คนเก่ง
บางครั้งเราก็คิดนะว่า เราแก้ปัญหาทุกอย่างเองได้ ผ่านทุกๆเรื่องมาได้ด้วยตัวเอง ก็คิดแหละว่าถ้าวันหนึ่งคนข้างๆหายไปก็คงไม่เป็นอะไร 
.
มันก็คงเหมือนกับคำที่ว่า
ไม่เห็นโลงศพไม่หลั่งน้ำตา
เพราะเหตุผลอะไรบางอย่าง ทำให้เรากับคนๆนั้นห่างกัน ด้วยภาระและหน้าที่การงาน  เจอกันแค่เดือนละครั้ง ตอนแรกก็ชิวๆนะ แต่พอเขาจะไปจริงๆก็แบหวั่นๆ แต่ยังคงมั่นใจในคำเดิมว่า

 เราเก่งไม่เป็นอะไรหรอก อยู่ได้อยู่แล้ว


พอเอาเข้าจริงๆพอเจอปัญหา คนที่เก่งในวันนั้นถึงกับร้องไห้คนเดียว เหมือนเป็นบททดสอบเหมือนกันนะ เป็นบทเรียนสอนให้เรารู้ว่า พอมาอยู่ในสถานะการณ์นั้นจริงๆจะเป็นยังไง


เราไม่สามารถติดต่อกันได้ จะติดต่อได้เมื่อเขามาหาเราเดือนละครั้ง เราต้องกลับมาตั้งสติ ค่อยๆคิด ทบทวน ผ่านบททดสอบไปเองอย่างยากลำบาก เหนื่อยทั้งการทำงาน สุขภาพ ครอบครัว

พอเจอเขาอีกทีเราก็ผ่านเรื่องแย่ๆมาได้แล้ว ได้แต่บ่นให้ฟัง เขาก็ทำให้แค่ให้กำลังใจ บอกเราให้อดทน เข้มแข็งไว้ อีกไม่นานก็จะได้กลับมาแล้ว
แต่พอเขาไปก็มีปัญหามาตลอด 

เอาก็แอบเหนื่อย แอบท้อนะแต่คงทำได้แค่สู้ต่อไป

สำหรับใครหลายๆคนคงคิดว่าแย่มากๆกว่าจะผ่านมาได้เราก็เหมือนกัน แต่เรากลับคิดว่าดีนะที่เขาไม่ไปจริงๆไม่งั้นคนที่เสียใจ คนที่เก่งในวันนั้นจะทำยังไง นี่เเค่ไม่ได้เจอกันแค่ไม่ถึงเดือนยังเหนื่อยขนาดนี้ 

มันอาจจะเป็นความเคยชินด้วยแหละที่เคยมี พอไม่มีก็บอกไม่ถูก 

เรามาลองนั่งนึกๆดู คนที่เขาเป็นโรคซึมเศร้าและคิดสั้นมันเป็นช่วงเวลาแค่วูบเดียวจริงๆ ถึงเราจะไม่ได้คิดถึงขั้นนั้น 

เพราะเราไม่รู้ปัญหาใคร เราก็ไม่ควรเอาตัวเองไปวัดกับใคร ว่าทำไมไม่ทำอย่างนั้น ทำไมไม่ทำอย่างนี้ แค่นี้เอง ถ้าเป็นฉันนะ บลาๆๆ 

เพราะทุกคนมีวิธีคิดต่างกัน และให้กำลังใจและรับฟังเขาก็พอ 

เหนื่อยนะ ยังมีหลายเรื่องต้องแก้ แต่เราก็จะสู้ต่อไป ฮึบ✌
SHARE
Writer
TurtleNN
turtle
Remember

Comments

Tiger_pk
12 months ago
สู้ๆนะคะ เป็นกำลังใจให้ค่ะ
Reply
TurtleNN
12 months ago
ขอบคุณค่ะ😊