อายุ ... กับสิ่งที่หายไป ? (V)
สวัสดีคร้าบบบ ผม "วาด" อีกแล้ว ผมเป็นพี่ใหญ่แล้วนะ ม.6 แล้ว เวลาเร็วมาก ๆ เลย ไม่น่าเชื่อว่าผมจะมาถึงจุดนี้ในโรงเรียนนี้ได้ ผมคงไม่พูดอะไรมากเกี่ยวกับโรงเรียนนี้แล้วกันนะ

แต่สิ่งที่ผมเรียนรู้จากการโตขึ้นครั้งนี้เนี่ย มันคงหนีไม่พ้นแนวคิดที่เปลี่ยนแปลงไป 

มนุษย์เราเนี่ย มีเครื่องมือที่เรียกว่าจินตนาการ 

มันทรงพลังจริง ๆ นะ

แต่ผมก็ยังต้องสะดุดกับคำพูดของ Johannes Brahms ที่ว่าWithout craftmanship, inspiration is a mere reed shaken in the wind 
แปลได้ว่าหากไม่มีทักษะฝีมือ แรงบันดาลใจก็เป็นได้เพียงต้นกล้าเล็กๆ ที่สั่นไหวอยู่กลางสายลม 

นั่นทำให้ผมได้รู้ว่า เราโชคดีแค่ไหนที่เราสามารถทำจินตนาการของเราให้เป็นรูปธรรมได้

บางคนมีจินตนาการ แต่เขาขาดความสามารถในการทำมันขึ้นมา 

เราโชคดีแล้ว

อย่าให้จินตนาการในวัยเด็กของเราต้องหายไปเลยนะ ...

ถึงแม้เราจะโตขึ้นเท่าไหร่ ... จินตนาการวัยเด็กก็ยังไร้เดียงสาเสมอ

รักษามันไว้ดี ๆ นะ :)

แด่ ... ตัวเรา ที่ไม่รู้ว่าอนาคตจะเป็นอย่างไรต่อไป 

เจอกันครับ
SHARE
Written in this book
เด็กน้อยอยากเล่า
เรื่องราวการผจญภัยของเด็กน้อย
Writer
AbuJhibaa
มือใหม่หัดเขียน
มีโรงเรียนประจำเป็นบ้าน :P

Comments