ระหว่างทางของความห่างไกล
2016

'หนูไม่มีวันรักใครได้อีก ถึงจะรักใคร แต่หนูก็จะอยู่กับพี่คนเดียวและตลอดชีวิตถ้าพี่วุธยังไม่เปลี่ยนใจจากหนู'

ผมจะชื่นใจมากกว่านี้ถ้าไม่ได้ยินคำว่า ถึงจะรักใคร
แค่ได้ยิน หัวใจของผมก็เจ็บปวด หมายความว่าว่านมีใครอยู่ในหัวใจอีกคนหรอ ผมอดทนไม่ไหว เลยถามให้แน่ใจ

'ที่บอกว่า ถึงจะรักใคร คืออะไรครับ ว่านไม่ได้รักพี่คนเดียวหรอ ว่านมีใครอยู่ในใจอีกคนที่ไม่ใช่พี่'

'หนูไม่มีใคร พูดเผื่อไว้เฉยๆ แต่ไม่ได้มีใครหรือไม่รักพี่วุธ'

วันนั้น เธอบอกกับผมว่าเธอเป็นแค่มนุษย์ธรรมดาคนนึงบนโลกใบนี้ที่มีรัก โลภ โกรธ หลง เธอไม่กล้ายืนยันกับผมว่าความห่างไกลจะนำพาเธอออกนอกลู่นอกทางไปไหนหรือเปล่า ธรรมชาติของคนเราก็มักจะชอบพุ่งเข้าหาสิ่งที่น่าพึงพอใจ ตื่นเต้น แต่สำนึกผิดชอบชั่วดีตังหากที่จะเป็นตัวหยุดมันไว้ เธอจึงไม่กล้ายืนยันอะไรกับผมนอกจากว่า

'ว่านจะใช้ชีวิตอยู่กับพี่วุธ ตลอดไปถ้าพี่วุธยังรักว่านเหมือนทุกวันนี้ ไม่ทำอะไรเหลวไหลออกนอกทาง'


ยิ่งใกล้วันที่จะไปเรียนต่อญี่ปุ่น ใจผมก็ฝ่อลงจนจะกลายเป็นฝุ่นผง ในที่สุดวันลาจากก็มาถึง ผมขอคำสัญญาจากเธอ

'ว่าน สัญญานะจะรักและรอพี่กลับมา'

'ว่านสัญญาว่าจะรอถ้าพี่วุธยังไม่เปลี่ยนใจไปซะก่อน  แต่ว่านไม่รู้ว่่าจะรักใครอีกมั้ยอย่างที่เคยบอก แต่พี่วุธจำไว้นะว่าว่านไม่มีวันทำพี่เสียใจ ถ้าพี่ยังเหมือนเดิม'


ในตอนนั้นผมไม่เข้าใจหัวใจของว่านเลยจริงๆ หลายความคิดคำพูดของเธอที่แสดงต่อผมทำให้ผมงงเหมือนว่านเป็นสายลมที่จับต้องไม่ได้ อย่างตอนนั้นเองผมก็ไม่เข้าใจว่าทำไมเธอยังไม่คบกับผมอย่างจริงๆจังๆเสียทีทั้งๆที่เราก็รักกัน ทุกครั้งที่ผมถาม ก็จะได้คำตอบเดิมกลับมา
ไม่สัญญาว่าจะรักพี่วุธคนเดียว แต่สัญญาว่าจะอยู่กับพี่วุธตลอดไปถ้าพี่วุธไม่ทิ้งว่านไปก่อน
แล้วผมก็กระจ่างทุกสิ่งที่เธอพูด หลังจากที่ผมกลับมาจากญี่ปุ่น

ดอม เด็กหนุ่มคณะโบราณคดีที่ก้าวเข้ามาในชีวิตเธอของผม ทั้งคู่เป็นเพื่อนร่วมคณะ ต่างสาขา พบกันครั้งแรกที่ห้องเรียนรายวิชาหนึ่ง 

ระหว่างที่ผมยังอยู่ที่ญี่ปุ่น เราสองคนก็คุยกันทางไลน์ทุกวัน ในแต่ละวันเจออะไรมาบ้างก็จะมาเล่าให้กันฟังเสมอ เธอเริ่มที่จะเล่าถึงเพื่อนของเธอคนนี้ให้ผมฟังทุกวัน 

ความลับไม่มีในโลก และคนที่เปิดเผยทุกอย่างให้ผมฟังคือเธอเอง ผมอึ้งไปซักพัก หลังจากฟังคำสารภาพความรู้สึกของเธอ แต่ผมก็เชื่อใจว่าระหว่างเธอและไอหนุ่มนั่นไม่มีอะไรเกินเลยไปกว่าคนรู้จักที่พึงพอใจในกันและกัน แต่ปฏิเสธไม่ได้ว่าหัวใจแทบจะแตกสลายเป็นเสี่ยงๆเมื่อได้รู้ว่าเธอมีใครอีกคนเข้ามาแทรกตามที่เธอเคยพูดไว้

เธอกับเขาเริ่มที่จะสนิทกัน
ไปดูหนังด้วยกัน
ไปกินข้าวด้วยกัน
กลับบ้านด้วยกันทุกวันโดยที่เขาขับรถไปส่ง
ไปไหนมาไหนกับเขาตามลำพัง

ผมเริ่มเข้าใจ ว่านเป็นไปตามที่เธอพูดไว้ทุกอย่าง หัวใจเป็นเพียงก้อนเนื้อของเธอที่จะเอนไหวไปกับเด็กหนุ่มที่อายุน้อยกว่าหนึ่งปี ความดีสารพัดความเอาใจใส่ของเพื่อนคนสนิทคนนี้ทำให้เธอหลอกตัวเองไม่ได้ว่าสดชื่นกับการกระทำของเขาเพียงใด 
ความรักของผมอาจจะน่าเบื่อ
เหมือนทะเลยามสงบ
แต่ความรักของเขาคงเหมือนกับทะเลที่มีคลื่นโยนตัวไปมาพาให้นักแล่นกระดานโต้คลื่นสนุกสนาน 

มันทำให้เธอได้พบกับรสชาติความพอใจในชายอีกประเภทหนึ่งที่เธอไม่เคยได้พบ ผู้ชายที่แตกต่างกับผมโดยสิ้นเชิง
2017
ระยะเวลาที่เขาใกล้ชิดว่าน ผมไม่เคยขาดการติดต่อกับเธอ ผมยังคงเสมอต้นเสมอปลายเมื่อครบหนึ่งปี ผมก็กลับมาพร้อมความสำเร็จ วินาทีแรกทีีผมได้เห็นผู้หญิงที่ผมรัก ผมตรงเข้าสวมกอดว่่านแทบจะขาดใจ
เธอทวงถามผม

'พี่วุธยังรักว่านอยู่หรือเปล่าคะ'
ตอนนั้น ผมกลัวว่านจะไม่รักผมแล้ว

'เหมือนเดิมทุกอย่าง ไม่สิ มากกว่าเดิม ว่านรู้มั้ยพี่ตั้งใจทำงานมากเพื่อเอาความสำเร็จกลับมาให้ว่าน พี่ทำได้แล้ว ทุกอย่าง เรื่องงาน เรื่องหัวใจ มันเป็นของว่านคนเดียว' 

ผมย้ำทุกอย่างเพื่อให้เธอมั่นใจในความรักทีี่ผมมีให้ ผมทำทุกอย่างเพื่อไม่ให้สูญเสียเธอไป ทุกอย่างจริงๆ

เมื่อผมกลับมา เธอกับเขาคนนั้นเริ่มห่างกัน ถอยห่างจากกันไปในที่สุด
แม้จะเป็นเหมือนสายลมที่พัดผ่านเข้ามาเป็นบททดสอบแต่ก็ไม่น่าเชื่อเลยว่าเวลาเกือบหนึ่งปีจะทำให้เธอเสียใจเพราะเขามากมายขนาดนั้นตอนที่ต้องเดินออกมา

ความทุกข์ใจของว่าน หมายถึงความร้าวใจของผมด้วย 
ผมเฝ้าสังเกตอากัปกิริยาของเธอไม่ห่าง ผมไม่ได้จับผิด แต่ความรักและความห่วงใยมันมากมายจนไม่ต้องการเห็นว่านเศร้าหมองแม้แต่วินาทีเดียว

ความรักมันเพิ่มพูนขึ้นทุกวัน ห้าปีที่ผ่านมา ไม่มีสักวันที่ผมจะไม่รักไม่คิดถึงว่าน ผมไม่เคยรักผู้หญิงคนไหนมากมายเท่านี้มาก่อน
ว่านไม่ใช่สตรีประเภทเซรามิคที่หาซื้อได้ตามท้องตลาดทั่วไป แต่เธอเป็นเพชรเจียระไนอย่างดีที่คอยส่องประกายกระทบตาต้องใจผู้ชายอย่างผม และเธอยังคงเป็นเพชรที่คงคุณค่าไว้ได้อย่างดี ผมถึงไม่มีวันยอมเสียเธอไปไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น

แม้มันจะทำให้เธอเจ็บปวด ในความปวดร้าวของเธอมันก็เกิดจากความผูกพันทางใจที่มีต่อเขา ตลอดเวลาที่ผมไม่อยู่ หัวใจของเธอเอนเอียงไปตามแรงเหวี่ยงของกิเลสปุถุชน 
.
.
.
แต่วันนี้เธอพามันกลับมาแล้ว 

2019
'ว่าน หายเศร้าหรือยัง'
เธอกลับหลบตาผม แต่ถามกลับว่า

'พี่วุธที่ผ่านมาโกรธว่านบ้างมั้ย'

'พี่ไม่เคยโกรธหนู เพราะหนูบอกพี่ไว้แล้วว่าเราเป็นคนธรรมดา ที่หัวใจจะเหวี่ยงไหวไปตามสิ่งเย้ายวนที่เข้ามา'

ผมเข้าใจในสิ่งที่เธอบอกผมในวันนั้นแล้วว่าหัวใจของคนเราห้ามไม่ได้ แต่ถ้ามันเกิดหวั่นไหวไปกับความแปลกใหม่หรืออะไรก็แล้วแต่ แล้วเราไม่ไล่ตามความหวั่นไหวนั่น กิเลสเหล่านั้นก็ทำได้แค่ลอยอยู่เฉยๆ ทำอะไรเราไม่ได้ แต่ที่มันเกิดเรื่องขึ้นไม่ใช่เพราะเราเกิดรักใครอีกคนเข้า แต่มันเกิดเพราะเราลงไปเล่นตามอารมณ์นั่นตังหาก

เข้าใจถูกไหมนะ ?

หลังจากเรื่องทุกอย่างจบลงด้วยดี เธอก็สัญญากับผมว่าจะรักและอยู่เคียงข้างผมไปตลอดชีวิต เธอจะไม่ทำผิดต่อผม

'ว่านจะเป็นคนดีของพี่วุธให้สมกับที่พี่วุธรักและไว้ใจว่าน ว่านโชคดีที่ได้พี่วุธเข้าใจ ถ้าพี่ไม่เข้าใจว่านคงเป็นคนหลายใจในสายตาพี่'

......ผมเข้าใจทุกอย่างแล้วครับ
อยากขอบคุณฟ้าที่ประทานเธอมาให้ ว่านทำให้ผมอยากที่จะแสดงความเป็นชายปกป้องหญิงที่รักจากความโศกเศร้า

ไม่เสียแรงเลยที่ผมทุ่มเทหัวใจทั้งหมดให้กับความรักครั้งนี้
SHARE
Writer
Zoulreaper
Just someone passed by.
Remember well, I do not tolerate failure.

Comments

Aunjwx
2 months ago
ชอบมาก ๆ ค่ะ
Reply