(Drabble) 5 minutes [YAEBIN X MINKYEONG]



อันที่จริงวันหยุดสุดสัปดาห์นี้ ‘คังเยบิน’ น่ะมีนัด ทว่าจู่ๆพี่สาวข้างบ้านอย่าง ‘คิมมินกยอง’ ก็มากดกริ่งหน้าบ้านเรียกกันในตอนเช้า หล่อนยืนยิ้มร่าพลางขอเข้าไปนั่งเล่นในบ้านเธอ ด้วยเหตุผลที่ว่าเบื่ออยู่บ้านตัวเอง แต่ก็ขี้เกียจเกินกว่าจะไปเที่ยวที่อื่น เพราะแบบนั้นการมานั่งเล่นที่บ้านของน้องสาวข้างบ้านคนสนิทจึงเป็นทางเลือกที่เข้าท่าสำหรับคนไม่ชอบไปไหนมาไหนอย่างมินกยองที่สุด จะให้เอ่ยปฏิเสธก็ไม่ไหว เยบินน่ะแพ้รอยยิ้มกว้างๆของมินกยองเหลือเกิน พอเห็นหล่อนยิ้มแบบนี้ทีไรเป็นอันต้องตามใจกันทุกที สุดท้ายก็เปิดประตูบ้านต้อนรับหล่อนเข้ามาจนได้


“เยบินนา ไม่ได้มีแผนจะไปไหนวันนี้ใช่ไหม”


แหม มาถามอะไรตอนที่ตัวเองมานอนกลิ้งเล่นบนเตียงคนอื่นแบบนี้กันน่ะ


“ไม่มีหรอก” เอ่ยพลางหยิบโต๊ะญี่ปุ่นมาวางไว้กลางห้อง “เดี๋ยวลงไปหยิบขนมแป๊ปนึงนะพี่”


“อื้อ”


พอพ้นสายตามินกยองแล้ว เยบินจึงหยิบมือถือขึ้นมากดโทรหาจองอึนอู เพื่อนสนิทที่นัดกันไปเที่ยววันนี้ แน่นอนว่าเธอโดนบ่น โดนด่า แถมยังโดนตัดพ้อกันไม่หยุดเลย




วางซองขนมที่ขนมาจนเกือบจะหมดตู้เย็นลงบนโต๊ะญี่ปุ่นที่ตั้งไว้กลางห้อง ในขณะที่กำลังจะทรุดนั่งบนพื้น มินกยองที่นั่งรอกันอยู่ปลายเตียงโดยที่กำลังกอดตุ๊กตาหมีสีขาวของเธออยู่ก็เอ่ยถามบางอย่างขึ้นมา


“เยบิน เคยมีแฟนไหม”


ไม่รู้หรอกว่าจู่ๆทำไมถึงถาม แต่เยบินก็ตอบตามความจริง


“เคยสิ แต่ตอนนี้โสดนะ”


“แล้วมีกี่คนแล้วเหรอ” 


เยบินจึงยกมือทั้งสองข้างขึ้นมากาง มินกยองทำตาโต อ้าปากค้าง


“สิบคนเลยเหรอ!”


เธอยิ้มขำ แล้วค่อยๆเก็บนิ้วตัวเองจนเหลือจำนวนแฟนที่เคยคบกันจริงๆให้อีกฝ่ายดู มินกยองมองค้อนที่เธอแกล้งหล่อน


“แค่สามค่ะ เมื่อกี้น่ะหลอก”



“นี่ ถามอะไรหน่อยสิ” จากนั่งบนเตียง ตอนนี้ไถลตัวมานั่งบนพื้น ฝั่งตรงข้ามกับเจ้าของห้อง โดยมีโต๊ะญี่ปุ่นกับซองขนมกั้นกลาง “พี่อยากมีแฟนอ่ะ เยบินมีวิธีหาแฟนบ้างไหม”


“นึกไงถึงอยากมีแฟนล่ะพี่”


“ก็เพราะพี่ไม่เคยมีแฟนเลยน่ะสิ”


คราวนี้เป็นเยบินเองที่ทำตาโต อ้าปากค้างบ้าง


ถึงแม้ว่าเราสองคนจะสนิทกัน แต่เยบินกับมินกยองน่ะเรียนคนละโรงเรียน เพราะแบบนั้นเยบินจึงไม่ค่อยรู้เรื่องเกี่ยวกับตัวมินกยองเท่าไหร่ อีกอย่างเธอไม่ใช่พวกชอบถามเรื่องส่วนตัวใครด้วย


“พอบอกแบบนี้แล้วอึ้งเลยอ่ะดิ”


“ก็ต้องอึ้งไหมพี่ พี่สวยขนาดนี้ ทำไมยังไม่มีแฟนอีก”


“เนี่ย เบื่อจะตอบคำถามแบบนี้แล้ว ก็เลยคิดอยากจะมีแฟนขึ้นมา แค่สักคนก็ยังดีอ่ะ อย่างน้อยก็ไม่ต้องมาตอบคำถามว่าทำไมถึงยังไม่มีแฟนสักคน” 


มินกยองทำหน้ามุ่ย คิ้วขมวดเข้าหากันอยู่หน่อยๆอย่างนึกหงุดหงิดกับการที่ต้องมาเห็นรีแอคชั่นคนอื่นเวลาบอกว่าตัวเองไม่เคยมีแฟน แล้วก็ต้องมาตอบคำถามอีกว่าทำไมถึงไม่มีแฟน เนี่ย โคตรจะน่าเบื่อเลย





“เป็นให้ไหมล่ะ”




มินกยองกระพริบตาปริบๆ หูเธอไม่ได้ฝาดใช่ไหมนะ “เมื่อกี้ เยบินพูดว่าอะไรนะ”


“ฉันเป็นแฟนให้พี่ได้นะ” พอเห็นว่ามินกยองยังคงเงียบ เยบินจึงยื่นข้อเสนอใหม่ “แค่ ‘ห้านาที’ ก็ได้ พี่สนใจไหม”


เหตุผลหลักๆที่มินกยองไม่เคยมีแฟน ไม่ใช่ว่าไม่มีคนมาจีบหรอก แต่เธอเป็นคนขี้รำคาญเวลาที่มีคนมาตามตื๊อหรือชวนคุยตลอดเวลา เธอน่ะยังคงหวงความเป็นส่วนตัวอยู่มาก และคิดภาพตัวเองไม่ออกเวลาที่จะต้องแบ่งเวลาส่วนตัวเพื่อมาใช้กับใครอีกคนเท่าไหร่


และข้อเสนอของเยบินก็น่าสนใจอยู่ไม่น้อย เพราะเป็นแฟนกันแค่ห้านาทีเอง คงไม่เสียเวลาอะไรมาก อีกอย่างเธอจะได้บอกใครต่อใครได้ว่าเคยมีแฟนแล้วด้วย



... ถึงมันจะแค่ห้านาทีก็ตาม



“ก็ได้ ถ้าอย่างนั้นตอนนี้เราก็เป็นแฟนกันแล้วเนอะ”


เยบินพยักหน้าน้อยๆ หยิบมือถือมากดเข้าแอพจับเวลา


“ฉันจะจับเวลานะ ครบห้านาทีเราก็เลิกกัน”


“แล้วห้านาทีเนี่ย คนเป็นแฟนกันเขาทำอะไรกันได้บ้างอ่ะ”


มินกยองถามอย่างสงสัย ตามคนไร้ประสบการณ์รัก เยบินจึงละสายตาออกจากหน้าจอมือถือ มองหน้าคนพี่ ก่อนเผยยิ้ม คล้ายกับนึกอะไรบางอย่างขึ้นมาได้ 


ส่วนมินกยองก็ได้แต่มองน้องด้วยแววตางุนงงปนสงสัยว่าอีกฝ่ายคิดอะไรอยู่


เยบินย้ายมานั่งข้างๆมินกยอง หันหน้าเข้าหาพี่สาวข้างบ้านที่ทำหน้าเหลอหลา เพราะไม่รู้ว่าคนน้องคิดจะทำอะไร


“พี่อยากรู้ใช่ไหม ว่าห้านาทีเนี่ย คนเป็นแฟนเขาทำอะไรกันได้บ้าง”


มินกยองพยักหน้าหงึกหงัก หันมาหาน้อง ซึ่งก็ไม่รู้เลยว่าเยบินใกล้กันมากขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่ รู้ตัวอีกทีว่าใกล้มากก็ตอนสัมผัสได้ถึงลมหายใจอุ่นๆของอีกฝ่ายที่รดอยู่ตรงใบหน้า มินกยองยังคิดอะไรไม่ออก แม้ว่าเยบินจะช้อนใบหน้าเธอให้เข้ามาใกล้จนปลายจมูกแตะกันเบาๆ 


...แต่มินกยองก็ยังคงไม่รู้ว่าเยบินคิดจะทำอะไรอยู่ดี


แววตาใสซื่อที่สื่อออกมาว่ายังไม่เข้าใจการกระทำของเยบินสักอย่าง ก็ทำให้คนเด็กกว่าหลุดยิ้ม ด้วยนึกเอ็นดูคนอ่อนประสบการณ์


“พี่จูบเป็นไหม”


มินกยองส่ายหน้า


“เดี๋ยวก็เป็น...”


หลังประโยคนั้นจบ คังเยบินก็แนบริมฝีปากของตัวเองไปยังริมฝีปากนิ่มของมินกยองที่รอกันอยู่ ด้วยเพราะมินกยองน่ะจูบไม่เป็นอย่างที่หล่อนได้บอกกันไว้ ริมฝีปากสวยจึงนิ่งเฉย ไร้การตอบสนอง ผิดจากริมฝีปากเป็นรูปกระจับของเยบินที่กำลังขบเม้มริมฝีปากมินกยองทีละนิด...ทีละนิด


“พี่กยอง ทำแบบฉันสิ” 


“แบบไหน”


“แบบนี้ไง...”


ไม่ได้ทำเพียงแค่สัมผัสเพียงผิวเผิน แต่แทรกลิ้นร้อนเข้ามาข้างในโพรงปาก ทำให้คนไม่เคยจูบถึงกับสะดุ้ง เผลอกำเสื้อยืดคนน้องยับคามือ


มินกยองรู้สึกมวนท้องไปหมด แต่ก็ปฏิเสธไม่ได้เลยว่า


...ชักจะชอบอยู่เหมือนกัน


.



.



.

เสียงสมาร์ทโฟนร้องเตือนว่าครบเวลาห้านาทีตามที่ได้กำหนดเอาไว้แล้ว เยบินละริมฝีปากออกก่อน ต่างฝ่ายต่างหอบหายใจคล้ายกับพึ่งไปวิ่งมาอย่างนั้น ไม่รู้ว่าเพราะอากาศร้อนจัดเกินไป หรือเพราะเรื่องที่พึ่งทำกันลงไปก็ไม่รู้ ถึงทำให้แก้มมินกยองแดงจัดแบบนี้ แก้มเยบินเองก็คงจะไม่ต่างกันเท่าไหร่หรอก


เธอมองริมฝีปากคนพี่อย่างนึกอาลัยอยู่นิดหน่อย แต่ก็ต้องกลั้นใจกลับมานั่งที่เดิม ก็ตกลงกันไว้แล้วว่าเป็นแฟนกันห้านาที 

ในเวลานี้เธอมีสถานะเป็นเพียงน้องข้างบ้านเท่านั้น


“เยบินนา...”


กำลังจะเอื้อมมือไปหยิบซองขนมมาฉีกกินแก้เก้อ แต่ก็ต้องชะงักเมื่อถูก ‘แฟนเก่า’ คนล่าสุดเอ่ยเรียกกันขึ้นมา


มินกยองลุกขึ้นมานั่งข้างๆเยบินบ้าง ซึ่งเธอเองก็ไม่รู้เหมือนกันว่าพี่เขาคิดจะทำอะไร


“ไม่พอหรอก”


แล้วมินกยองก็ยื่นหน้ามาจุ๊บปากกันเร็วๆหนึ่งครั้ง แก้มที่แดงอยู่แล้ว ดูเหมือนจะแดงเข้าไปอีก



“แค่ห้านาทีไม่พอแล้วล่ะ” 



เอ่ยอ้อมแอ้ม เกาแก้มตัวเองอย่างคนเขินอาย


เยบินจับคางมินกยองให้เงยขึ้นมามองกันดีๆ ยื่นหน้าเข้าไปใกล้ จนหน้าผากชิดกัน


ดวงตาสบตา...


“ที่ว่าแค่ห้านาทีไม่พอ พี่หมายถึงจูบหรือเป็นแฟนกันเหรอ”


แต่มินกยองหลบตา เพราะสู้แววตาที่มองกันไม่ไหว


“กะ...ก็ทั้งคู่”


“แต่ถ้าอยากให้จูบอีก ต้องมองตากันก่อนนะ”


รีบทำตามอย่างไม่ขัดขืน นัยน์ตาสวยประสานกัน เพียงเสี้ยววิ ก็ต้องปิดลง เมื่อเยบินแนบริมฝีปากอุ่นลงมาสัมผัสริมฝีปากที่ยังแดงไม่หายจากจูบเมื่อครู่...



มินกยองก็คิดว่าบางทีการแบ่งเวลาส่วนตัวมาใช้เวลากับเยบินก็ไม่ใช่เรื่องแย่เท่าไหร่นักหรอก...


...ออกจะเริ่มชอบการอยู่ด้วยกันเสียแล้วด้วยซ้ำ










FIN.
#ห้านาทีบิ้นกยอง






**********


แต่งเพราะความคิดถึงบิ้นกยองสุดหัวใจค่ะ แงงงงงง แต่มาแค่สั้นๆ เพราะถ้ายาวเดี๋ยวอาจจะไม่จบ อันนี้เศร้ากว่า 5555555555


 สำหรับใครที่คิดถึงน้องพิดอยู่ ทางนี้ก็ไม่ต่างกันค่ะ กอดกันไว้ แล้วรอด้วยกันนะคะ ❤️


หวังว่าจะชอบกันนะคะ 🙏🏻




SHARE
Written in this book
[OS/Drabble] (Pristin)

Comments

helenIB
4 months ago
แงๆๆๆๆ เขิงงงงงงง 😳
Reply
mybaby05
4 months ago
เป็นไงล่ะ แฟนคนแรก คังเยบินเลยนะ 55555
Reply
tingyminky
4 months ago
แง้รรรรร น่ารักมากกกกกกกกก ร้ายทั้งคู่เลยอ่ะฮือ คิดถึงงงงงง
Reply
gnap3
4 months ago
กอดค่ะไรต์ คิดถึงน้องพิดมากๆเฟมือนกันเลย คิดถึงน้อนบิ้นมากๆT_T
Reply
Peek_Sai
4 months ago
เป็นห้านาทีที่ฟินมากค่ะ งุ้ยยยย. คิดถึงเด็กๆ เหมือนกันนน
Reply