"คนแปลกหน้า" อีกครั้ง ?
-หลายคนเริ่มต้นจากการเป็นคนแปลกหน้า เพื่อกลับไปเป็นคนแปลกหน้าต่อกันอีกครั้ง. 


ไม่มีใครเข้าใจคำพูดนี้ (อย่างลึกซึ้ง) หรอกคุณ
จนคุณประสบพบเจอเหตุการณ์นั้นด้วยตัวคุณเอง
ก็คงเหมือนการไปท่องโลกกว้างด้วยไฟล์ jpg จากอินเตอร์เน็ต กับการเห็นมันด้วยตาของคุณเอง.
"มึงจะไปอะไรกับผู้หญิงคนนึงได้ขนาดนั้นวะ
เริ่มแรกเลยนะคุณ ผมไปชอบผู้หญิงคนหนึ่ง

.
.
.

เหอะ คุณคงคิดว่าเป็นนิยายน้ำเน่าอีกละสิ 
ใช่มั้ย? คุณๆผู้หลงเข้ามาในเรื่องราวของผม

เอาเป็นว่ามันเน่าละกันคุณ 
แต่มันไม่ใช่นิยาย มันคือเรื่องจริง
?


ผมกับเธอก็เป็น "คนแปลกหน้า" ต่อกันนั่นแหละ
เหมือนที่ได้เกริ่นไว้เมื่อตอนต้น

ผมรวบรวมความกล้าทั้งหมด
ผ่าน"ขวดเหล้า" ? 
แล้วเขียนข้อความหนึ่งไปหาเธอคนนั้น
ลอยไปกับคลื่นลูกหนึ่ง ซึ่งไปได้ไกลมากเลยคุณ

มันคือคลื่นสัญญาณไวไฟนั่นเอง

ไม่น่าเชื่อเลยนะคุณ
ราวกับว่ามีเทพอะโฟรไดท์ไปดลใจเธอแหน่ะ
เธอตอบผมกลับมา!

เราจึงเริ่มก้าวเข้าสู่โลกของอีกฝ่าย
วันละนิดๆ
จนเป็นส่วนหนึ่งของกันและกันในที่สุด

แต่แล้ว เมื่ออสูรที่มีนามว่าความรักของเธอคนนั้น
ดันเกิดขึ้นหลายตัวในเวลาเดียวกันนะสิคุณ

เธอเลือกที่จะมอบตัวให้กับผู้ชายที่มาทีหลัง
แต่ !

หัวใจเธอยังอยู่กับผมเสมอ
เราพูดคุยกันเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น
ความรู้สึกของผมกับเธอคนนั้น 
กลับมีทิศทางที่ดีขึ้นในทุกๆวัน 
ผมก็มั่นใจว่าเธอก็เป็นเช่นกัน

เพราะอะไรทำให้ผมคิดแบบนั้นน่ะเหรอ ?

เพราะสุดท้ายเธอก็เดินออกมาจากชีวิตผู้ชายคนนั้น
เพื่อมาอยู่ "รอบๆ" ผมแทนยังไงล่ะ

เราเข้ากันได้ดี 
ผมเป็นทุกอย่างให้เธอ
ผมพยายามหลอกล่อเธออยู่หลายครั้ง
เพื่อให้เธอเข้ามาข้างใน
แต่เธอก็ปฏิเสธ

เธอบอกกับผมเสมอ
ว่าเธอพบจุดยืนของเธอแล้ว
เธอจะรักษามันไว้
ไม่ยอมให้ใครก็ตามเข้ามาขโมยมันไปอีก

ผมก็คงเป็นได้แค่ "ต้นไม้ใหญ่"
ให้กับ"นก"ตัวหนึ่ง

ผมรู้สึกดีเสมอที่เห็นเธอบินอยู่รอบๆผม
ไม่ใกล้เกินไป ไม่ห่างเกินไป

เราต่างรับรู้ได้ถึงความรักที่เรามีให้กัน

แล้ววันหนึ่งเธอก็พบ

พบกับต้นไม้ที่ดีกว่า ให้ร่มเงากับเธอได้มากกว่า

ผมจึงได้เจอกับเพื่อนเก่าของผมอีกครั้ง
นี่เพื่อนผมเองแหละคุณ 
มันชื่อ"ความผิดหวัง"

เธอเริ่มออกห่างจากผม
วันละนิดๆ
จนมันมากพอที่กิ่งก้านของผมไม่สามารถจะให้ร่มเงากับเธอได้อีกต่อไป

ผมยังคิดทบทวนอยู่เสมอว่าที่ผมผิดหวังมาตลอดผมผิดหวังในความรู้สึกของผมเอง
หรือผิดหวังในคำพูดของเธอ

แล้วผมก็คิดได้

ว่าเธอเป็นคนผิดสัญญาไม่ใช่กับผม
แต่กับตัวเธอเองต่างหาก

ไหนล่ะ จุดยืนของเธอน่ะ ?

ผมโกรธและเกลียดเธอ
ทุกครั้งที่ผมสำนึกว่าผมเคยรักเธอมากขนาดไหน

ผมโกรธและเกลียดเธอ
ทุกครั้งที่นึกถึงคำพูดปลอมๆของเธอ

ผมจึงเก็บความโกรธเหล่านั้น
มาสร้างกำแพงให้ตัวผมเอง

เหมือนถูกสาปเลยคุณ ผมหยุดมันไม่ได้จริงๆ

เวลาเปลี่ยน กำแพงของผมก็เปลี่ยน

ไม่รู้มันไปโดนอะไรมาบ้างในช่วงที่ผมเผลอไป

กว่าจะรู้ตัวหน่ะ

มันก็เริ่มเปลี่ยนสภาพจากความโกรธเป็นความกลัวแทนน่ะคุณ

ผมก็หยุดไม่ได้แล้วด้วยสิ

มันสูงขึ้น
และสูงขึ้นเรื่อยๆ

ใครจะไปเชื่อหล่ะ
วันนึงนกตัวนั้นกลับมาจนได้
กลับมาเพื่อเห็นผลงานจากความแค้นของผม


เธอคงจะรู้แล้วว่าต้นไม้ที่ให้ร่มเงาเธอหน่ะ
ต้นนั้นมันแก่แล้ว 
"ไม่นานมันก็ตาย"


ท้ายที่สุดแล้วเธอก็ขอคืนดีกับผม

แต่หารู้ไหมว่า

ผมไม่ได้รักเธอแล้ว

ผมไม่มีความรู้สึกต่อเธอแล้ว

"ผมไม่รู้จักเธออีกต่อไปแล้ว"

ขอโทษเธอด้วยนะ
ถ้าเธอผ่านมาเห็น ขอให้รู้ไว้
เราไม่มีวันให้อภัยเธออีก..

                                              -เคว็จสะกิ๊ก.


SHARE
Writer
winviphawin
Writing is one of my art.
-เคว็จสะกิ๊ก.-

Comments

ifimgone
10 months ago
เป็นกำลังใจให้นะคะ:)
Reply