ความรักโง่ๆในวันสงกรานต์
ฉันบอกตัวเองหลังเจอคุณว่าไม่มีรักแท้ในวันสงกรานต์หรอก
เรื่องเริ่มมากจากที่ฉันไปคอนเสิร์ตที่ห้างเเห่งหนึ่ง ท่ามกลางผู้คนที่มาด้วยกัน , ท่ามกลางคนรัก , ท่ามกลางหลายๆคน แต่ฉันกลับอยู่ตัวคนเดียว ฉันบอกตัวเองว่าสบายมากกับการอยู่คนเดียว แค่ทำตัวให้ไม่โดดเด่น ก็คงจะไม่มีใครสนใจ 
 แต่ไม่
สายตาของผู้ชายคนหนึ่งที่หันมาหาฉันพอดี สายตาที่น่าหลงใหล มันทำให้เราได้สบตากัน 
ฉันว่าฉันรู้จักเขานะ ผู้ชายที่ฉันขอเป็นเพื่อนในเฟสบุ๊คเมื่อหลายปีก่อน น่าตลกที่ฉันจำเขาได้ แต่เขาอาจจะไม่รู้จักฉันเลยสักนิด 
อย่าไปหลงใหลสายตาที่อันตรายนี้
เขาจ้องฉันอยู่ประมาณครึ่งนาที จ้องเหมือนคนกำลังวิเคราะห์อะไรบางอย่าง แล้วเราก็หันหน้าไปสบตากับกัน อืม ความรู้สึกเหมือนโลกหยุดหมุน เพลงที่ดังมากก็เงียบไปสนิท ผู้คนที่มีเยอะมากก็เหมือนมีเราสองคน  ไม่รู้สิ ฉันอาจจะคิดไปคนเดียวแหละมั้ง

ฉันรู้สึกว่าเขามองฉันแปลกๆ เขาหันหน้ามาทุกครั้งที่ดีเจถามว่าใครโสดให้ยกมือ เขายกมืด ทั้งๆที่ฉันรู้ว่าเขามีเเฟนแล้ว บ้าชะมัดทั้งๆที่รู้ว่าเขามีเเฟนแล้วแต่ฉันก็ยังหันไปมองเขาอยู่ แต่เขาน่าจะบ้ากว่าที่รู้ทั้งรู้ว่าตัวเองมีเเฟนแล้ว ยังจะยกมือว่าโสด

ถ้ารู้ว่าตกนรกเเล้วได้เเฟนคนอื่น ฉันก็อยากจะตกนรกดูบ้างเหมือนกันฉันพยายามไม่สนใจ พยายามบอกตัวเองว่าดูผิดแน่ๆเลย เขาอาจจะโสดและไม่ใช่เพื่อนในเฟสฉันก็ได้ แต่เหมือนเทวดาอยากจะให้ฉันรู้ความจริงสักที เขาเดินมายืนข้างๆฉัน มายืนอยู่ข้างๆราวกับว่าเพื่อนของเขาเป็นอากาศ ฉันไม่รู้เหมือนกันว่าเขาบอกเพื่อนของเขายังไงว่าจะมายืนตรงนี้ แต่ตอนนี้เราอยู่ข้างกันแล้ว 

และแล้วความอยากรู้มันมีมากกว่ายางอาย 

ฉันถามพี่เขาไปว่า นี่คือเฟสพี่ใช่ไหมคะ?
เขามองไปสักพักถึงจะพยักหน้า ตอนนั้นฉันรู้สึก โอเค เราควรจะหยุดหลงไหลสายตานี้สักที แต่ความรู้สึกที่อยู่ใกล้ยิ่งอยากจะรู้จัก แต่ถ้ารู้จักฉันอาจจะรู้สึกผิดไปตลอด เพราะฉนั้นตัดปัญหา 

กลับบ้าน 

กลับไปตั้งสติ กลับไปอยู่กับตัวเองเหมือนเดิมน่าจะดีกว่า เราสบตากันครั้งสุดท้าย มีเพียงรอยยิ้มเล็กๆจากเขาส่งมาให้ ก่อนที่ฉันจะเดินออกไป


เราอาจจะพบกันใหม่ ตอนไหนก็ไม่รู้ อาจจะอีก10 ปี 20 ปี ไม่ได้คาดหวังให้คุณยังจำฉันได้ แต่ฉันแค่จะไม่ลืมคุณแน่นอน  ;-)





แด่คุณ ผู้ที่ทำให้ฉันหลงใหลในวันสงกรานต์ 
       
SHARE
Written in this book
สงกรานต์

Comments