ไปจากตรงนี้
ทุกครั้งที่ตัวผมพยายามออกไปจากที่ตรงนี้
ผมไม่เคยทำได้เลยสักครั้ง ทั้งที่เขาก็พยายาม
ผลักผมออกไป ในวิธีต่างๆ แต่ผมก็ยังดื้อด้าน
ยืนอยู่ตรงที่ ที่ไม่ใช่ของผม ไม่รู้เหมือนกัน
ว่าทำไมถึงยังยืนอยู่แบบนั้น
ครั้งแรกๆที่ผมทักหาเขา มันเหมือนกับว่า ยิ่งเราทักไป มันก็เหมือนกับการบังคับ ให้เขาผบักเราออกมา
มันอาจจะฟังดูแย่นักกับการที่เค้าผลักผมออกมา
แต่ความจริงแล้ว ตัวผมเองต่างหาก ที่บังคับให้เขาผลักออกมา
ทุกครั้งที่ผมคิดจะทักเขาไป และทุกครั้งที่เขาตอบกลับมาอย่างเรียบง่ายและดูปกติ
ทำให้ความคิดสองฝั่งทั้งในหัวสมอง หัวใจ มันตีกันมั่วไปหมด
ได้คืบ จะเอาศอก  ใช่ผมเป็นคนแบบนั้น พอถึงจุดที่รู้ว่าควรพอแค่นั้น    
แล้วค่อยสานต่อวันอื่น ตัวผมจะยิ่งใจร้อนมากขึ้น
และกลายเป็นว่า ผมมักจะเร่งจังหวะทุกอย่างให้เร็วขึ้นเสมอ

อะไรที่เร็วขึ้น มันมักจะพลาดหรือตกหล่นสิ่งใดไป
ยิ่งในเรื่องของความสัมพันธ์แล้วละก็
ไม่ควรที่จะเร่งรีบเลย ก็นะ มันเป็นนิสัยเสียที่ผมรู้ดี
ผมพยายามหาทางแก้เรื่อยมา กับนิสัยแย่ๆแบบนั้น
ความเร่งรีบในความสัมพันธ์ครั้งนี้
มันดูเหมือนกับว่า ผม
กำลังเร่งรีบ เพื่อให้ตัวเองออกมาจากตรงนั้น
ทั้งที่จริงๆแล้ว มันไม่ใช่เลย
ความรู้สึกของผมมันหนักแน่นอยู่ตลอดเวลาที่ผ่านมา
ทุกวันนี้เขายังคงให้โอกาสผมบ้าง เล็กๆน้อยๆ
ด้วยการตอบข้อความ 
แต่นั่นก็ไม่ได้หมายถึงโอกาสในเรื่องราวของเรา
ครั้งนี้ผมคงต้องพยายามประณีประนอมมันเป็นพิเศษ
เขาถามผมว่า แกยินดีจริงๆหรอที่จะเอาทั้งตัวและใจผูกมัดไว้กับเรา
แกมั่นใจในตัวเราขนาดนั้นเลยหรอ

มั่นใจสิ มั่นใจยิ่งกว่าความรู้สึกที่มีตอนนี้เสียอีก ไม่ต้องย้อนความคิดกลับไปไกลนัก ภาพที่คุณดูแล ใส่ใจผม มันชัดเจนมากพอแล้ว. ผมตอบเขาทันทีหลังสิ้นคำถามด้านบน
การสนทนาในครั้งนั้น มันอิ่มเอมหัวใจผมไปทุกรอบด้าน
ดอกไม้ในใจที่เขาเคยปลูกไว้ ได้กลับมาผลิบานอีกครั้ง
แม้มันจะเป็นดอกทานตะวัน ที่เฉิดฉายรับแสงอรุณ
และคอตกเหมือนเศร้าหมอง ยามแสงอรุณนั้นลับไป
ผมต้องแยกแยะความหวัง ออกไปอีกครั้ง
ครั้งนี้ผมทำได้ดีกว่าทุกครั้งที่ผ่านมา
และได้มองดูตัวเองอีกครั้ง ยืนยันความมั่นใจอีกครั้ง
ใช่ผมมั่นใจแล้ว ผมไม่เคยจากไปจากที่ตรงนั้น

ผมอาจจะเปลี่ยนที่ยืนไปบ้าง แต่แน่นอนว่าผมยังยืนอยู่รอบตัวผมคนเก่า
ที่ยังคงผูกมัดคุณไว้ด้วยความรู้สึกมากมาย
แม้ตัวคุณเองจะไม่สามารถรับรู้ความรู้สึกเหล่านั้นได้
แต่สักวัน เชื่อว่าสักวัน คุณจะรับรู้ได้ และนั่น.
     “ทำให้ผมไม่ไปจากตรงนี้”













ไม่ได้โทรคุยกับคุณมาเกือบ 1 อาทิตย์เต็มเลยสินะ
มันนานมากเลยสำหรับผม คิดถึงเสียงของคุณเหลือเกิน อยากเจอหน้าคุณอีกครั้งจังเลยนะ แต่มันคงยากมากๆ ผมยังคงอยู่ตรงนี้ “ยังอยู่ที่เดิม” ไม่ไปไหนเลย :)
MONDAY 24 DECEMBER 2018 00:59 MIDNIGHT
คุณเริ่มกลับมาตอบข้อความผมบ้างแล้ว ใจดีจังเลยนะครับ ขอบคุณมากๆนะ คุณความรัก

ปล.กว่าจะกลับมาเขียนได้เล่นเอาหมดไฟไปเกือบอาทิตย์เลย 555555 ยังดีนะที่เติมไฟทันและกลับมาเขียนต่อได้ เกือบปล่อยร้างเสียแล้ว
ปล2.ถ้าอ่านถึงตรงนี้ขอแนะนำเพลงฟังระหว่างอ่านนะครับ
ยังอยู่ที่เดิม - PILLS

SHARE
Written in this book
The Balloon
มันคือสมยานามของเธอ ที่เธอเป็นคนตั้งเอง หนังสือเล่มนี้ผมตั้งใจจะเขียนให้เธอ ตลอดเวลาที่ผมคิดอะไรออก และหวังว่าสักวันเธอจะอยากอ่านเรื่องราวที่ผมกำลังจะเขียน และสุดท้ายคือหวังให้เธอช่วยแต่งแต้มหนังสือเล่มนี้ แม้ตอนนี้เธอจะไม่อยู่กับผมแล้วก็ตาม
Writer
Risker
writer
ชอบอ่านในสิ่งที่ชอบ ชอบเขียนในสิ่งที่ชอบ เราแค่ทำในสิ่งที่ชอบ ที่มันไม่เดือดร้อนเรา และไม่เดือดร้อนใคร :)

Comments