้นแหละ

ไม่ว่าจะเป็นหน้ากากที่ใส่เอาไว้เพื่อเข้าหาคนอื่น หรือจะเป็นหน้ากากที่เอาไว้ปกป้องตัวเอง
ใครๆก็ใส่มันทั้งนั้น
เพราะถ้าเธอไม่ใส่มัน
เธอก็ไม่ต่างจากสิ่งที่เปราะบางและอ่อนแอ


04
ถ้าคุณกับเพื่อนอีกคนกำลังเดินหาร้านอาหารกันอยู่ แล้วเพื่อนคุณพูดว่าอยากกินพิซซ่า คุณจะพูดว่าอะไร..

บางทีคุณอาจจะพูดว่า
เพื่อน:อยากกินพิซซ่าอะ อยากกินปะ
คุณ:กินสิ อยากกินเหมือนกันๆ


แต่ไม่จริงหรอกคุณไม่ได้ชอบพิซซ่า คุณเกลียดชีส แต่แค่เพื่อนคุณเค้าไม่รู้ต่างหาก


ถ้าคุณเหนื่อย คุณเครียด คุณท้อ คุณอยากพัก แต่กำลังมีคนที่ต้องการความช่วยเหลือจากคุณหรือใครก็ตาม
ทั้งๆที่เค้าอาจจะเหนื่อยน้อยกว่าคุณด้วยซ้ำ คุณจะช่วยเขามั้ย? คุณจะบอกเค้าว่าคุณโอเครึเปล่า?

เค้า:เธอเหนื่อยมั้ย
คุณ:ไม่เป็นไร เราโอเค

แต่ในทางกลับกันแล้ว มีซักครั้งมั้ยที่คุณได้กินอาหารที่คุณอยากกินจริงๆ

แล้วเวลาคุณมีปัญหามีใครถามคุณบ้างมั้ย ว่าให้ช่วยอะไรมั้ย โอเคมั้ย เหนื่อยรึเปล่า...
พอคิดถึงคำตอบ มันก็ทำให้ฉันเจ็บปวด และตั้งคำถามกับตัวเอง





ทำไมเราถึงต้องแคร์ทุกคน ทั้งๆที่ทุกคนก็ไม่ได้แคร์เรามากซักเท่าไหร่เลยวะ





พูดตามตรง
ฉันก็ไม่เคยเกลียดคนทีทำให้ฉันเสียใจนะ แต่ฉันเกลียดตัวเองที่เอาแต่ไปแคร์คนพวกนั้นมากกว่า


ฉันเหนื่อย ฉันเจ็บปวด ฉันท้อ
ฉันไม่มีใคร แม้กระทั่งตัวของฉันเอง
ฉันไม่มีสถานที่ที่อยู่แล้วรู้สึกอุ่นใจ
ไม่มี
ไม่มีคนที่ทำให้รู้สึกว่าโลกนี้มันช่างน่าอยู่
ฉันไม่มีอะไรเลย
...


05
Safe sone?
หลายคนอาจจะบอกว่า บ้าน คือsafe sone
แต่สำหรับใครหลายๆคนแล้ว ห้องน้ำ ต่างหาก คือsafe sone ที่ดีที่สุด


ได้นั่งร้องไห้แบบไม่ต้องกลัวว่าใครจะเห็น (ถึงจะต้องกลัวว่าคนอื่นจะมาได้ยินก็เถอะ)
ได้เปิดฝักบัวใส่หน้า แล้วคิดถึงเรื่องที่ผ่านๆมา



ได้เศร้า

ได้ร้องไห้

ได้เจ็บปวด

ได้ปลดปล่อย



แต่เมื่อผ่านไป ยังไงสุดท้ายก่อนออกมาจากห้องน้ำก็ยังต้องใส่หน้ากากอันเดิม แล้วทำตัวปกติเหมือนเดิม ยิ้มให้กับครอบครัว ตรงไปที่ห้องนอน ทิ้งตัวลงนอน หยิบโทรศัพท์ขึ้นมา แล้วปล่อยให้เวลาผ่านไปอย่างช้าๆ และสุดท้ายก็มองเพดานที่มืดสนิท คิดถึงอะไรมากมาย ก่อนจะหลับตาพร้อมกับใจที่ภาวนาให้พรุ่งนี้เป็นวันที่ดี


06
เชื่อไหม ฉันไม่ได้อยากอยู่ในโลกนี้มากมายเลยนะ.. ฉันอยู่เพราะอะไรหน่ะหรอ เพราะพ่อแม่แล้วก็น้องชายของฉันนั่นแหละ
ถ้าฉันไม่อยู่แล้ว
ถ้าฉันไปที่ที่ไกลแสนไกล
ใครจะเลี้ยงพวกท่านเวลาพวกท่านแก่
หรือใครจะคอยดูแลเด็กชายที่อายุน้อยกว่าฉัน3ปี




หลายครั้งที่ฉันคิดจะทำอะไรโง่ๆ แต่ภาพของพวกเขาก็ผุดขึ้นมา





มันไม่แฟร์เลยที่เราจะจากไปเพราะคนที่ไม่ได้รักเรา แต่เรากลับทิ้งคนที่รักเราไว้กับความทรงจำที่เคยมีเราอยู่






07
ยิ้มให้กับความผิดหวัง
และหันหลังให้กับความรู้สึก
จงเข้มแข็ง เธออ่อนไหวได้ แต่ขอว่าอย่าเปราะบาง
โลกนี้ช่างโหดร้าย
แต่โลกนี้ก็ยังมีความน่าอยู่อยู่บ้าง
ถึงจะมีแค่1% หรือไม่มีเลย แต่ไม่ว่ายังไง เธอก็ต้องใช้ชีวิตต่อไปนะ


ในโลกที่แสนโหดร้ายนี้ มีเธอแค่คนเดียว

เธอผ่านมาได้ถึงขนาดนี้ เธอก็เก่งมากแล้วหล่ะ
 ในอนาคตมันมีอะไรหลายอย่างที่เธอจะต้องเจอ อีกมากมาย
มันอาจจะดีกว่านี้หรือมันอาจจะยากกว่านี้
แต่ไม่ว่ายังไง เธอต้องอดทนนะ เธอจะผ่านมันไปได้แน่นอน ฉันมั่นใจ


ใส่หน้ากากให้กับตัวเอง
แต่ขอให้เป็นหน้ากากแห่งความเข้มแข็ง
อย่าเป็นหน้ากากแห่งการหลอกลวง



เธอจะก้าวผ่านเรื่องร้ายๆไปกับฉัน

สู้ๆ

:)







#เรื่องที่ผ่านมามีคนให้กำลังใจเราเยอะมากเลย ขอบคุณมากๆเลยค่ะ
#สามารถทักมาแลกเปลี่ยนความรู้สึกกันได้นะคะ ยินดีรับฟังเสมอ ;)
#เข้มแข็งไปด้วยกันนะคะ

SHARE
Writer
Tiredtotry
슬픈 사람들
ชอบพิมพ์มากกว่าพูด ชอบเพลงเศร้ามากกว่าเพลงรัก ชอบกลางคืนมากกว่ากลางวัน

Comments

januaryshine
2 years ago
ทุกคำมันเเทงใจเราทุกอย่าง ทำไมเราต้องเเคร์เขาขนาดนั้นวะ ทั้งที่เขาไม่คิดจะเเคร์เราเลยสักนิด
Reply
TinMakham
2 years ago
ฟังดูเศร้ามาก. มันอาจดีกว่านี้ถ้าคุณโฟกัส หรือเขียน ในเรื่องดีๆที่อยู่รอบตัว. ชีวิตมันมีทั้งสิ่งไม่ดี และสิ่งดีๆเข้ามา. อยู่ที่ว่าเราจะโฟกัสหรือมองเห็นสิ่งไหน. สู้ๆคับ
Reply
Lalittampp
2 years ago
ชอบบทความนี้จังเลยค่ะ เป็นกำลังใจให้นะคะ สู้ๆค่ะ :)
Reply
futuretmp
2 years ago
สู้ๆนะ เดินไปด้วยกัน :)
Reply
hiitme
2 years ago
รักในบทความของคุณ เหมือนเห็นตัวเองเลย ; )
Reply