สิ่งที่ทำ นั้นเกินกว่า..
เราอาจจะยืนและย่ำอยู่บนหนทางที่วุ่นวายเสียจนทำให้ลืมตัวตน เหนื่อยจนหมดแรงที่จะไขว่คว้าความฝัน แล้วจบวันลงด้วยการหลับตาเพื่อคืนอันไร้ซึ่งการรับรู้ พอตื่นเช้ามาก็พาหัวใจตัวเองไปทรมานบนเก้าอี้ตัวเดิมในเช้าของอีกวันซ้ำแล้วซ้ำเล่า

วนลูป

สำคัญคือถ้าหากมันทรมานนักนอกจากความจำเป็นแล้วยังมีสาเหตุไหน?
คำตอบ...ล้วนอยู่ในใจ แต่การตีตั๋วออกเดินทางสักครั้งย่อมต้องหันหลังให้กับบางสิ่งเสมอ ทั้งความคุ้นชิน ความสัมพันธ์ ฯลฯ

ไตร่ตรองอย่างรอบครอบแล้วนั่นแหละถึงจะได้บทสรุปสนับสนุนให้ลงมือทำ ณ ขณะนั้นของชีวิต

ทุกชีวิตล้วนมีการเตรียมตัวเพื่อการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่

บางชีวิตก้าวออกไปอย่างสะบักสะบอม
บางชีวิตก้าวออกไปอย่างมั่นใจ
แต่ไม่ว่าจะด้วยสภาพไหน
มันก็คือเส้นทางของเรา เส้นทางที่ซึ่งมีกุหลาบโรยเพียงประปรายหรือหนาทึบ เส้นทางที่มีหนามแหลมคมประปรายหรือเต็มบริเวณรอบข้าง

เลือกเอง
เดินเอง

...
บ่อยครั้งฉันอิจฉานกพิราบ
...
SHARE
Writer
Faczly
Writer , Mobilegrapher , Food
just me Faczly role

Comments