- Unwanted reminder -
"บางที..กูว่ามึงควรเลิกนอนดึกได้แล้วนะ" 
"ทำไมวะ??" 
"ก็เวลาตกดึกทีไร อาการมึงก็ยิ่งหนักขึ้นทุกที"
"อาการอะไรของมึง กูก็สบายดีนิ"
"มึงแน่ใจหรอว่าสบายดี กูไม่ได้หมายถึงอาการทางกายนะ หมายถึงอาการทางใจ"
"จะทางกาย หรือทางใจ กูก็สบายดีทั้งคู่นั่นแหละ"
"หยุดหลอกตัวเองได้แล้ว ต่อให้มึงหลอกตัวเองยังไง มึงก็หลอกกูไม่ได้อยู่ดี"
"มึงอย่าทำมาเป็นรู้ดีเลยหน่า หุบปากแล้วแดกเบียร์ไปเหอะ 5555555" 

บทสนทนาของกูกับมึงตอนนั้น มึงจำได้มั่งไหมวะ... ตอนที่กูกับมึงนั่งกินเบียร์ด้วยกันบนดอยที่เชียงใหม่ตอนปิดเทอม ผ่านมานานแล้วเหมือนกันเนอะ คิดถึงมึงจัง :) ตอนนี้ก็ดึกละ กูยังไม่นอนเลยหวะ มึงนอนรึยัง ไม่รู้วันนี้เป็นอะไรอยู่ๆ ก็นึกถึงคำพูดของมึงวันนั้นขึ้นมา กูน่าจะเชื่อมึงเนอะ กูไม่น่านอนดึกเลย..

มึงพูดถูกทุกอย่าง ยิ่งดึกอาการกูก็ยิ่งหนักขึ้นทุกที กูก็กดเข้าไปส่องเฟสพี่เค้าอีกแล้วว่ะ กูคิดถึงเค้าอีกแล้ว แต่กูก็ทำอะไรไม่ได้เลยสักอย่าง กูพยายามจะข่มตานอน แต่แม่งก็นอนไม่หลับ เลยเปิดโน๊ตบุ๊คว่าจะหาเพลงฟัง กูเลยก็กดเปิด auto play ไว้ ไอห่า youtube นี่ก็แม่งแรนดอมมาแต่เพลงเศร้าๆ สุดท้ายน้ำตากูก็ไหลจนได้ 

ที่กูเคยบอกมึงว่ากูสบายดี ตอนนั้นกูรู้สึกแบบนั้นจริงๆ นะเว่ย ก็เรื่องนั้นมันผ่านมานานเป็นปีแล้ว กูก็เลยรู้สึกว่าตัวเองดีขึ้นแล้ว แต่ก็คิดไม่ถึงเลยว่ะว่ายิ่งมันผ่านมานานๆเข้า เอฟเฟคแม่งจะแรงขนาดนี้ ตอนนี้ใจกูโคตรไม่สบายเลย อยากกอดมึงจัง 

คืนนี้แวะมาหากูหน่อยดิ อย่างน้อยก็มากินเบียร์เป็นเพื่อนกูสักกระป๋องก็ยังดี ถ้ามีมึงอยู่ตรงนี้ด้วยกูคงผ่านคืนนี้ไปได้อย่างไม่สาหัสเท่าไหร่ เหมือนกับทุกคืนที่เคยมีมึงอยู่นั่นแหละ ขอโทษนะที่กูพล่ามแต่เรื่องของตัวเอง มึงคงเบื่อแย่เลยเนอะที่ต้องฟังกูบ่นทุกเรื่องตลอดเลย ขอโทษทีที่กูฟังมึงน้อยไปหน่อย กูขอโทษที่ลืมนึกไปว่ามึงก็คงมีปัญหาในชีวิตมึงมากพอๆ กับกูเหมือนกัน

ตอนนี้กูจะเป็นผู้ฟังให้มึงบ้างนะ มึงสบายดีไหม มีเรื่องทุกข์ใจอะไรรึป่าว.. ถ้ามึงตอบกูว่ามึงสบายดี กูก็คงเชื่อตามที่มึงบอกแหละ เพราะมึงหลอกกูได้สำเร็จตลอด แต่กูนี่สิที่ไม่เคยหลอกมึงได้เลย ขอโทษนะที่กูเชื่อมึงง่ายไปหน่อย ขอโทษที่วันนั้นกูปล่อยมึงไป ขอโทษจริงๆ ที่กูเป็นเพื่อนที่โคตรแย่เลย คำขอโทษที่กูพูดไปกูก็ไม่รู้หรอกว่ามันจะไปถึงมึงไหม กูไม่รู้ว่ามันจะไปถึงบนฟ้าสวยๆ ที่มึงอยู่รึป่าว แต่ไม่ว่ายังไงกูก็ยังอยากจะบอกมึงอยู่ดี ยังไงคืนนี้ก็แวะมาหากูหน่อยนะ กูคิดถึงมึง



Reminder : You were gone..ครบรอบวันตายของมึง (6 Jan 2019 : 02.40 a.m.)

กูจะพยายามไม่นอนดึกนะ ไม่ใช่ว่ากูกลัวจะคิดถึงพี่เค้าหรอก แต่กูกลัวว่ากูจะคิดถึงมึงต่างหาก กูกลัวว่า..ถ้ากูคิดถึงมึงขึ้นมาแล้วกูจะต้องร้องไห้ออกมาอีก แล้วกูก็คงจะผ่านคืนนี้ไปไม่ได้ง่ายๆ แต่ถึงจะไม่นอนดึก กูก็คิดถึงมึงตลอดอยู่แล้ว รักมึงนะ 

จาก กู..เพื่อนที่รักมึงเสมอ






SHARE
Written in this book
When I see and I feel
Writer
feelblue
Girl
Just a lil girl who love in photo and story.

Comments