ใครคนนั้น.
เออวะ!! มึงก็เป็นมึงนั้นแหละ ต่อให้ดีขึ้น หรือแย่ลง ยังไงก็ยังเป็นมึง มึงในแบบของมึง มึงในแบบที่ใครก็ก๊อปไม่ได้ และก็ไม่มีใครอยากก๊อปมึง...

          คุณพูดถูก...ใช่!! ผมก็คือผม ผมจะไปเหมือนคนอื่นได้ยังไง ฝาแฝดมันยังมีข้อแตกต่างทางความคิด ทางความรู้สึกเลย แล้วผมต่างพ่อ ต่างแม่ มันย่อมแตกต่างอยู่แล้ว...

          มีคนเคยบอกผมว่า คนเราต้องหาความแต่งต่างให้กับตัวเองให้ได้ ไม่ใช่ทุกอย่างทำตามแต่ความคิดของคนอื่น เราต้องมีจุดยืนในตัวเรา มีความคิดเป็นของตัวเอง แต่นั้นไม่ใช่ว่าเราจะไม่ทำตามคนอื่น ในที่นี้เราต้องเข้าใจว่า แบบไหนที่ควรตาม แบบไหนที่ต้องมีจุดยืน ไม่ใช่ตามเค้าไปสะหมด จนเราดูไร้ความคิด... 

          ตอนที่ผมไม่คัดค้านอะไร ยอมทำตามทุกอย่าง ยอมเออออไปด้วย ไม่ใช่ว่าผมไม่มีความคิดนะ!! ผมแค่ให้เกียรติ ผมแค่แคร์ความรู้สึกคู่สนทนาของผมแค่นั้นเอง แต่ผมไม่เคยรู้มาก่อนว่ามันทำให้คู่สนทนาของผม ดูเหมือนผมโง่ ดูเหมือนผมอะไรก็ได้ โอเคที่ผ่านมาผมแคร์คนอื่นมากไปหน่อย ผมเลยกลายเป็นโง่ แต่ถ้าต่อจากนี้ผมไม่แคร์ใคร ผมจะกลายเป็นคนใจร้ายมั้ย.. ผมจะกลายเป็นคนเห็นแก่ตัวหรือเปล่า... มันก็ต้องมีคนคิดแบบนั้นอยู่แล้ว แต่นั้นไม่ใช่สิ่งที่ฉันต้องแคร์ ถ้าอยากเดินไปข้างหน้าก็ต้องคิดแค่ข้างหน้าสินะ!!

          โอเค... ผมยอมแล้ว ใครจะจะดีด้วย หรือจะไม่ดีด้วยก็แล้วแต่ละกัน ผมเหนื่อย... ขอเป็นตัวผมคนเดิมละกัน คนที่ผมเป็นแล้วผมสบายใจ เป็นแล้วผมไม่อึดอัด เป็นแล้วบ่งบอกถึงตัวผมมากที่สุด ผมเลือกแล้ว ต่อให้จะใจร้ายในสายตาของใครบางคน นั้นไม่ใช่สิ่งที่ผมต้องแคร์ เพราะผมถือว่าผมแคร์มามากพอสมควร...

#เด็กชายมุมมืด
SHARE
Writer
AMAB
writer
เสียงสะท้อนที่ไม่ได้ยิน

Comments