Suffer เพราะรอบข้างหรือเพราะตัวเอง

“เออเรื่องงานเป็นไงบ้าง”

เราเรียนจบตั้งแต่พฤษภาคมปีที่แล้ว ปี 2018 นั่นแหละ จะว่านานก็นาน ไม่นานก็ไม่นาน เพราะเวลาในโลกความเป็นจริงกับโลกความรู้สึกต่างกันลิบลับ ถ้าชั่งน้ำหนักออกมาเป็นความรู้สึก กะๆโดยประมาณเราก็มีความสุขกับชีวิตการทำงานนะ แต่ถ้าพูดให้เต็มปาก ว่าใช่ที่เคยคิดไว้ตอนปี 4 ในรั้วมหาลัย ก็ไม่ได้แย่นะ
 

ผ่านมาครึ่งปีกับอีกหนึ่งวัฏจักรของการเริ่มเป็นมนุษย์เดือน


จนเพื่อนในกลุ่มเริ่มกลับมาคุยกันหลังจากปรับตัวกับชีวิตหลังเรียนจบได้
คุยกันไปเรื่อยๆ จนสะดุดกับไปนิดนึง เมื่อเพื่อนเริ่มพูดถึงเรื่องงานกัน

งานที่อยากทำน่ะ
เนื้องานที่ท้าทายตัวเอง
สิ่งที่คาดหวังจะได้จากงาน
สภาพแวดล้อมที่ทำงาน
เอาไงต่อกับเรื่องงาน
ลาออกดีมั้ย
จะดู loser มั้ย หรือกลายเป็นเด็ก Gen ที่เขาเรียกกว่าเราไม่อดทนต่อเนื้องานที่ทำอยู่



จนเราต้องกลับมานั่งคิดดู นั่งคิดไปเรื่อยๆ 
นี่ใช่งานที่อยากทำจริงๆ ใช่มั้ย
นี่ใช่สิ่งที่เราอยากคาดหวังกับตัวเองไว้ใช่มั้ย
นี่ใช่สิ่งที่เราต้องการจริงๆ ใช่มั้ย
นี่ใช่สิ่งที่เราต้องการจะเรียนรู้จริงๆ ใช่มั้ย

          เราต้องการหรือคนรอบข้างเราต้องการ 

ถ้าถามเรา เราก็ไม่มั่นใจในคำตอบของตัวเราเองเหมือนกัน  
บางครั้งเราก็อ่อนแอกว่าทีตัวเราคิดไว้
บางวันเราอ่อนไหวกับคำพูดง่าย ๆ ที่ไถ่ถามสารทุกข์สุขดิบ
บางเวลาเราก็พลั้งเผลอเอาตัวเองไปวางบนยอดภูเขาน้ำแข็งของคนอื่น
บางทีเราก็ใจร้ายกับตัวเองไปหน่อย


แต่ทุกครั้งที่เกิดคำถามขึ้นในใจ อย่าปล่อยให้คำถามอยู่กับเรานาน 
นานจนเราจมไปกับมันและหมดแรงที่จะหาคำตอบ จนยอมรับกับสิ่งที่เรารู้สึกไปโดยปริยาย
 ไม่มีใครให้คำตอบที่ถูกไปทั้งหมด ไม่มีใครรู้อนาคตไปทุกส่วน ไม่มีใครไม่กังวลกับสิ่งที่กำลังจะเกิดขึ้น

นั้นแหละในเมื่อไม่มีใครรู้ ก็ทำปัจจุบันให้มั่นคงเพื่อเป็นคำตอบในอนาคต 

 โลกให้คำตอบเราแบบนั้น เมื่อเราโตขึ้น โลกสอนให้เรารู้จักความพยายามเมื่ออยากเคลื่อนไปข้างหน้า โลกแสดงให้เราเห็นความอดทนเมื่อเราต้องการอะไรเร่งด่วน โลกสอนให้เรารอบคอบเมื่อต้องตัดสินใจอะไรที่กระทบกับอนาคตของตัวเอง


“เออเรื่องงานเป็นไงบ้างวะ” 
.
.
.
.
“ก็โอเคนะมึง ภาพรวมก็เรื่อยๆ แต่ก็ยังมีความสุขอยู่ดีว่ะ”

เมื่อเป็นแบบนี้ เดินทางไปหาคำตอบกันนะ เอาใจไปวางไว้ที่เรารู้สึกว่ามันพอดีกับความต้องการของตัวเอง 

ใจเย็น แล้วค่อยไปต่อนะ ;_________;
The sun will rise and we will try again.  

12.52 AM : พรุ่งนี้ยังต้องไปทำงานอีกนะ 








SHARE
Writer
iandyou
writer
write by my heart and still be yours

Comments