changed
ฉันเคยคิดว่าความรักนั้นแสนน่าเบื่อ
คู่รักที่พร่ำบอกรักกันในนิยายปรัมปรา
ช่างน่าสะอิดสะเอียน
สำหรับคนที่เกลียดความรักเช่นฉัน

ใครก็ตามต่างบอกความรักคือสิ่งที่สวยงามที่สุด
โกหกทั้งเพ
มันก็แค่อารมณ์ชั่ววูบของคนสองคนเท่านั้นล่ะ

ฉันไม่เคยได้สัมผัสกับความจริงใจในความรู้สึกเหล่านั้น
ทุกคนล้วนเข้าหาเพราะความลุ่มหลง
ไม่ใช่เพราะความรู้สึกที่บริสุทธิ์ใจ

แต่ความคิดและจิตสำนึกฉันเริ่มแปรเปลี่ยน
เมื่อ "เขา" เริ่มเข้ามา
เปลี่ยนแปลงความดำมืดในใจ

ฉันผู้มีความคิดที่แสนจะเลือดเย็นกับเรื่องความรัก
ถูกเปลี่ยนเป็นคนละคน
กลายเป็นคนที่ถวิลหาความรักบริสุทธิ์
จากก้นบึ้งของหัวใจ
ฉัน
เปลี่ยนไป

ฉันเฝ้ามองเขาด้วยรอยยิ้ม

แม้การกระทำที่แสนธรรมดาของเขา
เช่นการชี้นิ้วไปบนท้องฟ้าแล้วเอ่ยด้วยเสียงเจื้อยแจ้วว่าดวงจันทร์ช่างสวยงามเหลือเกิน

มันก็ทำให้ฉันวาดยิ้มกว้างออกมาแบบไม่รู้ตัว

โอ้พระเจ้า, ได้โปรด นี่สินะความรักที่ไม่ใช่แค่การนอนบนเตียงด้วยกัน

ในทุกทุกวันฉันและเขาจะจับมือกัน
พร้อมกล่าวคำมั่นสัญญาแก่พระเจ้า
ว่าเราจะอยู่เคียงกันไปแสนนาน

แม้ใครๆต่างบอกว่าพระเจ้าเป็นเพียงสิ่งที่หลอกลวง
แต่ฉันผู้มีศรัทธา จะเชื่อมั่น
และจะซื่อสัตย์กับคนรักตามที่ฉันได้ว่ากล่าว

แต่อนิจจา ความรักก็มีวันเลิกรา
ฉันยังคงยิ้ม แม้จะเป็นรอยยิ้มที่แสนเปียกปอน
ยิ้มรับความเสียใจ และความโหยหายามที่เขาจากไป

ฉันมองภาพแผ่นหลังที่ค่อยๆไกลออกไป
จากแผ่นหลังที่มีขนาดพอๆกับฉัน
มันค่อยๆเล็กลง
เล็กลง...
เล็กลง....
จนลับสายตา

เขาจากไปแล้ว

แต่สิ่งที่ไม่มีวันเปลี่ยนไปคือความรู้สึกในใจฉัน
ที่ยังคงมีแต่เขา
ความบริสุทธิ์
ความจริงใจ

ใครก็ตามต่างบอกความรักคือสิ่งที่สวยงามที่สุด
ใช่ มันช่างสวยงามเหลือเกิน

แม้จะมีบางครั้งที่ความสวยงามนั้นมันทำให้เจ็บปวดเจียนตาย
แต่มันก็ถือเป็นความสวยงามไม่ใช่หรือ

เรายินดีที่จะรับความสวยงามนั้นไว้ แม้จะต้องเจ็บปวดเองไม่ใช่หรือ
แต่เชื่อเถอะ
ทุกคนเต็มใจที่จะรับความสวยงามอันแสนเจ็บปวดนี้ไว้ทั้งนั้น

ขอบคุณที่ยังสวยงาม
ต่อให้เจ็บปวดเท่าไหร่ก็ยินดีจะรับไว้

เสมอ
SHARE

Comments