Chapter 1 : จุดเริ่มต้น
เราคิดอยู่นานมากว่าจะเขียนเรื่องราวเกี่ยวกับความรักของเราลงดีไหม เพราะมันค่อนข้างวุ่นวายไปหมด แต่ถ้ามันไม่มีทั้งดีและร้ายก็คงไม่ใช่ความรักหรอกเนอะ เรานั่งเบื่อทั้งวันเพราะโรคระบาดโควิด19ที่ทำให้ไปไหนไม่ได้เลย จึงตัดสินใจเขียนเรื่องราวอีกครั้ง ครั้งนี้จะว่าด้วยเรื่องของ "ความรัก"

ย้อนกลับไปในครั้งแรกที่เรามีความรักคือตอนป.4 หูย เด็กมาก555555 poppy love สุดๆ เราเริ่มรักใครสักคนคือตอนนั้น มาเริ่มต้นกันเถอะ
สวัสดี บิ๊กบิ๊กอยู่ห้องเดียวกับเราตอนป.4 โรงเรียนประถมแห่งหนึ่ง เรานั่งใกล้กันแต่ไม่เคยคุยกันสักครั้ง เพราะเราเป็นเด็กเงียบและสมัยนั้นคือโดนเพื่อนที่โรงเรียนล้อว่า "ดำ" เป็นเพราะที่บ้านชอบพาไปเที่ยวทะเลในวันหยุด และด้วยความเป็นเด็กก็มักจะเล่นสนุกจนลืมความสวยความงามไป กลายเป็นผิวไหม้มาโรงเรียน เพื่อนก็มักจะล้อว่าดำเสมอ ช่วงนั้นจำได้ว่าแทบไม่อยากไปโรงเรียนเลย แต่ด้วยความที่เราเป็นเด็กกิจกรรม อาจารย์จึงส่งชื่อไปประกวดนางนพมาศ นั่นคือจุดเริ่มต้น

วันที่โรงเรียนจัดงาน ในขนาดที่กำลังรอขึ้นเวทีนั่น แน่นอนว่าเด็กป.4ที่ไม่เคยขึ้นเวทีคนเดียวมาก่อน ต้องขึ้นไปด้านบนคนเดียวท่ามกลางคนทั้งโรงเรียน ก็ต้องเกรงกลัวเป็นธรรมดา ตอนนั้นแพนิคมาก ไม่อยากจะขึ้นไปบนเวทีอยากจะเทงานตรงนั้นและวิ่งไปแอบในห้องน้ำเลย และบิ๊กก็โผล่มา...
วันนี้ น่ารักดีนะ
คำที่บิ๊กพูดกับเราหลังเวทีวันนั้นทำให้เรากล้าที่จะขึ้นไปบนเวที ทั้งๆที่เราไม่เคยคุยกันมาก่อนเลยสักครั้ง แต่ก็ทำให้หัวใจพองโตมาก ถึงวันนั้นจะไม่ได้รางวัลอะไรกลับมาเลย แต่ทำให้เราอยากไปโรงเรียนทุกวัน 55555(บ้าผู้ชายมาก)

หลังจากวันนั้นเราก็เริ่มสนใจบิ๊กมากขึ้น ทั้งเข้าไปคุยด้วยบ่อยๆ ก็คือแอบชอบเขาแหละแต่ไม่กล้าบอก รอนางกลับบ้านไปก่อนแล้วค่อยเรียกคนที่บ้านมารับบ้าง ดูนางเล่นบอลบ้าง บ้าบออ


เจ็บที่สุดก็ตรงมีเพื่อนในห้องอีกคนมาชอบเรานี่สิ แล้วดันชื่อบิ๊กเหมือนกัน และยังออกตัวแรงอีก ทั้งห้องก็คือรู้หมดและพยายามจับคู่เรากับบิ๊กคนนั้น ซึ่งไม่ได้ชอบบบ จนบิ๊ก(คนที่เราชอบ)เข้าใจผิด หลังจากนั้นก็เริ่มคุยกันน้อยลง จนขึ้นป.5 ก็แยกย้ายกันไปอยู่คนละห้อง เศร้า

ผ่านไป 7-8 ปี..
เราได้เจอกับบิ๊กอีกครั้งในตอนเรียนม.6 ด้วยความที่บ้านใกล้กัน เราบังเอิญเจอกันในตอนที่เรากำลังเดินกลับบ้าน บิ๊กยังอยู่โรงเรียนเดิม แต่เราย้ายโรงเรียนไปแล้ว กลับมาเจอกันอีกครั้งกับความรู้สึกที่ยังค้างคาว่าบิ๊กคือรักแรกของเรา ต่างกันตรงเราโตขึ้นทั้งคู่แล้ว

เราตัดสินใจบอกบิ๊กเรื่องที่บิ๊กเป็นรักแรกของเรา บิ๊กไม่ได้ตอบอะไรแล้วเงียบไป เราไม่ได้พูดถึงเรื่องนั้นอีกแต่คุยกันปกติเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น จนวันสงกรานต์ของปีนั้นเราได้ไปเล่นน้ำด้วยกัน ความรู้สึกเรามันก็เหมือนจะกลับมา ไม่รู้ว่ารักรึเปล่า ออกไปทางชอบมากกว่ายิ่งเป็นรักแรกที่ไม่สมหวังด้วย ใครบ้างจะไม่ใจเต้น .///. เราตัดสินใจบอกบิ๊กอีกครั้ง(ก็ยังไม่ละความพยายาม) แต่ครั้งนี้เขาตอบกลับมาแบบกำกวมว่า "รอหน่อยนะ"

คำว่ารอนั้นไม่มีอยู่จริง... เพราะเมื่อเวลาผ่านไปเราก็พบว่าจริงๆแล้วบิ๊กคบกับเพื่อนสนิทเราสมัยประถมอยู่ และนั่นคือจุดจบของรักครั้งแรกของเรา  

ปัจจุบันนี้สถานะเราสองคนคือ คนแปลกหน้า
ขอบคุณที่เข้ามาเป็นรักแรกที่ไม่สมหวังของเรานะ ตอนต่อไป พบกับแฟนคนแรกในชีวิต :)

SHARE
Written in this book
The true of love stories ♡
Writer
partofme
Writer Blogger
นี่เป็นเรื่องราวของเรา ผู้หญิงคนหนึ่งที่ชอบเล่าเรื่อง ไม่ได้ต้องการอะไร แค่ " อยากเล่าเรื่อง "

Comments