โลกที่ไม่มีจริง
ขณะที่เรากำลังเขียนรีวิว2018ลงใน facebook อัพรูปลง Instagram ว่ากำลังแฮปปี้อยู่ริมทะเล หรือนั่งชิลดู netflix ทั้งๆ ที่ใกล้วันปีใหม่แล้วตามคำเชิญชวน #ไม่ไปไหนไปnetflix ที่กำลังโด่งดัง

เอาจริงๆ เราไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเราทำเรื่องพวกนี้ไปเพื่ออะไร มันเหมือนเป็นการหลอกตัวเองด้วยซ้ำไป คนภายนอกมองเห็นเราเป็นคนที่เพื่อนเยอะ รู้จักคนไปทั่ว ใช้ชีวิตแบบมีความสุข ตามฉบับผู้หญิงที่มีแฟนที่ดีที่สุดในโลกเหมือนในหนังรักยุค 90 แต่ความจริงคือ เรากำลังใช้ชีวิตในวันปีใหม่ที่แย่ที่สุด และจมอยู่กับความคิดตัวเอง

แฟนเราไปต่างจังหวัดใช้เวลากับอยู่กับครอบครัว ซึ่งเรายอมรับว่าเราติดแฟนมากยิ่งช่วงหลังๆ พอไม่มีเขาอยู่ข้างๆ กลับกลายเป็นเหงามากจนไม่มีใคร ... เราทักหาเพื่อนทุกคนที่รู้สึกว่าสนิทด้วยแต่กลับไม่มีใครว่างเลยสักคน และเจอความน้อยใจ x2 ไปอีก เมื่อไปงานรับปริญญารุ่นพี่ และรุ่นพี่ลงรูปในเฟสและไอจีกับทุกคน ยกเว้นเรา ตอนแรกเราก็คิดนะว่า พี่ A อาจจะลืมได้ แต่พี่ B กลับลืมด้วย มันยิ่งน้อยใจไปอีกว่า เรามีตัวตนจริงๆ ใช่ไหม ?

เรื่องที่เกิดขึ้นทำให้เรานึกถึงช่วงหนึ่งที่เราหมกมุ่นอยู่กับโซเชียลมากจนเกินไป เราใช้เวลาอยู่กับสังคมปลอมๆ ที่เราเป็นคนสร้างขึ้นมา และกำลังถูกมันกลืนกินลงไป ตอนนั้นเราพักโซเชียล 3 วันเต็มๆ ยกเว้น แอพไลน์และแมสเสจเจอร์ เพื่อติดต่องานและอัพเดตเรื่องในคณะ เรามีชีวิตให้กับตัวเองมากขึ้น รักตัวเองมากขึ้น อยู่กับสังคมที่จับต้องได้จริงๆ และสุดท้าย เรามีความสุข
ถ้าเราจมปลักกับโลกที่ไม่มีจริง แล้วเราจะมีตัวตนได้อย่างไร ? 
เป็นคำพูดสุดท้ายที่เราพูดกับตัวเอง เป็นคำบอกลา 2018 และเริ่มต้น 2019 ลาก่อนตัวเราเองที่ไม่มีความสุข
SHARE
Written in this book
My diary
Writer
partofme
Writer Blogger
นี่เป็นเรื่องราวของเรา ผู้หญิงคนหนึ่งที่ชอบเล่าเรื่อง ไม่ได้ต้องการอะไร แค่ " อยากเล่าเรื่อง "

Comments