บทเรียนที่ท้องฟ้ามอบให้ฉัน

ปฎิทินอันเก่าถูกทิ้งไป
ปฎิทินอันใหม่ถูกเอามาแขวนแทน
วันเวลายังคงทำหน้าที่อย่างขยันขันแข็ง
พระอาทิตย์ขึ้นและตก
ดวงดาวและพระจันทร์เฉิดฉายยามค่ำคืน
พายุปาบึกกำลังจะมาเยี่ยมเยียนที่บ้าน
ถ้าเดาไม่ผิดน่าจะเป็นคืนนี้
ลมหนาวๆที่มาจากลมฝน
ก็ช่วยหลอกเราได้ว่ามันคือหน้าหนาว
4 วันที่เริ่มต้นเดือนใหม่
เราได้รับรู้ข่าวการตายของคนรอบข้างมากมาย
มันยิ่งตอกย้ำให้เรารู้ว่า
การมีชีวิตอยู่จริงๆแล้วมันช่างบอบบางยิ่งนัก
จริงๆแล้วก็มีคนตายทุกวัน หรืออาจทุกนาทีบนโลกใบนี้
ชีวิตที่เลือกเกิดไม่ได้
และเลือกตายไม่ได้เช่นกัน
ชีวิตที่บอบบาง
เพียงแค่ชั่วพริบตาเราก็หายไปจากโลกความจริงไปอยู่ในโลกแห่งความทรงจำ
ผู้กระหายความตายอย่างฉัน
กลับมีความคิดที่เรียบเฉยมากกว่าปีที่แล้ว
ฉันกลับคิดว่าถ้ามันถึงเวลาจริงๆ
เดี๋ยวโลกอันโหดร้ายก็จะมอบความตายให้เราเอง
อาจเป็นในรูปของอุบัติเหตุ
ความเจ็บป่วย
โรครุมเร้า
ลูกหลงจากอะไรสักอย่าง
การถูกฆ่า
หรือ...
มอบความโหดร้ายให้เราจนเราเลือกทางออกโดยการตาย
แต่ถึงยังไงก็แล้วแต่
โลกก็ยังคงหลอกเราได้
ด้วยการมอบท้องฟ้าสวยๆ
ดวงดาวนับล้าน
ทะเล
ภูเขา
ต้นไม้
ให้เรารู้สึกว่า
โลกมันสวยงามนะ
แต่ก็นั่นแหละ
ภาพลวงตายังไงมันก็คือภาพลวงตา
เราก็คงต้องใช้ชีวิตต่อไป
ทำเป็นมองแค่ความสวยงามที่โลกมอบให้
อยู่ไปแบบมีสติที่สุด
ให้โลกแกล้งเราได้น้อยที่สุด
และสุดท้าย
ถึงโลกจะแย่แค่ไหน
ถึงท้องฟ้าจะเป็นเรื่องหลอกตา
แต่เราก็รักท้องฟ้ามากๆ
แต่รักคุณมากกว่านะ
ปล.จบแบบนี้ก็ได้แหละ 
SHARE
Writer
qmiisr
reader and sleeper
มนุษย์ปล.ผู้บิดเบี้ยวและเด๋อด๋า ชอบถ่ายรูปท้องฟ้า และรักโกโก้เป็นชีวิตจิตใจ อยากท่องเที่ยวรอบโลกแล้วเขียนหนังสือดีๆสักเล่ม🌻

Comments