บางทีก็รู้สึกว่า ไม่อยากมีความรู้สึกแล้ว
1  Ai พัฒนาไปถึงขั้นโต้ตอบกับมนุษย์ได้  หากวันหนึ่งหุ่นยนตร์มีความรู้สึกได้จริง มนุษย์เองจะกลายเป็นหุ่นยนตร์  - ไม่มีใครกล่าว กูกล่าวเอง

" เลิกต่อยเบาะได้แล้ว ระบายอะไรแบบนั้นวะ " 

" มึงอย่าห้ามกู เแม่งเอ้ย แม่ง " 
ผมและบี๋มองหน้ากันอย่างรู้กันว่าช่างแม่งละกัน 
คืองี้ ไอ้เปียวอกหักครับ ดังเป๊าะ เพราะสาวที่มันชอบ ดันคบซ้อน 
" สวรรค์ไม่ส่งมาให้กูได้ดี " 
" หมายถึงสติมึงเหรอเปียว "
" หุบปากไอบี๋ มึงไม่เข้าใจหรอก ว่าข้างในมันเจ็บแปร๊บแบบไหน ฮึ่ย "
แล้วมันก็ไปต่อยเบาะต่อ 
ผมอยากจะถีบมันลงเบาะจริงๆ คือลำใย คนอะไรไม่ทำงา อารมณ์เสียใจปนโกรธาของมันจะทำงานเสีย นี่จะบ่าย 3 แล้ว อีกแปปนึงนางเอกซีนถัดไปจะมาเข้าฉาก 
คือผมจับฉลากได้ไอเปียวมาอยู่ในทีมด้วย ผมเลยต้องมาบ่นในความคิดแบบนี้แหละ
" ไอเปียว มึงเอาเบาะไปวางเซ็ตได้แล้ว ฉากต่อไปนางเอกจะโดดลงมาจากชั้น 2  "
" หึ ถ่ายก็ถ่ายหลอก เป็นนักแสดงก็กล้าโดดสองชั้นสิวะ "
" เลอะเทอะละไอเปียว ถ้ามึงไม่ช่วยกู กูจะฟ้องวิไรวรรณว่ามึงไม่ช่วยโปรเรา " 
" หึ เอาเกรดมาล่อ กู ไอเปียวคนนี้ ไม่กลัวหรอก ไอผู้กำกับ "
แล้วมันก็ลากเบาะไปอย่างว่าง่าย 
นางเอกสุดสวยมาแล้ว เราเลือกเธอจากการแคสติ้งเมื่ออาทิตย์ก่อน สวย สง่า ดั้งโด่งแบบโดนแสงไม่โปร่งแสง คิ้วคม ขาวจั้ว ชายฉกรรณมองกันทั้งโปร 
" สวัสดีครับ อา น้อง " 
" เกร๋ค่ะ พี่ผู้กำกับใช่มั้ยคะ "
" ครับผม รู้เก่ง ขอบคุณมาที่มาเล่นให้โปรนักศึกษาอย่างพวกเรานะ เอาเป็นว่า พี่จะทำให้ดีที่สุดเนาะ ช่วยๆกัน อันนี้บี๋นะเพื่อนพี่ เป็นตากล้อง ส่วนอีกคน "
" เปียว !!! " 
" ว่าไงนะครับน้อง "
" เห้ยๆๆ มึง น้องชื่ออะไรนะ"
" เกร๋ไงบี๋ เมื่อกี้ก็แนะนำอยู๋ "
" ชิบหาย " 
" ชิบหายไรวะ " 
"แฟนเปียว!!!  " 
น้องทำตาละห้อยมองมาทางเราสองคน 
ในใจผมเริ่มไม่แน่ใจ ว่าใครจะกินหัวผม ระหว่างวิไรวรรณ กับไอเปียว 

2. Emotion is any conscious experience characterized by intense mental activity and a certain degree of pleasure or displeasure. - wikipedia
" ทำไมมึงไม่บอกกันก่อนวะ ว่ามึงเอาแฟนเปียวมาเล่น "
" กูจะไปรู้เหรอวะ กูเลือกกับอาจารย์ กุไม่รู้จักแฟนมานนนน" 
" เอาแล้ว ทำไงอ่ะ แม่งไป วางเบาะอยู่ มึงรีบไปเคลียร์ก่อนมันมาเลย " 
" ทำไมต้องกูอะ " 
" มึงผู้กำกับไง " 
" ให้น้องปิดหน้าเล่นได้มั้ย "
" ไม่ได้!!!  วิไรวรรณแดกหัวแน่ " 
" เอาไงดีวะ เนียนๆ ไปได้มะ "
" เนียนยังง๊าย " 
ผมตัดสินใจ วิ่งไปหาเปียว 
" เปียว "
" ไรมึง "
" มึงสัญญาได้มั้ย ว่าไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น งานต้องเสร็จ "
" เกิดอะไรขึ้นวะ "
" ไม่ตอนนี้ แต่มันจะเกิด อีกแปปนึง  "
" เห้ย กูทำเพื่องานได้วะ มาดิ จะยากอะไรมาเลย ชะตาชีวิต กูลิขิตเอง  "
" ดิว "
ผมวิ่งกลับมา หน้าโคตรวิตกเลย 
ผมพูดใส่วอร์
" อ้า  นักแสดงเข้าฉากเลยครับ กล้องพร้อมมั้ย "
" จะดีเหรอมึง "
" เชื่อในกฎธรรมชาติ แล้วสวดภาวนาไว้ "
" ชิบหายแน่ๆ ชิบหายแน่ๆ " 
" ฉากนี้นะครับ จะเป็นฉากที่พระเอกจะตบนางเอก เพราะนางเอกนอกใจนะครับนะ  "
" โอ้ย ไอคนเขียนบท !! " 
" คือเราจะถ่ายซีนสุดท้ายแล้วไล่ย้อนขึ้นไปนะครับ เดี๋ยวแสงหมด อ่ะนักแสดงชายพร้อมมั้ย "
" ไปฉี่พี่ " เสียงบูมตะโกนมา
" เดี๋ยวกูเอง บล๊อคก่อนใช่มะ " 
ไอเปียวไปแล้วครับท่าน มันเดินไปยืนแทนนักแสดงตัวจริงแล้ว 
" ชิบหายแล้วววว "
" แอ๊คชั่น "
" สั่งแอ๊คชั่นทำม้ายยย!!!!  "
" ไม่รู้!!!!  กูเครียด "
เปียวสบตากับเกร๋อย่างจัง 
" เกร๋ .... "
" ทำอะไรสักอย่างมึง "
" อ่ะ..อะ อะ อ ะ ยืนค้างไว้นะครับ ฉากนี้ตั้งกล้องนิ่ง แล้วจะซูมเข้าออกปึ๊บปั๊บ  อย่าขยับนะครับ "
" เกร๋มาที่นี่ทำไม " 
" เกร๋มาทำงาน "
" ผู้กำกับ ซีนนี้มันดอลลี่ไม่ใช่เหรอ " 
" นิ่งไว๊ !!!!! " ผมกับไอบีตะโดนสวนบูมพร้อมกันโดยมิได้นัดหมาย 
สายลมพัดโชยอ่อนๆ พัดใบไม้ปลิวไหว ตกลงกลางระหว่างสองคนที่สบสายตาไม่สู้ดีต่อกัน

3. หายนะหมดไป สายรุ้งจะขึ้นเมื่อฟ้าเปล่งแสงทองส่อง - กุอีกนั่นแหละ ตรรกะคำคมไม่ได้เลย
" ทำไมเกร๋ทำแบบนี้  "
" เกร๋ ... เกร๋ว่าจะบอกเปียวมานานแล้ว"
" แต่เกร๋ก็ไม่บอก แล้วปล่่อยให้เราเป็นหมาหัวเน่า กินกระดูกค้างปีลำพัง"
" ใครสอนมันพูดวะ "
" ฟังไปก่อนไอบี๋ ! "
" เกร๋ไม่ใช่กระดูกของพี่ ที่พี่จะกินแล้วทิ้งขว้างแบบนี้ได้นะคะ !!! "
" อย่ามาใส่อารมณ์ ฉันสิควรเป็นคนโกรธ นังแพศยา "
" บันทึกเสียงมั้ยพี่ "
" record  ! "   ผมตะโกนไป 
" ถ้าเปียวจะโกรธ ก็เอาเถอะ เกร๋ไม่อยากจะพูดอะไร " 
" ฉันอยากตบเธอเกร๋ ... แต่ฉันขยับไม่ได้ "
" ดีนะคะ แยกเรื่องงานกับเรื่องส่วนตัวได้ด้วย ที่ผ่านมาพี่ก็เอาแต่ส่วนตัวเอง โดยไม่แคร์เกร๋ "
" เชี่ย แม่งใกล้เคียงบทจังวะ "
" เงียบไอบี๋ กูจะดูเฟรม "
" เกร๋ ... เกร๋ไม่สำนึกเลยเหรอ"
" เปียว.... ถ้าเปียวเป็นคนที่ถูกทิ้งให้เหงาลำพังบ้าง เปียวถึงจะเข้าใจใช่มั้ยคะ ว่ามันรู้สึกยังไง 
ถ้าเปียวพูดแต่รักเกร๋ๆ แต่ไม่เคยแม้แต่จะโทรมา มาหา หรือซื้อของเล็กๆให้บ้าง เกร๋คงไม่ทำแบบนี้หรอก แต่เพราะเกร๋เหงา เกร๋เคยถามพี่แล้วนี่คะ ว่าพี่รักเกร๋ที่ตรงไหน ทำไมปล่อยทิ้งขว้าง"
" เกร๋ " 
" ตบเกร๋สิคะ ตบสิ  ถ้าพี่ยังเชื่อว่าเกร๋ผิด ตบเลย!!!!!! " 
เพี๊ย !!!!!! ดังไปสามบ้านแปดบ้าน
" เชี่ย เอาไงๆๆ "
" ถ่ายต่อ "
" มึงแม่ง เควนติน สัสๆ " 
" สะบายใจรึยังคะเปียว "
น้ำตาของเปียวไหลออกมา 
" ผมขอโทษ " 
" ... เจ็บ " 
" ไม่ขยับหนีล่ะ เกร๋ "
" กล้องจะซูมนี่คะ " 
" เราเลิกกันอย่างเป็นทางการ ใช่มั้ย "
" ค่ะ " 
" ... โอเค  เข้าใจทุกอย่างแล้ว ...
เราคงต้องปล่อยเกร๋ จริงๆสักที " 
" ที่ผ่านมาดีนะ "
" ใช่ มันดีมาก ถ้าไม่ติดที่ ฉันปล่อยเกร๋ไปเอง "
" มาพูดอะไรตอนนี้ "
" หวังว่า อยู่กับเขาจะมีความสุขกว่าเรานะ " 
" คัทมั้ยมึง "
" ถ่ายต่อ "
"  ฮิตช์ค็อก สัส " 
" อยากโดดลงไปมั้ย " 
" โดด ?? " 
" โดดลงไปพร้อมกัน โดดด้วยกัน เป็นครั้งสุดท้าย " 
" เอาสิคะ "
" สองคนนั้นทำไรวะมึง "
" ไอสัส จะโดดลงมา "
" เอ้าเห้ยย คัทสิวะ มึงคัท!!  "
" สวยมาก ภาพสวยมาก ถ่ายต่อ "
" ถ่ายต่อพ่อมึงสิ เบาะมันอยู่คนละฝั่ง "
" ฉิบหายยยยยยยย !!!!!!!! "
" แย๊กกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก " 

ตุ๊บ ...

4. บางทีก็รู้สึกว่า ไม่อยากมีความรู้สึกแล้ว - นักแสดงชายคนหนึ่ง 
" ขอโทษจริงๆนะน้อง ฐานะผู้กำกับและทีมงาน ทุกคนเราเสียใจจริงๆ "
" อุบัติเหตุทางเทคนิคผมเข้าใจได้พี่ ผมฉี่นานไปหน่อยทำทุกคนเสียเวลา ออกมารับเคราะห์กรรมสาสมแล้ว" 
" ดีนะแค่ชั้น 2 เลยแค่แขนหัก ตรงนั้นมีหญ้าพุ่มเตีี้ยด้วย "
" ไม่หักพี่ แค่เอ็นฉีก ดีที่ตัวรองรับสองคนไว้ ไม่งั้นแย่เลย " 
" มีเรื่องดี ในเรื่องร้ายๆนะ เดี๋ยวค่าใช้จ่ายพวกเราจัดการให้ "
" ผมมีประกันใช้ซะบ้าง  ... ว่าแต่งานพี่ไม่เสียเหรอ "
" ไม่เป็นไรนะ พี่ได้นักแสดงเล่นสมบทบาทมาเล่นแทนได้ทันเวลาพอดี " 
" ใครเหรอ "
" เขาชื่อเปียว มาถ่ายซีนที่เหลือต่อจนจบ "
" โอเค โล่งไหน่อย"
" บี๋ มึงว่าสองคนนั้นเป็นยังไงบ้างวะ " 
" อืม กูว่า ก็คงจะเข้าใจกันแล้วก็จบลงด้วยดี "
" หวังว่านะ กูก็เป็นผู้กำกับสายเถื่อนที่ดันทุรังถ่ายต่อจนจบ "
" วิไรวรรณต้องให้ A  "
" หวังว่านะ " 
" อย่างน้อย สองคนนั้นก็ได้บันทึกความทรงจำฝากผลงานไว้ให้ได้หวนคิดถึง " 
" คิดว่่าอย่างงั้นนะ  การที่กูได้มองงผ่านเฟรม มันก็ทำให้เห็นตัวเองผ่านพวกเขาเหมือนกัน " 
" ความเจ็บปวดผ่านเลนส์ ความจริงผ่านการใช้ชีวิต สิ่งที่วิไรวรรณไม่ได้สอน"
" หวังว่าหนังกู จะได้เข้าชิงรางวัล " 
" ไอสัส เอาชีวิตคนอื่นมาหากิน" 
" โถ่ ผมไม่ได้แสดงหนังรางวัลแล้วสิ " 
ทุกคนหัวเราะ  สายลมพัดมาอีกแล้ว พัดเอาใบไม้จากนอกหน้าต่างเข้ามา ตกลงระหว่างพวกเรา เหมือนที่ตกลง ท่ามกลางพวกเขา ....







SHARE
Writer
mighty_
Writer / Actor
I love you when you read me .

Comments