Full Moon
10:15PM

แสงดวงจันทร์สีนวลส่องลอดช่องหน้าต่างเข้ามากระทบเตียงที่ผมนอนอยู่

ยังอบอุ่นเหมือนเคยสินะ 

ผมหันกลับไปมองดวงจันทร์ดวงนั้น พร้อมกับเสียงคุณที่ลอยขึ้นมา 

'วันนี้ดวงจันทร์สวยจังเลยคุณ คุณดูสิ'


:)

เสียงของคุณยังหวานเหมือนเดิมเลย
ยังนุ่มละมุนเหมือนกับทุกครั้งที่ได้ฟังและรอยยิ้มที่คุณยิ้มทุกครั้งเวลาที่คุณ
มองดวงจันทร์ก็ฉายขึ้นมาให้ผมเห็นมันอีกครั้ง...

คุณเคยบอกกับผมว่า 
คุณชอบดวงจันทร์มากๆ
คุณชอบถ่ายรูปดวงจันทร์ทุกๆวัน 
คุณบอกว่าคุณมีความสุขมากที่ได้เฝ้ามองดวงจันทร์ค่อยๆเต็มดวง และคุณยังชอบชวนผมออกมานั่งมองดวงจันทร์กับคุณทุกครั้ง 
แต่มันน่าตลกตรงที่...ผม
ไม่เคยออกมานั่งมองดวงจันทร์กับคุณเลย 
กลับกันผมกลับมองว่ามันไร้สาระ น่าเบื่อ
ผมปฏิเสธทุกครั้งที่คุณชวน 
ตอนนั้นทำไมผมถึงทำแบบนั้นกันนะ?


และในตอนนี้คุณก็ได้เจอกับคนที่ชอบ
นั่งมองดวงจันทร์เหมือนกันกับคุณแล้ว :)



แต่แล้วในท้ายที่สุด...
ผมกลับมานั่งมองดวงจันทร์ทุกๆวันเหมือนกับที่คุณเคยทำตอนเราอยู่ด้วยกัน
มันน่าขำตรงที่ตอนมีคุณอยู่ผมไม่เคยชอบมันเลย ไม่เคยเลย
แต่ตอนนี้ผมกลับมานั่งมองมันอยู่ทุกวัน
ก็ตลกดี 

และทุกๆครั้งที่ผมนั่งมองดวงจันทร์
ผมจะได้ยินเสียงคุณทุกครั้ง มันดังอยู่ใกล้ๆ
เหมือนคุณยังอยู่กับผมในตอนนั้น :)


ขอโทษที่ไม่เคยสนใจ
ขอโทษที่ละเลย 

เมื่อวานผมเจอเพื่อนคุณด้วยนะ..
เค้าบอกผมว่า 
คุณเจอคนที่นั่งมองดวงจันทร์กับคุณไปทุกๆวันได้แล้ว 
ผมทำได้แค่ยิ้มตอบกลับไป

เขาโชคดีมากเลยนะที่มาเจอคุณ
และคุณก็โชคดีมากๆที่ได้เจอคนอย่างเขา
ผมยินดีด้วยจริงๆ
.
.
.
.

ขอให้เขาเป็นความสุขของคุณตลอดไป
วันนี้ดวงจันทร์สวยจังเลยคุณ คุณดูสิ :)


SHARE
Written in this book
YOU
Writer
kqenvex
hurt-writer
ใครบอกว่าผมลืมคุณได้?

Comments