this is a story of boy meets girl
ชีวิตเด็กซึมเศร้าคนนี้ที่ไม่ค่อยน่าสนใจเท่าไหร่

ใครๆเขาเข้ามาแล้วก็ผ่านไป
ไม่เคยมีใครอยากอยู่กับเด็กซึมเศร้าคนนี้

จนกระทั่งคุณเข้ามาในชีวิต

ความสุข
รอยยิ้ม
เสียงหัวเราะ
ความรัก

มันเป็นแบบนี้สินะ
สิ่งที่โรคซึมเศร้าพรากมันไปจากฉัน

และคุณก็ได้นำมันกลับเข้ามาอีกครั้ง

โลกที่น่าเบื่อ
โลกที่มีแต่ความเศร้า

กลับมีคุณคอยจูงมือฉันออกมาจากตรงนั้น

คุณที่ทำให้ฉันอยากมีชีวิตอยู่อีกครั้ง
คุณที่ทำให้ฉันอยากตื่นขึ้นมาในทุกๆวัน

คุณคนที่ชอบบอกว่าฉันมันเด็กเอาแต่ใจ
แต่คุณก็ตามใจฉันทุกครั้ง

คุณที่ไม่เคยหวงฉันเลย
แต่คุณก็ไม่เคยปล่อยมือจากฉัน

คุณคนที่บ้านอยู่ตั้งไกล
แต่คุณกลับขับรถมาหาเวลาที่คิดถึง

คุณคนที่ปากเเข็งคนนั้น
กลับไม่เคยทิ้งฉันไปไหน

คุณบอกว่าคุณรักฉัน
เหมือนวันแรกที่คุณรัก
และคุณยังเป็นคนเดิมของฉันเสมอ

แต่ฉันคนนี้กลับรักคุณมากขึ้นทุกวัน
มากกว่าวันแรกที่ฉันรักคุณเสียอีก

ขอบคุณนะ
ที่ยังอยู่ตรงนี้
อยู่กับเด็กซึมเศร้าที่น่าเบื่อแบบฉัน
บางวันฉันอาจจะไม่น่ารักไปหน่อย
หรือบางวันฉันอาจมีแต่ความเศร้า
แต่คุณก็ไม่เคยทิ้งฉันเลยสักครั้ง

คุณมันคนติดเกม
ที่วันๆจับมือถือมากกว่ามือฉันเสียอีก

แต่ทุกครั้งที่ฉันอยากให้คุณอยู่ตรงนั้น
คุณก็ยังคงอยู่เสมอ


แย่จัง ที่คุณคงไม่ได้อ่านมันหรอก
และฉันก็เขินจนกว่าจะให้คุณอ่านความในใจของฉัน

แต่ฉันเชื่อว่าคุณเองก็รับรู้ได้เหมือนกัน
ว่าฉันรักคุณมากขนาดไหน


ขอบคุณที่เข้ามาในชีวิต


2 months and still counting..
:)





SHARE
Writer
lunar_
writer / traveler / human
even i wanna live no more, my letter make someone life feel worth to live for

Comments