ความรู้สึกที่เรียกว่า “คิดถึง”
มีคนบอกว่าท้องฟ้าหลังพายุจะสดใสและสวยงามเสมอ
ตอนนี้พายุก็เริ่มสงบแล้ว
แต่ไม่มีทีท่าว่าท้องฟ้าจะสวยงามขึ้นมาเลย
ท้องฟ้ายังคงมืดครึ้ม
บรรยากาศอึมครึมเหมือนตอนกลางคืนตลอดเวลา
อากาศชื้นๆชวนหายใจลำบาก
กับลมหนาวที่เป็นผลพวงของพายุ
ยิ่งทำให้ฉันเศร้าหนักเข้าไปอีก
ทุกๆครั้งที่ฝนตก
ฉันจะเศร้า
และทุกๆครั้งที่ฉันเศร้า
ฝน...จะเป็นสิ่งที่ฉันนึกถึงเสมอ
และใช่...คุณคือคนเดียวที่รู้เรื่องนี้
ทุกๆครั้งที่ฉันลงสตอรี่ไอจีที่มันเกี่ยวกับฝน
คุณจะทักมาถามไถ่อาการฉันทุกครั้ง
แต่ครั้งนี้มันว่างเปล่า
แปลกดีเหมือนกันนะ
ทั้งๆที่ฉันไม่ค่อยจะรู้สึกอะไรนอกจากเศร้า
แต่ก็มีความรู้สึกที่ฉันสามารถบอกได้ว่านี่มันคืออะไร
แทรกซึมผ่านความเศร้า
แล้วรวมตัวกันได้ดีทีเดียว
นั้นก็คือ
ความรู้สึกที่เรียกว่าความคิดถึง
ยิ่งเวลาหมุนเวียนเปลี่ยนไป
ความรู้สึกคิดถึงยิ่งมีอิทธิพลต่อใจฉันมากขึ้น
ฉันสามารถร้องไห้เพราะความคิดถึง
ฉันยิ้มเมื่อได้คิดถึงเรื่องเก่าๆ
ฉันนั่งเหมอเมื่อความคิดถึงเข้ามา
จริงๆจะบอกว่าโทษสภาพอากาศก็ไม่เชิงนะ
ยิ่งอากาศเป็นแบบนี้
ผลพวงของปาบึกทำให้ฉันเศร้าและคิดถึงหนักมากขึ้นไปอีก
ทุกๆวันฉันต้องกินยานอนหลับเพื่อไม่ให้ตัวเองคิดเยอะแล้วหลับไป
แต่...
ฉันก็ยังไปเจอคุณในความฝันทุกที
พร้อมกับตื่นขึ้นมา
และมีคราบน้ำตาบนแก้ม
ในฝันที่เราสองคนจับมือกัน
ที่เราสองคนกอดกัน
มันได้หายไปแล้ว
ตอนนี้ต้องตื่นมารับความจริงแล้ว
เหลือแต่เพียงมือฉันที่มันว่างเปล่า
โทรศัพท์ที่ไร้ซึ่งข้อความแจ้งเตือนที่มาจากคุณ

ถ้าความคิดถึงมันเป็นเหมือนยาพิษ
ตอนนี้ฉันก็คงจะตายไปนานแล้ว
เออจะว่าไป
จะมีใครตายเพราะความคิดถึงไหมนะ
มันคงเป็นการตาย
ที่ทรมานใจจริงๆ
คิดถึงจัง
อยากกอดมากๆเลย
SHARE
Writer
qmiisr
reader and sleeper
เป็นคนเศร้าๆที่ชอบถ่ายรูปท้องฟ้า แถมยังเป็นคนที่ไม่สมหวังกับอะไรเลย อยากท่องเที่ยวรอบโลกแล้วเขียนหนังสือดีๆสักเล่ม ไม่รู้เหมือนกันว่ามีชีวิตอยู่ไปเพื่ออะไร!????

Comments