เหวี่ยง
โลกมักเหวี่ยงคนที่ไม่ใช่ มาก่อนคนที่ใช่เสมอ

คำๆนี้ฉันเคยถูกสอนเอาไว้เมื่อตอนยังเด็ก คำที่เมื่อตอนเด็กฉันไม่เคยเข้าใจมันสักนิด คนที่ใช่หรือคนที่ไม่ใช่คืออะไร? 

เขามีหน้าตาแบบไหน?

ความรู้สึกที่เมื่อเจอคนที่ใช่เป็นอย่างไร?

จนตอนนี้ฉันยังไม่เคยเจอไม่เคยสัมผัสก็จริง แต่...ฉันไม่เคยหยุดที่จะศรัทธามันถึงแม้ในหลายๆครั้งฉันเจอคนที่ทำให้หัวใจแตกสลายแต่มันก็ไม่ทำให้ฉัน ไม่รู้สึกน้อยใจ มีบ้างที่รู้สึกว่าเราจะเจอจริงๆหรอคนที่ใช่ เขามีอยู่จริงหรือบนโลกใบนี้ บนโลกที่กว้างขว้าง จนสุดท้ายฉันก็รู้แล้วว่ามันเป็นอย่างไร?

   ฉันลองหันกลับไปมองที่ครอบครัว พ่อแม่ คนที่อยู่ด้วยกันจนแก่ชรา ฉันเคยลองถามกับพวกท่านว่า

ทำไมถึงอยู่ด้วยกันขนาดนี้?

คำตอบคือ ...เพราะความเข้าใจ...เพราะความอดทน...เพราะความรัก...

ผู้คนส่วนใหญ่นั้นบางกลุ่มมักมองว่าความรักเป็นสิ่งที่เหมือนนามธรรมที่ไม่สามารถจับต้องได้แต่เรารับรู้ได้ว่ามันคืออะไร?

อย่าหยุดศรัทธา เพราะเมื่อคุณหยุดศรัทธา คุณก็จะไม่พบเจอคนที่ใช่เลย



SHARE
Writer
photo882
Writer
Love me self.

Comments