The Relationships Murderer :
เป็นผมเอง... ที่ลงมือฆ่าพวกเธอทุกคนถ้านับเธอคนนี้ นี่ก็คงเป็นเหยื่อ รายที่สี่ของผมแล้ว..
ไม่สิ หรือสิบสี่กัน แน่นะ?
โอ้ ไม่! ไม่! ผมจะไม่นับพวก.. เธ๊อะ-เออ พวกนั้น
เพราะงั้น นี่ก็เป็นเหยื่อรายล่าสุดของผม
เธอเป็นหญิงสาวชาวจีน ที่เพิ่งเดินทางมาอยู่ที่นี่
ได้ราวๆปีกว่าและแน่นอนว่า ผมกับเธอนั้น..
เรามีความสัมพันธ์กันมันไม่ใช่ความสัมพันธ์ที่ซับซ้อนอะไรมากมายหรอกครับ
มันก็แค่มนุษย์เพศผู้คนหนึ่ง ที่หลงใหลในตัวเพศเมีย
ก็เท่านั้นเอง.. เรียบง่าย ไม่ลึกลับหรือชวนปวดหัวอะไร
ในช่วงต้นเกมทุกสิ่งทุกอย่าง มันก็ดำเนินไปได้อย่างสวยงาม เหมือนคุณลองนึกภาพหนังรักโรแมนติคคอมเมดี้ทั่วๆไปนั่นแหละครับ ความสัมพันธ์ของผมกับสาวชาวจีนคนนี้ เป็นเช่นนั้น ดั่งภาพในหนังภาพยนตร์
เราพบกัน หลงใหลซึ่งกันและกัน และหลังจากนั้น..
เราก็ตกหลุมรักไม่ครับ ! มันไม่เจ็บอย่างที่ผมคิด
หลังจากผ่านความสัมพันธ์ครั้งล่าสุดไป
ผมมักจะเป็นกังวลกับ การตกหลุมรักในครั้งต่อๆไป
เพราะมันจะต้องทำให้ผมเจ็บปวดและเป็นทรมานแน่ๆ
แต่ไม่เลยครับ ! ตรงกันข้าม 
มันกลับทำอะไรผมไม่ได้เลยซักนิด 
ผมรู้ตัวว่ากำลังมีความสุข ผมหันไปมองรอบๆ
ชัดๆ ช้าๆ ผมคิดว่าในตอนนี้ ทุกสิ่งทุกอย่างที่ผมเห็น
มันช่างเคลียร์และชัดเจนไปซะหมด 
ผมรู้สึกได้ถึงความหวังและความสุข
ที่จะเกิดขึ้นในเวลาอีกไม่ช้านี้
กับหญิงสาวชาวจีนผู้นี้
และกับ “ ความสัมพันธ์ในครั้งนี้ “
เราไม่มีทางมองเห็นทุกสิ่งทุกอย่างได้ชัดเจน
ตราบใดที่เรายังเผชิญหน้ากับมันอยู่
มันนี่แหละ มัน! ที่มีชื่อว่า
ความรักเราต่างถูกสอนมาให้เชื่อว่า ความรักนั้นมีพลังมหาศาล
ความรักนั้นเอาชนะได้ทุกสิ่ง 
ความรักนั้นเอาชนะได้ทุกอย่าง
แต่มันไม่เคยเป็นแบบนั้นเลย
ไม่เคยเป็นแบบนั้นเลยสำหรับผม...
หลังจากความสัมพันธ์ทดลองครั้งแรกของผมจบลง
ผมได้เรียนรู้ว่า มนุษย์เรานั้น
ไม่มีคุณสมบัติมากพอ
ที่จะควบคุมพลังนี้ได้..
พลังของสิ่งที่เรียกว่า ความรัก นั้นไม่ใช่พลังของมนุษย์
เราไม่สามารถควบคุมมันได้ ต่อให้เราคิดว่าเราทำได้
แต่เราก็ไม่เคยทำมันได้จริงๆ 
และต่อให้เราคิดว่าเรามองเห็นทุกสิ่งชัดเจนแล้ว
แต่ความเป็นจริง มันกลับไม่เคยชัดเจนเลย
เพราะผมไม่เคยรู้ตัว ไม่เคยรู้ตัว..
ในเวลาที่ผมกำลังตกหลุมรักใครซักคน เข้าจริงๆ
และมันก็เกิดขึ้น ! มัน !มันที่ว่านี้มันไม่ใช่ทั้งมันหมูและความรัก
ดั่งที่กล่าวไปก่อนหน้า แต่ในคราวนี้
มัน คือการฆาตรกรรม ฆาตกรรม
ผมกลายเป็น ฆาตกร ได้ในเพียงชั่วข้ามคืน
สาเหตุนะหรอ.. ไม่ใช่เพราะใครที่ไหนหรอก
มันมาจากผมนี่แหละ 
จากสมองของผม 
จากความคิดของผม
และความรู้สึกของผม
มันค่อยๆร้อยเรียงกันและก่อให้เกิดเป็นกระบวน
การแสดงออกความรู้สึกบางอย่างที่ไม่พึงประสงค์
และรู้ตัวอีกที มีดเล่มนั้นก็อยู่ในมือผมแล้ว..มีดเล่มนี้ที่ผมใช้ฆ่าพวกเธอทั้งสามคน 
ในช่วงเวลา 3 ปีที่ผ่านมา
ปีแรก.. มันห้ามกันยากนะ ความหึงหวงน่ะ
ผมขว้างทุกสิ่งทุกอย่างที่จะคว้าได้ไปที่เธอ
ก่อนที่จะหยิบสร้อยข้อมือเงินสเตอร์ลิ่งซิลเว่อร์
เส้นโปรดของเราโยนมันลงไปและหลังจากนั้น
ผมก็วิ่งตามเธอไปแล้วค่อยๆ ฆ่าเธออย่างช้าๆ
ตามจังหวะของการดิ่งตกลงของข้อมือเส้นนั้น
เธอตายด้วยความหึงหวงของผมปีที่สองนี้คงเป็นที่ศพไม่สวยที่สุด
ถ้าจะให้ผมเล่าจริงๆ ละก็นะ..
ผมไม่อยากเล่าเลย..
แต่อีกใจนึงผมก็รู้สึกว่าผมต้องสารภาพมันออกไป
เพราะยังไงผมก็ไม่มีทางที่จะลบ ความจริงที่ว่า
ผมเป็นฆาตกรที่ฆ่าเธอ ได้อยู่ดี
เธอรายที่สอง เธอเป็นเพียงหญิงสาวไฮโซผู้หนึ่ง
ที่หลงใหลความเยาว์วัยของผม
เธอ “ ให้ “ เธอ “ ทำ “ เธอทำให้ผม และให้ผม
ในทุกๆสิ่งที่ความสัมพันธ์ของคนรักเพียงจะให้ได้
พูดง่ายๆก็คือเธอรักผมมาก เธอทำได้ทุกอย่างที่เธอจะทำได้และเธอทำให้ผมทุกอย่าง 
แม้แต่การมาล้มคุกเข่ากอดขาของผมไว้ในวันที่ฝนตก
รายที่สองนี้ผมไม่มีวันลืมวันนั้นเป็นคืนที่ฝนตกหนัก พระจันทร์ไม่ส่องแสงใดๆ
ขาของผมนั้นเย็นชาและสั่นคลอนเป็นจังหวะเบาๆ
มันถูกโอบล้อมด้วยอ้อมแขนอันอบอุ่นของเธอ
เธอ.. ผู้เป็นที่รักของผม 
เธอ.. ผู้เป็นเหยื่อ รายที่สองของผม
เลือดสีทับทิมที่ส่องเป็นประกายสีแดง
นั้นค่อยๆ หยดลงบนพื้น ทีละหยด สองหยด
และหลังจากนั้นไม่นานมันก็ค่อยๆไหลรินลงมาเรื่อยๆ
หลังจากที่ผมกดมีดเล่มนั้นตรงเข้าไปที่หัวใจของเธอ
ผมบอกกับเธอว่า “ ผมไม่ได้รู้สึกกับเธออีกแล้ว “
แค่คำว่าไม่รู้สึก.. มันก็เพียงพอที่จะฆ่าแล้ว
เธอตายเพียงเพราะ ผมไม่รู้สึกกับเธอแล้วปีที่สามของผม มันเป็นปีที่ทำใจได้ยากมากที่สุดอีกปี
มันทำให้ผมมองว่า การที่เราจะตกหลุมรักใครซักคนอีกนั้นกลายเป็นเรื่องที่น่ากลัวไปโดยปริยาย
ผมไม่อยากฆ่าคนด้วยการปักมีดลงที่หัวใจใครอีก
มันโหดร้ายจนเกินไป ผมยอมฆ่าแบบเรียบง่าย
ดีกว่าฆ่าพวกเขาอย่างทรมานด้วยการทำลายหัวใจ
ผมจะไม่ยอมให้ความรู้สึกของผม หายไปอีกแล้ว
เวลาผ่านไป แต่เวลาก็ไม่ได้พิสูจน์สิ่งใดกับตัวผม
ผมไม่สามารถทำได้อย่างที่กล่าว มันน่าสมเพชยิ่งนัก
กับรายที่สามที่ได้เกิดขึ้นในปีที่สามนี้
ทั้งๆที่ผมก็บอกกับเธอแล้วแท้ๆ ว่าผมจะไม่ทำมันอีก
แบบที่ผมกำลังบอกพวกคุณอยู่เมื่อตะกี้น่ะแหละ
แต่สุดท้าย..
ผมก็แทงเธอเข้าที่กลางอกและค่อยๆปาดมีดจากกลางอกนั้นไปทางฝั่งซ้าย
อย่างช้าๆ ไปตามที่อยู่ตรงขั้วหัวใจของเธอและค่อยๆ
วาดมันเป็นวงกลมหนึ่งรอบเพื่อให้เกิดเป็นช่อง
ช่องว่างบนกลางอก ทุกอย่างเกิดขึ้นอย่างปราณีต
และค่อยๆเป็นไปตามจังหวะของเพลง
เสียงเพลงที่เธอชอบฟังอย่างชัดๆ ช้าๆ
ผมยังจำประโยคสุดท้ายของเธอได้ชัดเจน
เธอบอกว่าผมคือฆาตกร ผมไม่ได้เป็นผู้ที่จะมารักษา
อาการทางจิตของเธอ ดั่งที่ผมบอกเธอในตอนแรก
แต่ก็ช่างมันเถอะครับ..  เพราะยังไงเธอก็ตายไปแล้ว
คนที่ตายไปแล้ว ไม่มีความรู้สึกอยู่ดีเพราะฉะนั้นผมก็เลยปล่อยพวกเธอทั้งสามไป
เว้นก็เพียงแต่อีกหนึ่ง “เธอ” 
หญิงสาวชาวจีนผู้ที่เข้ามาในชีวิตของผม
เธอคนสุดท้ายในความสัมพันธ์ของผม
จริงๆ มันก็มีอยู่หลายต่อหลายครั้งที่ผมรู้สึกว่า 
เธอกำลังทำให้ผมรู้สึกหึงหวง จนบางครั้งก็แอบทำให้ผมหวั่นใจเล็กๆ ว่าซักวันนึงผมอาจจะไม่รู้สึกกับเธอ
แต่มันก็น่าแปลก ที่ถึงแม้จะเป็นเช่นนั้น
แต่อาการไม่พึงประสงค์ที่ผมเคยมี
มันก็ไม่มีการตอบสนองใดๆออกมากับเธอเลย 
จะบอกว่ามันน่าแปลก หรือมันน่ากลัวกันแน่ดีนะ?
ที่ผมดันรู้สึกว่า..
ผมไม่ได้อยากจะฆ่าเธอในตอนนี้ซักวันนึงเธออาจจะต้องตาย
ผมว่าเธอเองก็รู้ดีแหละ 
แต่สิ่งที่ทำให้ผมประหลาดใจที่สุด
ในการมีความสัมพันธ์มาทั้งหมดเลยก็คือ
เธอเป็นหญิงสาวคนแรก ที่บอกผมว่า 
เธออยากจะฆ่าผมให้ตายด้วยสองมือของเธอ
ให้ตายเถอะ! ตลอดเวลาที่ผ่านมาในชั่วชีวิตของผม
เธอเป็นหญิงสาวคนแรกและคนเดียว
ที่กล้าประกาศกร้าวและออกตัวว่าจะฆ่าผม
ซึ่งมันเกิดขึ้นก่อนที่ผมคิดจะฆ่าเธอเสียอีกด้วยซ้ำ
ถ้าผมเป็นฆาตกรจริงๆละก็
เธอจะกลายเป็นอะไร ?
ปีศาจ หรือ นักล่าฆาตกรอีกที อย่างนั้นเหรอ !?
ฉึก ! เสียงของเหล็กที่พุ่งทะลุผ่านผิวหนังดังขึ้นนั่นเป็นเสียงของเนื้อผมเองครับ
รู้ตัวอีกที ผมก็โดนเธอฆ่าจริงๆ 
ด้วยมีดสีแดงเพลิงของเธอที่พุ่งทะลุ
เข้าผ่านกลางอกเฉียดขั้วหัวใจไปเล็กน้อย
มันทั้งเร่าร้อนและช่างแผดเผาเสียเหลือเกิน
ผมทรมาน ผมไม่เคยคิดว่าจะถูกแทงมาก่อน
มันเป็นความรู้สึกที่บรรยายได้จากมากจริงๆ
การถูกแทงโดนผู้คนที่เราตกหลุมรักเนี่ย
แต่จะว่าไป มันก็ทำให้ผมได้เข้าใจพวกเธอทั้งสามคน
บางทีมันอาจจะเป็นกรรมของผม
หรืออะไรก็แล้วแต่
ช่างน่าเศร้าเหลือเกินนะ ที่ถูกแทงโดยคนรัก
แต่มันอาจจะน่าเศร้ากว่านี้หน่อย ถ้าผมได้ตายไปจริงๆ
น่าเสียดาย เธอฆ่าผมไม่สำเร็จ อย่างที่บอก
มีดสีแดงเพลิงนั้นแทงทะลุเข้ามากลางอกเฉียดขั้วหัวใจ
ไปเพียงเล็กน้อย แต่ผมยังไม่ตาย 
ในจังหวะนั้น ผมไม่สามารถทำอะไรได้จริงๆ
นอกจากการหยิบมีดที่อยู่ด้านหลังกระเป๋ากางเกงผม
แทงเธอกลับไปขา และฟันขาทั้งสองข้างของเธอทิ้งไป
เพื่อไม่ให้เธอมีขาทั้งสองที่จะเดินกลับมาหาผมอีก
ผมไม่ได้คิดจะฆ่าเธอจริงๆนะ ผมสาบาน
แต่ดูจากสภาพเธอในตอนนี้ผมก็คิดว่าเธออาจไม่รอด
ผมทิ้งเธอไว้ตรงนั้น และค่อยๆเคลื่อนย้ายออกไป
ผมคิดว่า เธอคงตาย.
#therelationshipsmurderer

อยากจะขอขอบคุณทุกคนที่ตั้งใจอ่านมันจนมาถึงจุดนี้ ผมรู้สึกมีความสุขและผมคิดว่าผมก็กำลังยิ้มอยู่
ในขณะที่พวกคุณกำลังอ่านมันอยู่
ผมอยากให้นิยายเรื่องสั้นนี้ได้ส่งต่อความรู้สึกบางอย่างให้แก่ผู้อ่านไม่มากหรือก็น้อย 
ขอบคุณในความจริงใจและคุณค่าเล็กน้อยๆ
ที่ยอมสละเวลาของตนเองเพื่อมาอ่านเรื่องราว
เพ้อเจ้อของคนๆนึงครับ ขอบคุณที่อ่านมันจบ.

#หน่องเครโจรฝึกหัด


SHARE
Writer
nongkenlilthief
Actor also Writer
22 yo boy who believe in power of acting ig:kenjiwasin

Comments

Mighty_
5 days ago
เค้ามาแล้วววววว
Reply
nongkenlilthief
5 days ago
ฝากตัวด้วยเน้อพี่ไมค์ตี้ 5555’