ความฝันในวัยยี่สิบสอง
ความฝันของฉันในวัย 22

อยากกลับบ้านไปแล้วได้กินข้าวพร้อมกันพร้อมหน้าพร้อมตาซักมื้อ ซักมื้อนึงก็ยังดี…
ทุกครั้งที่นึกถึง…ฉันพยายามจะหลอกตัวเองทุกครั้งว่าฉันไม่เป็นไร ฉันเข้าใจ
แต่ความจริง…ฉันก็คือฉันตอนที่ยังเยาว์วัยอยู่ดี ยังอ่อนแอเหมือนเดิม ยังขี้แยแบบเดิม
ฉันพยายามแล้ว พยายามเหลือเกิน ให้ไม่คิดอะไรเลย
แต่ลึกๆฉันก็ยังต้องการ…

ความอบอุ่นที่ใครๆเค้าเรียกกันน่ะ
ฉันดีใจที่ครั้งนึงฉันเคยได้สัมผัส ในตอนที่ฉันยังเล็กๆ ตอนนั้นฉันมีความสุขมากเลย
แต่ฉันก็เสียใจเหลือเกิน ที่ตอนนี้ฉันลืมไปแล้วว่ามันเกิดขึ้นครั้งล่าสุดตอนไหน…

คิดถึงจัง
ความฝันของฉันมันดูง่ายดายเหลือเกินสำหรับคนอื่น
แต่สำหรับฉันนั้น…


:( TT

SHARE

Comments

FIXED
3 months ago
เป็นกำลังใจให้นะครับ ความอ่อนแอเป็นส่วนนึงของตัวเรา embrace it
Reply
Shiwwwwww
3 months ago
ขอบคุณนะคะ บางครั้งเราไม่สามารถทำอะไรได้ เว้นแต่ต้องยอมรับและอยู่กับสิ่งนี้ต่อไปเรื่อยๆให้ได้ จะพยายามค่ะ:)