Odorless Flower
คุณอยากจะปลูกดอกไม้
แต่คุณรู้วิธีการดูแลมันหรือเปล่า





มันก็เปรียบดั่งความสัมพันธ์ของคนเรา





รัก ... แต่ไม่เคยเอาใจใส่
คงไม่นานนัก ที่ดอกไม้จะเหี่ยวเฉาไป





ดอกไม้...ขึ้นชื่อว่าเป็นสิ่งๆหนึ่งที่สวยงามและมีกลิ่นหอม





แต่ถ้าดอกไม้ไร้กลิ่นล่ะ?





มันก็เหมือนเขากับเธอนั่นแหละ
ภายนอกดูสวยงาม
เปรียบดั่งความสัมพันธ์ที่บุคคลทั่วไปมองเห็น
แต่สิ่งที่เป็นจริงในตอนนี้
...มันไม่ได้มีอะไรเลย





21:56 p.m.
ใกล้จะสี่ทุ่มไปเต็มทีแล้ว





แชทที่รออยู่ไม่เคยขึ้นแจ้งเตือน





ความคิดถึงที่ส่งไปไม่เคยถึง
หรือถึง...แต่เขาคงไม่ได้อะไร





พร่ำเพรื่ออยู่คนเดียว
เพ้ออยู่คนเดียว
คิดถึงอยู่ฝ่ายเดียว
ร้องไห้อยู่คนเดียว





นี่ล่ะนะ ... วิถีคนขี้แพ้
และตัวเธอเองก็รู้ดี





เขาหายไป จะตามหาที่ไหนได้ล่ะ
วิ่งไปก็คงไม่มีวันถึง ถ้าหากเขายังวิ่งหนีอยู่





คิดถึง...
คิดถึงมากจนอยากจะเลิกคิดถึงแล้ว
แต่ไม่รู้ทำไม...ทำไม่เคยได้เลย





: นอนไปยังเธอ?





...อยู่ๆเสียงแจ้งเตือนที่รอมาทั้งวันก็ดังขึ้น
หัวใจที่ห่อเหี่ยวกลับฟูขึ้นมาเหมือนสายไหม





เขากลับมาหาแล้ว
เขามาแล้ว
จะไม่หายไปไหนอีกใช่ไหม





สองมือรีบคว้าโทรศัพท์ขึ้นมา
กดเข้าแชทของใครบางคนที่เธอรอคอยมานาน





: ยังไม่นอนเลย
: รออยู่





หัวใจเต้นแรงจนแทบจะหลุดออกมา
ความคิดถึงที่แสดงออกมาผ่านข้อความนั่นน่ะ...
หวังว่าเขาจะรู้นะ ว่าเธอคิดถึงเขามากแค่ไหน





ทำไมกันนะ...
ทำไมถึงยิ้มออกมาฝ่ายเดียวอย่างนี้
ยิ่งแต่ละข้อความที่ขึ้นกำกับไว้ว่าอ่านแล้ว
ทำเอาแพ้ราบคาบไปเลย





: ขอโทษนะ
: เราเพิ่งเสร็จธุระ





: ไม่เป็นไรเลยค่ะ
: ไม่ได้ผิดสักหน่อย ไม่ต้องขอโทษหรอกนะ





: โกรธไหม?





: ไม่โกรธค่ะ
: คิดมากแล้วเธอ





: ครับ





: เธอมาตอบก็ดีแล้วไงคะ
: ว่าแต่ธุระอะไรหรอ
: เห็นหายไปทั้งวันเลย





...





เงียบ...
มีเพียงความเงียบเท่านั้นที่ตอบเธอกลับมา





ทำไมอยู่ๆถึงเงียบไปล่ะ?





...
อย่าเพิ่งคิดไปเองเลย
เขาคงยังไม่ว่าง





...แต่มันก็แค่ตอบเองไหมว่าหายไปไหนมา





เฮ้ย คิดอะไรแบบนี้
งี่เง่าเกินไปแล้ว
เอาเถอะ...เดี๋ยวเขาก็คงมา





22:49 p.m.
แต่เขาก็ยังไม่มา...





จะปล่อยให้รอไปถึงไหนกันนะ
แต่ถึงจะอยากไปนอนแค่ไหน
ก็ทำไม่ได้อยู่ดี





ฟุ้งซ่าน...





เอาอีกแล้ว ไม่น่ารักเลยเรา





: นอนไปแล้วหรอคะ





ทักซ้ำแบบนี้จะโดนรำคาญไหมนะ
แต่คนเป็นแฟนกัน...เขาคงไม่รำคาญกันหรอก






...





มีเพียงความเงียบเท่านั้นที่ปกคลุมทุกสิ่ง
ไม่มีแชท
ไม่มีการแจ้งเตือน
ไม่มีอะไรที่แสดงความคิดถึงจากเขาได้เลย





เขาคงไม่ว่างจริงๆนั่นแหละ





หรือว่าง...แต่แค่อยากหายไป
...จากเรา





ถ้าท้องฟ้ากลางคืนและดวงดาวเป็นใจให้เธอ
ขอให้เธอนอนหลับฝันดี
จินตนาการว่ามีเธอกับเขาสองคนอยู่ด้วยกัน





ถึงมันจะเป็นเพียงแค่ฝัน
แต่มันก็ไม่เคยทำร้ายเธอเลย





01:17 a.m.
กลางคืนที่ไม่มีเขา





ปาไปตีหนึ่งแล้ว
แต่ยังไงเธอก็ยังไม่นอน





...นอนฟังเพลงอกหัก
ไถหน้าจอโทรศัพท์
แล้วก็เข้าแชท





ทำแบบนี้กี่รอบแล้วนะ
เก่งจริงๆเลย...เรื่องทำให้ตัวเองดิ่งน่ะ





อยากจะร้องไห้เหลือเกิน
เธอบอกใครไม่ได้ในความรู้สึกนี้





แต่ถึงอยากจะร้องไห้ก็คงทำไม่ได้
ไม่อย่างนั้นพรุ่งนี้ตาบวมแย่เลย





ยอมรับว่าเหนื่อยในสถานะแบบนี้





การที่ใครบางคนหายไป
สำหรับคนเป็นแฟนกัน
หายไปหนึ่งวันก็ฟุ้งเฟ้อใหญ่แล้ว





แต่พอกลับมาเขาก็มาตอบกันอย่างนี้
จะให้เธอคิดยังไง
ที่ผ่านมาก็พยายามมามากพอแล้วนะ





อยากถอยออกมา
แต่ทำไม่ได้
เธอไม่ได้กลัวเขา ไม่ได้กลัวอะไร
กลัวแค่ความรู้สึกและใจของตัวเอง





เธอเคยคิดว่า
ถ้าเธอหายไปบ้าง เขาจะตามหาไหม
เขาจะคิดถึงเธอบ้างไหมนะ...





แต่เราไม่ได้อยู่ในบทละคร
เธอรู้คำตอบดี
ถ้าเขาคิดถึงเธอจริง เขาจะไม่หายไปอย่างนี้





สายตาจดจ้องไปที่แจกันใส่ดอกไม้บนหัวเตียง
ดอกไม้ที่ปักเอาไว้เริ่มเหี่ยวเฉา





...





ดูไปดูมา
ดอกไม้ก็เหมือนเธอดีนะ
และความสัมพันธ์ในตอนนี้ของเธอด้วย





ผู้หญิงเป็นเพศที่อ่อนโยนและอ่อนไหวง่าย
ผู้หญิงเปรียบเหมือนดอกไม้





ดอกไม้มักจะเป็นพลังบวก
สีสันสวยงามกับกลิ่นหอมที่จะทำให้ชื่นใจเสมอ
เป็นสิ่งตอบแทนให้กับผู้ปลูกหรือดูแลมัน





ผู้หญิง เปรียบเช่นตัวเธอเอง
เธอแค่ต้องการความเอาใจใส่จากเขาเสมอ
เขาซึ่งเปรียบเหมือนผู้ดูแลดอกไม้นั่นน่ะ





ไม่ต้องมาก
แต่ขอแค่อย่าน้อยจนหมดไป





...



ขอแค่เขารักเธอ


เธอยอมให้เขาลืมรดน้ำได้
แต่เธอจะไม่ยอมให้ตัวเองต้องตายเด็ดขาด





ขอบคุณสำหรับที่ผ่านมานะ
ผู้ดูแล







SHARE
Written in this book
blue moon

Comments