EP174 : .. (part 2)
ถ้าเวลาที่คุณหายไปสักวันนึงหรือคืนนึงแบบติดต่อไม่ได้ .. เมื่อคุณกลับมาหรือคุณตื่นขึ้นมาคุณจะเจอกับใครหรืออะไร ?

- ไม่เจอใคร ไม่เจออะไร ไม่มีใครสน
- เจอใครสักคน แต่ไม่ได้สนว่าคุณหายไป
- เจอใครสักคน กับบทสรุปเองว่าคุณหายไปไหน
- เจอใครสักคน ที่ถามว่าคุณเป็นอะไร
- เจอใครสักคน ที่ไม่ถาม แต่เป็นห่วงคุณมาก

ผม .. เจอมาครบทุกแบบ .. ที่อาจต่างกรรมต่างวาระ และก็ช่วยให้ผมเข้าใจอะไรๆได้มากขึ้นเสมอ .. เช่นเดียวกับวันนี้ 
ความสุขของผมไม่ควรเลยออกนอกขอบเขตของตัวผม แม้ว่าผมจะมีความสุขจริงๆเวลาที่ผมตั้งใจทำอะไรให้ใครโดยไม่สนใจว่าจะต้องมีอะไรตอบแทนหรือหวังผลใดใด
บางทีผมก็แอบอิจฉาคนที่ทำตัวเลวๆแต่มีคนรักปักใจ คนที่ไม่ทำอะไรเลยไม่ต้องพูดอะไรเลยแต่มีคนที่รักแบบไม่มีข้อแม้ เลวแค่ไหนมีใครนอกบ้านขนาดไหนกลับบ้านมาก็ยังมีกอดอุ่นๆ หรือมากกว่านั้น .. ผมไม่ได้ดีอะไรขนาดนั้นก็จริงแต่ผมก็ไม่เคยทำเลวกับคนที่ผมรัก แต่ผลลัพท์สุดท้ายคือก็ไม่ได้มีใครรักและต้องการผมจริงๆ .. ผมไม่ได้เป็นคำตอบสุดท้ายของใครจริงๆที่อยากจะมีผมในชีวิต แม้แต่ในบทบาทของลูก ที่แม่ก็อาจมองแค่ว่าผมต้องเลี้ยงดูต้องหาเงินเท่านั้น แม้แต่ในบทบาทของการทำงานที่เหมือนมีคนที่สามารถเชื่อใจได้ แต่สุดท้ายก็เพียงเพราะผลประโยชน์ แต่ทุกคนเหล่านั้นต่างก็มีเพื่อนมีคนรักมีมิตรที่เข้าใจ ส่วนผม .. ไม่มีใครที่พร้อมจะเข้าใจความรู้สึก ในเวลาที่ต้องการ จริงอยู่ว่าเด็กตัวเล็กคงเป็นคนเดียวที่สามารถเป็นคนๆนั้นที่เข้าใจผมได้ทั้งหมดจริงๆ แต่เวลาของผมกับเธอในรูปแบบนั้นมันหมดลงไปแล้ว เวลาที่มีปัญหาผมไม่อยากเอาเรื่องพวกนี้ไปให้เธอรับรู้มากเพื่อให้เธอห่วงกังวล และผมก็ไม่ใช่ความถูกต้องที่เธอเลือก มันอาจจะยิ่งสร้างความลำบากใจให้กับเธอขึ้นไปอีก

ที่เล่ามาตั้งแต่ EP173 เหมือนๆเรื่องราวจะไม่สัมพันธ์กันในแต่ละวรรคตอน แต่ทุกเรื่องคือเรื่องเดียวกัน ทุกอย่างคือสิ่งที่รู้สึกจริงในความคิดที่วกวน ไม่เรียงเรื่องราวและเป็นที่มาของชื่อตอน “..” คือความรู้สึกหมดคำพูด ไม่อยากอธิบายอะไร กับใครๆ อยากอยู่เงียบๆ เพื่อทบทวนตัวเอง

ทุกคนรอบตัวพร้อมที่จะตัดสินผมในแบบที่แต่ละคนคิด แม่้ว่่าผมจะอธิบายอะไรไปทั้งๆที่คือความจริง คำพูดผมมันก็เหมือนไร้ความหมาย ไม่ว่าที่ทำงาน ที่บ้าน หรือที่ไหนๆ .. ทำให้ผมยิ่งรู้สึกมั่นใจว่า ผมคือ”ตัวปัญหา” ของทุกๆคน 

คำตอบที่ได้ให้กับตัวเองมันคงไม่ใช่ทางออกหรือการแก้ปัญหาใดใด เพราะการที่ผมเป็นตัวปัญหานั้นมันคือไม่สามารถเป็นได้อย่างที่แต่ละคนต้องการจากผม ตามที่ทุกคนคาดหวัง คำตอบคงมีแค่ความชัดเจนในความรู้สึกของตัวเอง ว่าลึกๆแล้วผมต้องการความสุขจากความเข้าใจ ใครสักคนที่อยู่กับผม เข้าใจผมในวันที่ผมรู้สึกแบบๆนี้ อยู่ข้างๆผมในวันที่ผมต้องเจอกับอะไรๆที่เหนื่อยล้า .. แต่ในเมื่อไม่มี ผมก็ต้องทำใจยอมรับกับทุกจุดที่ต้องเผชิญความรู้สึกนี้ให้ได้ 

อย่างมากก็แค่กลับไปอยู่จุดเดิมที่เคยยอมรับได้ กับการไม่มีใคร ใช้ความสุขที่มีกับวัตถุ .. กับความเร็วที่ไม่เดือดร้อนใคร 
ผมอาจเกิดมาเพื่อเป็นแบบนี้
มันก็แค่ส่วนหนึ่งของความรู้สึก ของสิ่งที่เจออยู่ ณ ตอนนี้ ก็แค่นั้น .. ผมพร้อมแล้วกับทุกอย่างที่จะเกิดขึ้น

.
.
.

ขอบคุณเวลาที่ดีที่สุดของผม :)




SHARE
Writer
MyBestTime
Feeling Recorder
Memories of ... “my best time” :)

Comments

KongKwanDiary
9 months ago
ดีจังเลยค่ะเรายังหาเสี้ยวหนึ่งของสติที่หลุดลอยออกไปยังไม่เจอเลย ตอนนี้ไม่เป็นโล้เป็นพายอยู่
Reply
MyBestTime
9 months ago
😢