จิต ใบไม้ สายลม
พี่ ตอนนี้มันถึงเวลาที่หนูต้องไปจากชีวิตพี่จริงๆเสียที เพราะเราฝืนทนกันมานาน หรือหนูอาจจะฝืนทนอยู่คนเดียว คงไม่ต้องพูดอะไรอีกว่าทำไมและเพราะอะไร เพราะทุกอย่างเราก็เห็นแล้วว่ามันไปกันไม่ได้ และไม่มีความสุข ยิ่งพยายามยิ่งแย่ หนูไม่มีความสุขเลย ชีวิตหนูคงเหมาะที่จะอยู่คนเดียว อยู่กับใครไม่ได้. หนูจะไม่ฝืนไม่ทนอีกต่อไป เพราะหนูไม่ไหว หนูทำไม่ได้ หนูอ่อนแอเกินไปสำหรับพี่ข้อความที่ได้รับจากเธอผ่านทางApplication Line ทำเอาผมตัวชาไปชั่วขณะ ผมไม่อยากจะเชื่อว่ามันเกิดขึ้นแล้วจริงๆ 

มันคือเหตุผลที่เธอบอก และเป็นสิ่งที่ผมเคยได้อธิบายให้เธอฟัง เพื่อพยายามให้เธอเข้าใจว่า 
ชีวิตคู่ มันไม่ได้โรยด้วยกลีบกุหลาบ มันไม่ได้มีแค่เรื่องดีๆ หรือความสุขสนุกสนานเพียงเท่าน้ัน 
มันมีทุกอย่าง มันมีทุกเรื่อง ที่ต้องเจอ ไม่ว่าจะเป็นปัญหาเล็ก หรือปัญหาใหญ่ จากเรื่องภายในหรือภายนอก เพราะมันคือธรรมชาติของชีวิต 

เธอเคยแสดงออกในเชิงที่ว่า หากมีครอบครัวแล้วต้องปวดหัวแบบนี้ ไม่มีดีกว่า 
สิ่งนี้ผมได้เก็บงำเอาไว้ในใจมาตลอด และคิดเสมอว่าวันหนึ่งเธอจะต้องไปจากผม และวันนี้ก็เป็นเช่นน้ันจริงๆ 

ตลอดเวลาที่ผมกับเธออยู่ด้วยกัน ผมมองแต่ความสุข ละวางความรู้สึกที่จะเป็นทุกข์
แม้ว่ามันจะหนักหนาสาหัสอย่างไร ผมบอกกับเธอเสมอว่า เธอคือกำลังใจของผมนะ 
แม้กระทั่งก่อนวันที่เธอจะส่งข้อความมาเพื่อขอเลิก ผมยังพูดคำนี้อยู่ 
แต่เธอมีคำถามกลับมาว่า "หากไม่มีหนูแล้วพี่จะทำอย่างไร" 

ผมได้แค่ตอบไปแบบแกนๆ ว่าตอนนี้พี่มีหนูนะ พี่ไม่คิดหรอก แต่ในใจน้ันผมมองเห็นเค้าลางนี้ชัดเจนอย่างมาก และคิดว่าเธอกำลังจะไปแล้วนั่นล่ะ 

แต่ก็แปลกอย่างหนึ่ง ความรู้สึกของผมที่คิดว่ามันจะDown แต่กลับไม่ 
มันแค่ตัวเบาๆ และรู้สึกว่าจิตของผมในเวลานี้ 
เหมือนใบไม้ที่หลุดร่วงลงมาที่พื้น 
และมันแค่รอให้สายลมพัดไป 
จะไปไกลแค่ไหน ก็อยู่ที่ความแรงของสายลม
หากลมแรง ก็ไปได้ไกล แต่หากลมไม่พัด ผมก็อยู่ที่เดิม 
รอเวลาสลายไปกับกาลเวลาเท่าน้ัน  
SHARE
Writer
PATCHARAPONG
PHOTOGRAPHER
ทำงานมาสารพัด..​เล่นดนตรี แต่งเพลง ถ่ายภาพ Music Producer Tv Producer วันนี้ก็ยังทำอยู่

Comments