ปกติไหมนะที่เราจะทำหรือคนอื่นทำ Story 9
       ห่างหายคำพูดคำเปรยมานานจากการเขียนเรื่องราวเก่าๆ ของชีวิต ปกติแล้วนักเขียนนั้นคงต้องมีเเรงบัลดาลใจก่อนที่จะเขียนเเต่เหมือนผมจะไม่ใช่นักเขียนที่ดีเท่าไหร่เพราะถึงเเม้ตัวผมจะมีเเรงบัลดาลใจนั่นก็ไม่ใช่ตัวขับเคลื่อนให้เขียนถึงเรื่องราวที่น่าฟังเลยเพราะผมนั้นขี้เกียจนั่นเอง ก็พูดมาขนาดนี้เเต่วันนี้ก็จะมีเรื่องราวแก้ตงแก้ต่างกันไป  
       มาเริ่มเรื่องราวของชีวิตวัย เริ่มจบม.ต้น เพื่อที่จะสานเข้า การเรียน สายสามัญหรือสายอาชีพ ชีวิตผมนั้นก็ปกติๆ ทั่วไปเเค่มีเรื่องกังวลใจเพิ่มขึ้นโดยไม่เดือดร้อนทุกข์ใจมากนัก การใช้ชีวิตของสังคมภายนอกกับคนอื่น นับว่าไม่ง่ายเลยที่จะอยู่ร่วมกับใครสักคน เพราะตัวเรานั้น มีการเป็นอยู่จากบ้านมาก่อนและการสอนจากเดิมที่ต่างโรงเรียนเเละต่างสังคม จึงทำให้เราเเตกต่างกันไม่ว่าจะเพศไหนๆ ก็ตาม เเต่ไม่ว่าชีวิตจะริเริ่มยังไงคนเรานั้นก็มีบางสิ่งที่เหมือนกัน คือการเอาตัวรอดไม่ว่าจะคนเขียนหรือผู้ดูก็เช่นกัน คนเรานั้นมีการเอาตัวรอดจากสถานการณ์ที่ไม่ว่าจะเลวร้ายหรือเเย่สักเเค่ไหนเราก็จะเอาตัวรอดมาได้ เเต่ที่ว่าเอาตัวรอดนี่ไม่ใช่เรื่องที่ดีหรือคำคมคนสู้ชีวิตอะไรแบบนั้นนะครับ การเอาตัวรอดของคนแบบนี้ คือการอยู่กับคนที่คิดว่าเราสามารถอยู่ร่วมกันและถึงเเม้จะมีปัญหาก็ไม่จำเป็นต้องเเคร์กัน คนเรามีการพูดจาใส่ร้ายป้ายสี การกลั่นแกล้ง การคบเพื่อนฝูง จากคำว่าฝูงก็หมายถึงฝูงจริงๆ นะครับ คนที่ไม่ใช่ฝูงก็จะไม่มีสิทธิ์ ที่จะก้าวก่ายหรือทำตัวเกินเลยของถิ่นนั้น จากการพูดมานี่ ผู้อ่านคงทวนคิดสินะครับว่า ถึงเเม้ทุกคนจะทำเหมือนกันเเต่ทุกคน ก็ยังดีต่อกันเเต่ทุกคนไม่ได้ดีแบบนี้ในทุกคน เเต่บางคนนั้นกับแกล้งว่า เราเป็นคนดี เราชื่นชอบสิ่งดีๆ เราเห็นสิ่งนั้นแล้วเข้าใจ แล้วกลับมาพูดว่าตัวเรานั้นคือ คนที่ดีและน่าชื่นชมเพื่อที่่จะเข้าสังคมกับใครก็ได้ เเต่คนเราถึงเเม้จะพูดแล้วหรือทำตาม คนเรานั้นก็ไม่ได้มองทวนไปเลยว่า ตั้วเรานั้น ทำถูกจริงเเน่แล้วเหรอและประโยคที่ว่า
         คิดว่าสิ่งที่ทำเราจะชอบมากนักเหรอ จากการกล่าวกันไปกันมา ประโยคนี้เป็นประโยคที่คุ้นหูไม่ซ้ำหน้าไม่ซ้ำเสียง เนื้อเรื่องของประเด็นเรื่องนี้ที่จะเขียนเลยก็คือ คนเราทำเพราะคนอื่นทำ คนเราไม่ทำเพราะคนอื่นไม่ทำ ถึงเเม้เราจะรู้ว่ามันผิดเเต่เราก็ทำเพราะคนอื่นคิดว่ามันถูกและถึงเเม้ว่าจะถูกเเต่เราก็ไม่คิดว่าจะทำเพราะคนอื่นคิดว่ามันผิด สิ่งที่ควรคำนึงของการอยู่ร่วมกับใครสักคนหรือคนหมู่มากคือเราต้องเปิดใจและเราต้องสื่อสารกันอย่างสายพันธ์แบบมนุษย์ด้วยกัน ไม่ว่าจะดีจะร้ายเเต่ยังไงคนเรานั้นก็ยังอยากที่จะมีใครและไม่ต้องการสร้างศัตรูกับใครก็เเค่นั้นเองแหละครับ 
SHARE
Writer
Continue
hi.
We are what is created. And it's not stable. :)

Comments