a loser in love
เวลาที่ไปคาราโอเกะ แล้วเพื่อนเลือกร้องเพลง ต้องโทษดาว ของพี่เบิร์ด
จะทำให้ฉันนึกถึงคืนหนึ่งในเดือนธันวาคมทุกครั้ง 
อีกใจก็สงสัยว่าเพื่อนที่ร้องได้บอกรักใครสักคนเหมือนกับฉันไปแล้วใช่ไหมนะ

พี่เบิร์ดโทษให้ดวงดาวและท้องฟ้ายามค่ำคืน 
ฉันไม่รู้ว่าเพื่อนคนนั้นจะโทษอะไร 
แต่ฉันขอโยนความผิดให้ขนมหวานสองสามอย่างแล้วกัน

คืนนั้น 
ฉันบอกกับเพื่อนคนหนึ่งว่า ‘เค้าชอบเธอ มากกว่าเพื่อน แล้วก็ไม่ได้โกหกด้วย’
เขาไม่ได้พูดคำว่า ‘ไม่’
เขาบอกฉันว่า ‘แค่รู้สึกแปลก ๆ’ 
คงแปลกใจและตกใจที่มีคนมาสารภาพรักด้วย
คืนนั้นจบไป แต่ฉันว้าวุ่นใจต่ออีกสามวัน

เราได้คุยกันอีกครั้งในอีกสองสามวันถัดมา
เขามีคนที่เขาชอบอยู่แล้ว แต่ไม่ได้บอกว่าคือใคร
ฉันยิ้มให้ แล้วบอกไปว่า ‘สู้ ๆ แล้วกันนะ’ 
พร้อมกับเสียงเพลง Please เวอร์ชันของเอิ๊ต ภัทรวี ที่ถูกเปิดในรายการวิทยุยามดึก

เขาลงรถไป 
ส่วนฉันก็นึกโกรธคลื่นนี้ตลอดระยะทางที่เหลือ
คุณดีเจช่างรู้ใจดีเสียจริง

จากคำพูดของเขา และเหตุการณ์บางอย่าง
ฉันได้ข้อสรุปว่า ตัวเองไม่มีความหวังแล้ว
สารภาพรักครั้งนี้ไปแล้ว ก็พับความรู้สึกตัวเองเก็บไว้เถอะ

เราเจอกันอีกครั้งคือต้นปีที่ผ่านมา
เขากับฉันยังทักทายกันเหมือนเดิม
เขาไม่ได้หลบหน้าฉัน มีแต่ฉันที่พยายามหลบหน้าเขาในบางครั้ง
อย่างน้อยก็ขอบคุณที่เขายังใจดี ไม่ทำร้ายเพื่อนที่ขี้ขลาดคนนี้

ฉันทบทวนดี ๆ แล้วก็เกิดคำถามว่า
มันแย่ตรงที่พูดออกไปแล้ว แต่กลับทำอะไรไม่ได้มากกว่านี้
หรือฉันเป็นคนขี้แพ้ที่ไม่พยายามเองกันแน่

ใจฉันเอนเอียงไปทางคนขี้แพ้ล่ะ

2019/01/24
SHARE
Writer
kumoiraw
ordinary girl
เด็กผู้หญิงที่พยายามจุดประกายให้ตัวเอง แล้วก็คิดว่าลองฝึกเขียนอะไรดูสักหน่อยไหมล่ะ

Comments