HBD 27/12/2018 to me who never lived.
มันก็ผ่านมาสามวันแล้วนับจากวันที่อายุครบ 29 อย่างเป็นทางการ ถ้าเป็นคนเกาหลีตอนนี้เราจะอายุ 30 แล้ว ก้าวเข้าไปสู่อีกทศวรรษของชีวิตอย่างไม่เป็นใจเท่าไหร่ เพราะชีวิตยังดูไม่มีแก่นสารอะไรเลย

คิดย้อนดูว่านอกจากมรดกที่เป็นบ้านแล้ว ก็ไม่มีอะไรเป็นของตัวเองอย่างจริงจัง การงานก็ไม่มั่นคง เพื่อนก็เริ่มน้อยลง คนรักก็ไม่มี...นอกจากแมวแล้วก็ไม่มีอะไรเป็นของตัวเอง บางทีแม้แต่แมวเองยังคิดว่าเราไม่ใช่เจ้าของมันเสียด้วยซ้ำ

รู้สึกเหมือนที่เป็นอยู่ตอนนี้ไม่ใช่ "ชีวิต" เรารู้สึกว่าชีวิตมันคือการที่ลืมตาตื่นขึ้นมาแล้วมีจุดมุ่งหมายว่าจะทำอะไร ไม่ใช่แค่นอนเป็นผัก แต่เดิมเรามักจะวางแผนการใช้ชีวิตเสมอ เราจะรู้สึกปลอดภัยเมื่อมีแผนการรองรับในแต่ละตัว และจะหงุดหงิดมากถ้าต้องทำอะไรผิดแผนหรือเฉพาะหน้าบ่อยๆ ไม่ใช่เราแก้ปัญหาไม่ได้ แต่เราแค่เบื่อที่จะต้องทำ มันวุ่นวายน่ะ

ชีวิตตอนนี้เลยดูเหมือนคนตายมากกว่า แล้วก็ชอบมีอาการหลงผิดคิดว่าตัวเองจริงๆ ตายไปแล้วตั้งแต่ตอน 15 ตอนที่คิดฆ่าตัวตายครั้งแรกๆ ที่อยู่มาคืิอแค่ร่างๆ หนึ่งที่พยายามจะใช้ชีวิตที่เหลืออย่างมีความสุขเท่าที่จะทำได้ แม้ว่าสิ่งที่ต้องเจอและต้องเผชิญคือวิบากกรรมชีวิตน่ะนะ และเป็นอะไรที่ใช่ว่ามีคนช่วยเหลือได้มากเสียด้วย บางอย่างเราก็ต้องแก้ไขด้วยตัวเองจริงไหม? อย่างหนี้สินน่ะ ใครเค้าจะมาช่วยได้ ไม่ใช่นิยายที่จะมีพระเอกขี่ม้าขาวมาเสนอตัวช่วยเหลือแลกความรัก ฝันเฟื่องไร้สาระ

พอกับเรื่องดราม่าดีกว่า แต่เอาจริงๆ Drama = ชีวิตป่ะวะ? คือยังไงชีวิตเราก็ไม่พ้นคำนี้ เพราะถ้าไม่มีก็เหมือนเราเป็นเพียงหุ่นขี้ผึ้งยืนอยู่นิ่งๆ ในพิพิธภัณฑ์ เคยคิดว่าตัวเองมีแต่เรื่องดราม่าจนอยาก low profile แต่คิดว่าหากขาดเรื่องพวกนี้ไป ชีวิตที่ไม่มีชีวิตเกือบๆ 15 ปีผ่านมาก็เหมือนจะขาดสีสันไป หลายอย่างเราเอามาเขียนหากินได้ตั้งเยอะ อย่างน้อยๆ การมาพร่ำ พรรณนาในนี้ก็มีคนอ่าน และนี่คือแพลตฟอร์มเดียว

พูดถึงวันเกิดก็ควรพูดถึงอายุที่มากขึ้นด้วย เมื่อก่อนจะรู้สึกตื่นเต้นและมีความสุขเวลาคิดว่าอีกไม่นานจะวันเกิดแล้ว เป็นเทศกาลเฉลิิมฉลองส่วนบุคคลที่เป็นเอกสิทธิ์ของเราจะจัดขึ้นเอง ไม่ใช่วันหยุดราชการที่รัฐเป็นคนกำหนด อีกอย่างเราชอบกินเค้กด้วย แล้วก็คิดว่าเราควรยินดีกับความสำเร็จในการกระเสือกกระสนยังหายใจอยู่

พอมาหลังๆ พบว่าจากสภาพสังคมและคนรอบตัวไม่ได้มีส่วนร่วมให้ความสำคัญกับมันเท่าไหร่ นอกจากเงินรับขวัญของแม่แล้ว มันก็เหมือนเป็นอีกวันที่เราตื่นขึ้นมา ทำกิจวัตรของวันนั้น แล้วก็นอนหลับให้มันผ่านพ้นไป อ๋อ เราไม่เคยได้รับการเซอร์ไพร์สวันเกิดเลยสักครั้ง ไม่เลยตั้งแต่มัธยมจนทำงาน บางทีก็แอบคิดนะว่าอย่างเพื่อนร่วมงานมีคนฉลองให้ ตัวเราเองนี่เหมือนเพื่อนไม่อยากคบหา ผ่านแล้วก็ผ่านเลยไปแค่ข้อความนับร้อยบน Facebook

จากวันนั้นเมื่อราวๆ 5 ปีที่แล้ว เลยปิดฟังก์ชั่นวันเกิดบน Facebook ไป ในเมื่อมันเป็นเรื่องส่วนตัว ฉันเองจะเกิดวันไหนก็ได้ จะไม่มีวันเกิดเลยก็ได้ หรือจะเปลี่ยนมาเป็นวันนี้ อะไรก็แล้วแต่ก็ไม่ได้มีใครยินดีกับมันเท่าไหร่ มีแค่เราที่ฉลองกับการเอาชนะความอยากตายได้อีกปีเท่านั้น หลังๆ การฉลองวันเกิดจึงเป็นพิธีกรรมที่เราจะกินของที่เราอยากกิน ดื่มเหล้าที่อยากดื่ม แล้วก็อ่านหนังสือหรือดูซีรีย์ แปบๆ ก็หมดวันแล้ว

ในวันเกิดปีนี้ได้อยู่กับคนที่อยากอยู่ด้วย แต่เขาก็ไม่ได้พูดเรื่องความพิเศษของมัน เพียงแต่พูดคุยกันตามปกติเท่านั้น แล้วเขาก็เล่นเกม เราก็ดูทีวี พอเข้าใจได้ว่าเขาเองก็คล้ายกัน เลิกที่จะรู้สึกพิเศษกับวันเกิดมาสักระยะแล้ว ให้ความสำคัญกับประสบการณ์ที่จะเพิ่มพูนขึ้นในชีวิตมากกว่าฉลองให้กับเรื่องที่ผ่านมาแล้วหลายปี

ถ้าเราเลิกคิดว่ามันพิเศษ มันก็จะเป็นเรื่องธรรมดา
หลักการเดียวกับประวัติของศาสดาของบางศาสนา หากเรามองว่าคัมภีร์เป็นเพียงวรรณกรรมที่ถูกแต่งขึ้นเพราะคนกลุ่มหนึ่ง แทนที่จะมองว่ามันเล่าเรื่องราวเหนือธรรมชาติมากมาย มันก็แค่นิยายที่อ่านจบแล้วผ่านไป อาจจะจำได้บ้าง หรือจำไม่ได้บ้าง แต่เมื่อเราให้ความสำคัญมันมากกว่านั้น แน่นอนว่าเราย่อมมองว่าเนื้อหาภายในของมันพิเศษเหนือกว่านิยายเล่มอื่นๆ ที่วางขายบนชั้นหนังสือ

เราคิดว่าเราก็แค่คนอายุ 29 ปีธรรมดาๆ ที่ยังไม่มีอะไรเป็นหลักแหล่งของตัวเอง ไม่มีผลงานให้คนรุ่นหลังจดจำ ไม่มีความพิเศษใดพอให้ใครคิดถึง บางคนแค่ผ่านมาแล้วก็ผ่านไปเพียงสายลมที่แหวกผ่านเส้นผม...มันก็แค่นั้นเอง

อืม...สุขสันต์วันเกิดนะ

SHARE
Written in this book
บันทึกสีเทาบนถนนลูกกวาด
บอกเล่าบันทึกเกี่ยวกับตัวเอง และการเดินทางผ่านถนนมืดๆ ที่ชื่อว่า "โรคซึมเศร้า"
Writer
LILITU
Vampire
Prof. of Being Dead insides. A Girl who obsessed with Death, Crime, Cat and Night Creatures. Nothing more...nothing less. [http://fb.com/lilith.in.the.moon]

Comments

Redgirl
2 years ago
Happy Birthday ย้อนหลังนะคะคุณ ขอให้กินอิ่มนอนหลับฝันดีตื่นเช้ามาเป็นวันที่สดใสนะคะ จะรออ่านผลงานเรื่อยๆค่ะ :-)
Reply
LILITU
2 years ago
ขอบคุณมากค่ะ