ใจวิ่งตัวนิ่ง
กระแสการวิ่งกำลังเป็นที่นิยม
ผมเองเลยลองตามกระแสกับเค้าดูบ้าง
ไม่ถึงกับร่วมวิ่งมาราธอนในงานใหญ่ ไม่ใช่แบบนั้น
แค่ลากสังขารออกไปวิ่งเป็นวงกลมที่สวนลุมฯ

ช่วงนี้ถึงแม้อากาศจะร้อนระอุ จนเห็นไอร้อนที่แผ่ขึ้นมาจากพื้นราบ แต่หลายคนก็ยังคงวิ่ง โดยไม่หวั่นว่าจะละลายสลายไป

ชายฉกรรจ์หุ่นนักกีฬาวิ่งเร่งฝีเท้าโดยไม่แคร์หัวใจที่เต้นแรงขึ้นจนแทบจะกระเพื่อมหลุดลอยออกมา อีีีีีีีีกนิดเดียวก็จะทำสถิติได้แล้ว

ชายร่างใหญ่ที่เคยสนุกกับการกิน ออกมาวิ่งช้าๆอย่างเป็นจังหวะ แดดที่ร้อนสมทบกับมวลไขมันในร่างกายทำให้เขาวิ่งเหมือนคนใกล้หมดแรง แต่่่เขาก็ยังวิ่งต่อ ขอแค่น้ำหนักลดลงกว่าเมื่อวานก็สำเร็จแล้ว

หญิงสาวหุ่นดี วิ่งอวดทรวดทรงอย่างมั่นใจ ทั้งที่จิตใจเต็มไปด้วยความบอบช้ำจากการจับได้ว่าแฟนหนุ่มนอกใจ

หญิงชราเดินช้าๆเพื่อพิชิตระยะทาง2กิโลฯที่ตั้งเป้าหมายเอาไว้ แค่ร่างกายที่แข็งแรงเพิ่มขึ้นอีกนิด เธอก็จะได้อยู่กับหลานที่รักนานขึ้น

ทุกคนมาวิ่งโดยมีจุดหมาย เราไม่ได้วิ่งด้วยร่างกาย แต่ใจต่างหากที่บอกให้เราวิ่ง วิ่ง วิ่ง และวิ่ง

"ไม่ไหวแล้ว" เสียงของใจห้องแรกบอก

"พยายามอีกนิดสิ" หัวใจห้องที่สองให้กำลังใจ

"ฉันว่าพอดีกว่า เดี๋ยวร่างกายจะแย่เอา" หัวใจห้องที่สามแทรกขึ้นมา

"แล้วแต่นายสิ..." หัวใจห้องที่สี่พูดกับผมเหมือนไม่แคร์อะไร

ขาของผมหยุดลง
หน้าอกกระเพื่อมขึ้นลงเพราะความเหนื่อย
เสียงหอบระส่ำไม่เป็นจังหวะ
หน้าแดงเพราะความร้อนที่ฮีทถึงขีดสุดจากข้างใน

ผมพิมพ์ไลน์ไปบอกเพื่อนสนิท
"มึง วันนี้กูก็วิ่งได้4รอบ 10โลว่ะ"

ข้อความที่เพื่อนส่งกลับมา ทำให้อดยิ้มไม่ได้
"เจ๋งว่ะ งั้นพรุ่งนี้ไปกินเนื้อย่างกันนะ"



SHARE
Writer
pratpreecha
Writer
ชอบเขียนครับ อยากจ้างเขียนอะไร ลองติดต่อมาได้นะครับ^^ ฝากติดตามFacebook <<Better Me Free Happiness:ดีกว่าเดิม สุขกว่าเดิม>>ด้วยนะครับ https://www.facebook.com/bettermefreehappiness/

Comments