🌿 . . ปั จ จุ บั น ข ณ ะ กั บ บั ว ข า ว . . 🌿

.. ออกเดินเล่น ไปตามคันนาคนเดียวเงียบๆ มีหมาวัดตัวน้อยชื่อบัวขาว คอยติดตามเป็นเพื่อน... ยามเช้า .. ทุ่งข้าวเขียวขจีเบื้องหน้างามสบายตายิ่งนัก หอมกลิ่นโคลน กลิ่นหญ้า กลิ่นฟาง .. รู้สึกถึงลมหนาวของเดือนมกรา ที่พัดผ่านมาปะทะผิวกายพอให้เย็นสบาย .. นี่คือความสุข ที่เรียบ ง่าย เป็นชีวิตที่ดำเนินไปอย่างช้าๆ ชีวิตที่ไม่ต้องดูนาฬิกา ไม่ต้องเช็คเมล์ ไม่ต้องมีตัวตน ไม่ต้องแต่งตัวตามบทบาทใดๆ .. นอกจากเป็นคนเงียบๆเรียบๆง่ายๆ อย่างที่ใจอยากจะเป็น ..
.
อีกไม่กี่วันแล้วสินะ ที่ฉันจะต้องกลับไปสู่อีกโลกหนึ่งของฉัน อีกทวีป .. ชีวิตอีกด้าน .. ซึ่งแตกต่างกว่ามาก อีกไม่กี่วันที่บทบาท และหน้าที่มากมายซึ่ง รอคอยอยู่ ก็จะกลับเข้ามาสวมทับชีวิตที่ว่างเปล่าเช่นวันนี้ .. เส้นทางของการทำงาน สิ่งที่หัวใจปรารถนา งานอาสาเพื่อชุมชน ... ความรับผิดชอบ ฯลฯ
.
ความคิดฟุ้งเฟ้อ.. ล่องลอยไป ลุ่มลึกอยู่กับการวางแผน และกังวล กับเรื่องราวในอนาคต ...
.
จนลืมความสวยงาม ความสบายตา ความอ่อนโยน ของปัจจุบันขณะ..
.
กระทั่ง ชาวนาสูงวัยท่านหนึ่ง ซึ่งเดินสวนทางกับฉัน กล่าวทักทายมาจากระยะไกล .. ปลุกให้ฉันตื่นจากภวังค์
.
"จะไปไหนหนู"
.
"วันนี้หนาว แต่ลุงไปจับปลามา ได้มาเกือบเต็มข้อง หนูอยากได้ไปกินซักตัวมั้ยลูก"
แล้วลุงก็ชะลอลง เปิดข้องให้ฉันดูปลา ที่ดิ้นไปมาอยู่ในข้องปลา
.
จุดนี้ .. ที่ดึงฉันกลับ
พร้อมกับตระหนักว่า ..ฉันได้ปล่อยสติให้ล่องลอยไป หลงไหลและเสียเวลา ไปกับอนาคตที่ยังไม่ถึง และการลืมใช้ชีวิตที่สวยงามในปัจจุบันขณะ
.
ดึงตัวกลับมาอยู่กับปัจจุบัน.. ฉันกล่าวขอบคุณ คุณลุงชาวนา ก้มลงดูปลาต่างๆที่อยู่ในข้อง ถามถึงชนิดของปลา และฟังเรื่องราวการนำปลาไปถนอมอาหาร ทำปลาแห้ง เพื่อเก็บไว้กินในมื้อถัดไป ...
.
ปลาตัวหนึ่งกระโดดหลุดออกมานอกข้อง บัวขาวหมาวัดตัวน้อย .. เพื่อนคู่ใจ ที่เดินมาด้วย วิ่งตามดูปลาและเห่าด้วยความพิศวง เป็นภาพที่น่ารักยิ่ง
.
ขอบคุณ ต่อวันธรรมดาๆ เช่นนี้ ..
ชาวนาสูงวัย
บัวขาว
ปลาในคลอง
ต้นข้าว
สายลมหนาว
แสงแดดที่อ่อนโยน
ขอบคุณ ต่อปัจจุบันขณะ ..
พรุ่งนี้ยังมาไม่ถึง และไม่รู้จะมาหรือไม่
จะเสียเวลาของปัจจุบันไปเพื่ออนาคตที่ไม่แน่นอนได้อย่างไร
.
ฉันกับบัวขาว ก้าวเดินกันต่อไป ... ในท้องทุ่งนากว้าง
SHARE

Comments