หวนทะเล
ทะเลปรวนแปร​เป็นบ้าคลั่ง​

ลมหวนร้องหวีดหวิว​

รสแค้นคั่งเจือใน​เค็มกรด​เกลือ

กลิ่น​ปวดแปลบ​บาด​ในโพรงจมูก​ คลุ้งคละเข้า​ทั่วรูในช่องกะโหลก

หนาวเหน็บ​ในเลื่อนลั่น​ของ​ฟ้าฟาด

สมุทรเปลี่ยนสี​เป็นแดงเดือด

เกลียวคลื่นโถมถั่ง​มาแต่ไกล

นาวา​ นางยกตัวขึ้นสูง​จรดฟ้า

ทันใดนั้น​ทั่วทั้งผืนแผ่นก็มืดสนิท

เราหลงนึกว่าเป็นกลางคืน​อันไร้ดาว

ทว่านั่น​คืออวตาล​ร่างของมัจจุราช​

นางร่ายรำ​ในมือถือ​ดาบของเกรี้ยวกราด

หวังรอนราญพระเจ้าจำแลง​ในตัวเรา
SHARE
Writer
Strangers1992
Reader
Reader.

Comments