ฤดูหนาว ฤดูเหงา
เราทั้งคู่คงเหมือนหนังสือคนละเล่มหรือหนังคนละม้วนที่มีแค่บางตอนที่ซ้ำกัน 


       ลมอ่อนๆมาพร้อมกับอากาศแห้งๆช่วงปลายเดือนธันวาคม 
ทุกอย่างดำเนินไปอย่างช้าๆ 
ฉันเงยหน้ามองท้องฟ้าพร้อมกับถอนหายใจเบาๆ
พลางนึกในใจ ‘เฮ้อ เราเดินทางมาไกลเหมือนกันแฮะ’

ปีที่ผ่านมาเป็นปีที่ฉันใช้เวลาอยู่กับตัวเองมากที่สุด ผลลัพธ์ที่ได้มีทั้งดีและเศร้าปะปนกันไป แต่สิ่งที่ฉันเรียนรู้ได้คือ “ ความเหงานี่ใจร้ายชะมัด ”





       ฉันเลื่อนไทม์ไลน์แก้เบื่อในวันสิ้นปี 
ทุกคนมีเรื่องราวที่อยากบอกเล่าเกี่ยวกับสิ่งที่พบเจอตลอดทั้งปี ทำให้วันธรรมดากลายเป็นวันสรุปไทม์ไลน์ชีวิต ฉันมองออกไปนอกหน้าต่างพลางนึกถึงสิ่งที่ตั้งใจจะทำเมื่อตอนต้นปี อะไรทำไปแล้วบ้างและอะไรที่ยังไม่ได้ทำ ช่วงที่สนุกที่สุดคือการวางแผนสิ่งที่อยากจะทำในปีหน้า เริ่มที่อะไรง่ายๆอย่างดูหนังที่อยากดูให้หมดออกกำลังกายให้ได้ทุกสัปดาห์อ่านหนังสือให้มากขึ้น, เที่ยวที่ไกลๆซักที่ หรือลองไปค่ายสิ่งแวดล้อม ฯ แค่นึกก็สนุกแล้ว ฉันรักตัวเองตอนมีพลังแบบนี้จัง







หน้าไทม์ไลน์เลื่อนไปเรื่อยๆ 
รูปของใครบางคนปรากฏบนนั้น
เขามีความสุขดี
ฉันยิ้มให้เขาในรูป 
ไม่กดไลค์ ไม่ทำอะไร และเลื่อนผ่านไป 
มันจบไปแล้วและยังคงเป็นเรื่องราวดีๆเสมอมา 
จากวันนั้นจนถึงวันนี้เราทั้งคู่คงเหมือนหนังสือคนละเล่มหรือหนังคนละม้วนที่มีแค่บางตอนที่ซ้ำกัน พอเวลาผ่านไป ตอนจบของเราไม่เหมือนกัน ซึ่งมันเป็นเรื่องธรรมดาว่าไหม สิ่งสำคัญสำหรับฉันตอนนี้คือแค่เห็นเขามีความสุขดีมันก็ดีแล้ว





Dear 2019,

      ไม่รู้ทำไมฉันตื่นเต้นกับปีนี้เป็นพิเศษ คงเป็นเพราะมีเรื่องที่อยากจะทำเต็มไปหมด บวกกับคิดว่าต้องมีเรื่องดีๆเกิดขึ้นต่อจากนี้แน่ ซึ่งแน่นอนว่าอนาคตเป็นสิ่งไม่แน่นอน ฉันเพียงอยากบอกกับตัวเองว่าจงเข้มแข็งและทะนุถนอมตัวเองไว้ แบ่งปันความรักให้กับคนรอบข้าง การส่งต่อสิ่งดีๆเป็นสิ่งที่ดีทั้งกับผู้ให้และผู้รับ ฉันมีความสุขทุกครั้งที่คิดว่าตัวเองสามารถทำเรื่องดีๆให้กับคนอื่นได้บ้าง ขอให้ปีหน้าและปีต่อๆไปตัวฉันเองเติบโตขึ้น เรียนรู้มากขึ้น และทำเรื่องดีๆมากขึ้น :)

‘สวัสดีปีใหม่’

Love, 2018










SHARE
Writer
Naughty_honey
Dreamer,Reader
บันทึกประจำวาระของเธอที่เคยอยากโตเป็นผู้ใหญ่ให้เร็วที่สุด แต่สุดท้ายก็พบว่า จะรีบโตไปทำไมในเมื่อทุกคนเป็นเด็กได้แค่ครั้งเดียว

Comments