a better me
แสงจากดวงอาทิตย์ที่ส่องเข้ามาผ่านหน้าต่างเป็นสิ่งแรกที่ฉันเห็นเมื่อลืมตาขึ้นมา ระยะเวลาที่ผ่านมากับความทรงจำที่ถูกเปิดเพื่อทบทวนตัวเอง มันมากพอแล้วที่จะทำให้รู้จักตัวเองมากขึ้นในปีนี้

และพบว่าบางอย่างควรถูกปล่อยไว้ให้จางไป
แต่บางอย่างก็ควรค่าที่จะถูกเก็บไว้ให้นาน


มนุษย์เราเก็บทุกอย่างไว้กับตัวทั้งหมดไม่ได้หรอก
สักวันตัวเราจะหนัก ทุกอย่างจะจม
เว้นที่ว่างไว้บ้าง หัดปล่อยวาง
จะได้มีพื้นที่ให้หายใจสำหรับตัวเอง



โต๊ะไม้สีน้ำตาลอ่อนตัวเดิมที่ตั้งอยู่ติดผนังสีขาวข้างเตียง ถูกใช้งานมาอย่างหนักตลอดปีที่ผ่านมา ฉันนั่งลงและหยิบรูปโพลารอยด์ทั้งหมดสี่ใบที่เก็บไว้ขึ้นมา ตั้งใจว่าจะแปะมันไว้บนผนังตรงนี้ ตรงที่พอฉันนั่งลงบนเก้าอี้แล้วเงยหน้าขึ้นมอง ก็จะเห็นมันเสมอ

โพลารอยด์ใบแรกถูกแปะลง ใบหน้าที่ยิ้มแย้มของใครคนหนึ่ง ที่ฉันอยากให้เขามีรอยยิ้มเสมอ ดูแลตัวเองให้ดี เติบโตขึ้นในแบบที่ตัวเขาต้องการ ยังคงเหมือนเดิมราวกับถูกสตาฟเอาไว้ไม่มีเปลี่ยน

ถ้อยคำที่บอกกล่าวว่าเราจะกลับมาพบเจอกันใหม่อีกครั้งยังทำให้ฉันยิ้มได้เสมอ แม้มันจะยังทันหรือกระทั่งสายไป

ก้าวเดินอย่างมั่นคง ถ้าเจอเรื่องยาก ๆ ก็ผ่านมันไปได้ มีความสุขกับชีวิต ได้ทำในสิ่งที่รัก
ฉันหวังให้เขามีมันทั้งหมดนั่นแหละ

โพลารอยด์ใบที่สองปรากฏความสดใส รอยยิ้มจากเพื่อน พี่ น้อง ที่เป็นกำลังใจให้ฉันใช้ชีวิตต่อไปได้อย่างดี คนที่เป็นทั้งที่ปรึกษา ที่ระบาย เรียกได้ว่าเป็นมาเกือบทุกอย่าง

การมีอยู่ของพวกเขาทำให้ฉันรู้สึกว่าไม่ได้อยู่ตัวคนเดียว อย่างน้อยที่สุดในวันที่เลวร้าย เรายังคงมีกันและกันอยู่ข้าง ๆ ตรงนี้ ต่อให้เดินไปไกลขนาดไหน หันกลับมาก็จะยังเจอเสมอ

โพลารอยด์ใบที่สาม คนที่เป็นที่รักและถูกรักโดยฉัน ครอบครัว สอนให้ฉันเข้มแข็งและกล้าที่จะลุกขึ้นอีกครั้ง ทำเพื่อตัวเอง ใส่ใจคนรอบตัว เป็นรากฐานที่ประกอบสร้างจนฉันเป็นฉันในวันนี้

ไม่มีครั้งไหนเลยที่ความหวังดีจะไม่ถูกหยิบยื่นให้ พวกเขายังยืนอยู่ที่เดิม ส่งรอยยิ้มแบบเดิม และรอคอยเห็นความสำเร็จของฉัน

ต่อให้จะผิดพลาดหรือทำตัวเองหล่นหายไปมากแค่ไหน เราจะหาตัวเองเจอ และสามารถกลับมาซ่อมแซมรอยร้าวเหล่านั้นได้ที่นี่ ที่ที่จะมีพวกเขายืนอ้าแขนคอยตอบรับร่างที่เหนื่อยล้าของเรา พร้อมโอบกอดอย่างใจดีและห่วงใยเสมอมา



รูปถ่ายเป็นเหมือนเครื่องบันทึกความทรงจำ เมื่อเวลาผ่านไปสีของมันจะจางลง สวนทางกับช่วงเวลาและความทรงจำในนั้น มันไม่เคยเก่า
การมองรูปถ่ายทำให้ฉันนึกย้อนไปถึงเหตุการณ์เหล่านั้นได้ ในเวลาที่เหมือนจะเลือนราง ไม่ชัดเจน มันจะคอยเตือนว่าเรื่องเหล่านี้เคยเกิดขึ้นจริงในชีวิต

ฉันแปะโพลารอยด์ใบสุดท้ายลงตรงที่ว่างที่เหลือ ครบสี่ใบตามที่ตั้งใจไว้ โพลารอยด์ใบสุดท้ายเป็นเด็กผู้หญิงคนหนึ่ง ยิ้มกว้างให้กล้องจนตาหยี เธอคนนั้น ถึงจะโตแค่ไหนแต่ก็ยังซ่อนความเป็นเด็กไว้ในตัวอยู่ดี และเมื่อมองให้ลึกลงไป เธอผ่านอะไรมาไม่น้อยเลย รอยแผลตามตัว รวมถึงแผลในใจบ่งบอกว่ากว่าเธอจะมาเป็นเธออย่างทุกวันนี้ต้องอดทนและไม่ยอมแพ้ต่อสิ่งที่พบเจอ

เธอสอนให้ฉันรู้จักรัก
และขอบคุณ

ตัวเอง

จากเด็กผู้หญิงตัวเล็ก ๆ คนนั้นที่ใช้ชีวิตธรรมดา ไม่ต้องคิดอะไรเยอะจนน่าปวดหัว เวลาผ่านไปและสอนให้เธอเข้าใจชีวิต ว่าชีวิตไม่ได้มีด้านเดียว ถ้ามันมีด้านที่สว่างก็ย่อมมีด้านที่มืด เธอเรียนรู้ที่จะหัวเราะ ร้องไห้ มีความรู้สึกต่าง ๆ เพิ่มมากขึ้น เรียนรู้ที่จะใช้ชีวิตให้ดีและถึงจะล้มลงจนเป็นแผลถลอก บางครั้งมีเลือดซิบ แต่นั่นไม่เป็นไรเลย เพราะในวันนี้เธอเรียนรู้วิธีทำแผลและลุกขึ้นอย่างช้า ๆ อีกครั้งแล้ว

อะไรก็ตามที่ผ่านเข้ามา เธอรู้สึกขอบคุณมันทั้งหมด ไม่ว่าจะดีหรือร้าย ก็ล้วนมีความหมายกับชีวิต เป็นความทรงจำของปีนี้ทั้งนั้น

โลกใบนี้บางครั้งก็ใจดีจนภาวนาให้มันเป็นแบบนั้นไปตลอด แต่บางครั้งก็ใจร้ายจนไม่น่าให้อภัยเลยสักนิด อยู่ที่เราจะปรับตัวกับมันยังไงมากกว่า

เธอเรียนรู้ว่าคนที่เราควรขอบคุณและให้อภัย
มากที่สุด
ไม่ใช่โลกใบนี้
แต่เป็นตัวเธอเอง

เธอรู้สึกขอบคุณตัวเองที่ยอมอดทนกับทุกความเหนื่อยและความทุกข์ที่ผ่านมา ยอมให้ตัวเองเจ็บปวดจนมีแผลเพื่อให้ชีวิตดีขึ้นในวันข้างหน้า และขอบคุณทุกคนรอบตัวที่ทำให้เธอเติบโตขึ้นไปอีกขั้น ที่คอยอยู่ตรงนี้เป็นกำลังใจให้เสมอ

เธอรู้สึกขอโทษจากหัวใจที่บางครั้งดูแลตัวเองได้ไม่ดีพอจนทำให้ต้องมีน้ำตาและผิดหวังขนาดนี้ และขอโทษถ้าที่ผ่านมาทำร้ายหัวใจใครไปจนต้องเจ็บปวดหรือเสียใจ และรักษาเอาไว้ไม่ได้

ปีนี้เธอได้เติบโตขึ้นมาก และได้ทำตามความฝันสำเร็จไปอีกหนึ่งอย่าง ไม่ได้คิดว่าสิ่งที่ชอบจะพาตัวเองมาได้ไกลจนวันนี้ แต่พอมายืนจุดนี้ได้ ก็รู้สึกขอบคุณ

เธอชอบเขียนเรื่องราวต่าง ๆ และการได้มานั่งเขียนให้ทุกคนได้อ่านในตอนนี้ มีคนอ่านและติดตามตั้งเท่านี้ มันยิ่งใหญ่มาก ๆ และเธอรู้สึกขอบคุณคนที่อ่านทุกคนจริง ๆ

เธอเขียนทุกอย่างจากความรู้สึกและความเข้าใจตามที่เธอได้เจอมา เธอเข้าใจมันในแบบนั้น แต่ได้โปรดอย่าได้คิดว่าเธอเข้าใจชีวิตอย่างถ่องแท้ เพราะเธอยังต้องเรียนรู้อีกมาก เธอมีทั้งรอยแผล รอยร้าว เจ็บปวดได้ เหมือนมนุษย์ธรรมดาทั่วไป แต่สิ่งหนึ่งที่ยังคงอยู่แม้จะเจ็บปวดคือใจที่อยากส่งกำลังใจให้ทุกคน

และเธอไม่ได้หวังอะไรมากมาย แค่อยากให้ทุกคนที่อ่านได้ผ่อนคลาย เหมือนมีคนมานั่งข้าง ๆ คอยซึมซับความรู้สึก ให้ตัวอักษรของเธอคอยปลอบประโลมหัวใจในเวลาที่ทุกข์และร่วมยินดีในเวลาที่สุข

ถ้าอ่านมาถึงตรงนี้ ก็ขอให้รู้เอาไว้ว่าเธอคนนี้ขอบคุณทุกคน และจะเขียนเรื่องราวดี ๆ มาให้ทุกคนได้อ่านกันต่อไป ขอบคุณคนอ่านที่เข้ามาเป็นส่วนหนึ่งในความทรงจำปีนี้ ขอบคุณทุกคอมเมนต์ ทุกการกดหัวใจและการแชร์ เธอนั่งอ่านมันทั้งหมด และอยากส่งคำว่าขอบคุณไปให้ถึงทุกคนเสมอ

เธอจะเป็นเธอที่ดีกว่าเดิม และพยายามให้มากยิ่งขึ้นเพื่อตัวเองและคนรอบข้าง

เธอจะทำหน้าที่ในทุกบทบาทให้ดี
ถึงจะไม่สมบูรณ์
แต่จะทำให้ดีที่สุด





“5”

“4”

“3”

“2”

“1”

happy new year” ข้อความจากอีกฝ่ายถูกพิมพ์ตอบกลับมาก่อนที่ฉันจะได้กดส่งไป

“happy new year นะคุณ ขอให้ปีต่อไปเป็นปีที่ดี ได้ใช้ชีวิตแบบที่ต้องการ รักตัวเองให้มาก ๆ นะ” ฉันพิมพ์ข้อความอวยพรปีใหม่แสนธรรมดาส่งไปให้เขา

“อือ เหมือนกัน”

“นี่ไม่ไป countdown ที่ไหนเลยหรอ” ฉันถามกลับไป

“อยู่บ้าน ข้างนอกคนเยอะ”

“อ๋อ ก็ไม่ชอบคนเยอะนี่เนอะ”

“แล้วไม่ไป ?”

“ก็มีเพื่อนชวน ๆ แต่เรากลับบ้าน อยากใช้เวลากับครอบครัวมากกว่า” ปีใหม่ทุกปีฉันมักกลับมาบ้านและใช้เวลากับครอบครัว มันเป็นแบบนั้นมาเสมอ

“ปีที่สองแล้ว” เขาพิมพ์ข้อความที่ไม่มีที่มาที่ไปนั่นกลับมา

“เวลาผ่านไปไวเนอะ” ฉันงงในตอนแรก แต่มันก็ไม่ยากเกินที่จะเข้าใจในท้ายที่สุด ฉันยิ้มให้กับข้อความนั้น

“อือ ขอบคุณที่ยังอยู่”

“ขอบคุณเหมือนกัน อยู่ด้วยกันไปนาน ๆ เลยยยย”

“เป็นอะไรก็ได้ แค่ยังอยู่ด้วยกันตรงนี้” เหมือนโดนหมัดฮุกเข้าที่หน้าอย่างจัง สมองตื้อไปชั่วขณะ ก่อนที่จะพิมพ์ตอบกลับไป

“เนี่ย น่ารัก”

“ก็หมายความตามนั้นจริง ๆ”

“รู้น่าาา เหมือนกันนั่นแหละ” ฉันตอบเขา ก่อนจะเข้า instagram เพื่ออัพโหลดรูปแรกสำหรับปีใหม่นี้

“ถ่ายที่ไหน”

“นานแล้ว น่าจะสักที่ตอนไปเที่ยว”

“สวยดี”

มันเป็นแค่ภาพวิวทิวทัศน์ธรรมดา

“พูดแล้วอยากไปอีกเลยอะ”

แต่มันต้องมีเหตุผลที่เขาชมว่ามันสวย

ไว้ไปด้วยกัน” 

นั่นไง

“ได้เลย รอนะ” ฉันยิ้มให้กับข้อความที่ทำให้อุ่นวาบในหัวใจและหวังว่าใบหน้าของเขาก็คงเปื้อนยิ้มไม่ต่างกัน

“ช่วยนึกหน่อยว่าที่ไหน ในรูป” น่าแปลกที่จู่ๆเขาก็ถามย้ำอีกรอบ เดาว่าน่าจะอยากรู้จริง ๆ หรือไม่ก็ไม่อยากให้มันค้างคา

“หาแปปนะ” ฉันนั่งค้นดูรูปในมือถือ พยายามหาว่ามันคือที่ไหน เข้าทุกโซเชียลที่คิดว่าจะลิงค์กับรูปนี้

“เจอมั้ย”

“เห้ย เจอพอดีเลย ๆ ตื่นเต้นอะ”

“send me your location”

“open your e-mail”

“ไม่เห็นได้เลย” เขาตอบกลับมาทำฉันกระวนกระวาย ต้องเช็คเมล์อีกทีว่าได้ส่งไปแล้วหรือยัง

“ไม่ได้ได้ไง เราส่งรูป ส่งโล ส่งวิธีเดินทาง ส่งที่เที่ยวรอบ ๆ แถมไปด้วยเนี่ย”

“calm down, sunshine”

“มันน่าโมโหนัก”

“i mean send me your location

“error404 not found” ฉันพิมพ์ประโยคที่มักถูกใช้เวลาที่ฉันไม่เข้าใจอะไรเลยส่งกลับไปให้เขา เพราะฉันก็ไม่เข้าใจจริง ๆ นั่นแหละ

“so let's my song speaks, okay ?”

“what are you saying about ?”

“send me your location
'cause i just need the time and place to come through”

“sorry but wtf is this”

“please send me your location
i don't need nothing else but you

“understand nothing ;-;”

“พรุ่งนี้ พร้อมเจอกันหรือยัง ?”

“คือหมายถึง เราจะเจอกันหรอ หรือยังไงนะ” ฉันก็ยังงงอยู่ดี

“ดึกแล้ว ไปนอนไป”

“เอ้า จะไปง่าย ๆ งี้เลยดิคุณ”

“but don't forget to send your location to my e-mail”

“....”

“you know what that location means ?”

“okay i know” แล้วฉันก็ได้รู้ความหมายของคำว่าสถานที่ที่เขาหมายถึง ที่ไม่เกี่ยวกับรูปนั้นเลยสักนิด

“เก่งมาก ไปนอนได้แล้ว ไว้เจอกัน”

“อยากเจอแล้วเนี่ย” ฉันตอบกลับไปพร้อมหัวเราะให้กับวิธีที่เขาใช้ วิธีน่ารักนั่นที่ทำให้มุมปากยกขึ้นยิ้มได้อย่างง่ายดาย

“sleep tight, sunshine :-)”

“good night, sunshine owner :-)”






talk

ผ่านไปอีกปี เริ่มปีใหม่แล้วเราขอส่งความสุขให้ทุกคน และขอขอบคุณทุกคนจากใจเลยจริง ๆ ขอบคุณที่ทำให้เรามีกำลังใจที่จะเขียนเรื่องราวต่าง ๆ ต่อไป เราอยากให้ทุกคนมีรอยยิ้มเสมอ แล้วก็ขอให้เป็นปีที่ดีของทุกคนเลยนะ อะไรที่ไม่ดีก็ปล่อยวางแล้วทิ้งมันไว้ข้างหลัง เดินหน้าใช้ชีวิตต่อไป ใช้มันให้ดีแบบที่ทุกคนต้องการ อย่าลืมความทรงจำที่ผ่านมา ส่งต่อความห่วงใยให้คนรอบตัว และรักตัวเองให้มาก ๆ ด้วยนะ

ไว้เจอกันใหม่
สวัสดีปีใหม่, 2019 คับ :^)
thatsjunejayy


SHARE

Comments

cewlixm
2 years ago
💛🌈💫
Reply
ขอบคุณที่อ่านนะคะ ขอให้ปีนี้เป็นปีที่ดีของเธอนะ :^)