รสชาติชีวิต
อาหารนี่มันเป็นทั้งรสชาติและชีวิต
ความสุขและความจำเป็นเลยนะ
ชายหนุ่มพาหญิงสาวไป ดินเนอร์ใต้แสงเทียน จิบไวน์แดง
แกล้มสเต็กนิวยอร์คคัท เผื่อสาวอารมณ์ดี คืนนี้มีแจ๊คพอต ฮา

หรือเพราะเห็นลูกกินหมูกรอบอย่างเอร็ดอร่อย
พ่อเลยหัดย่างหมู เป็นศิลปินหน้าเตาไฟ เป็นเซียนหมูกรอบ
จนมีคนสั่งซื้อ ย่างหมูแทบไม่ทัน

กรรมกรอินเตอร์นั่งล้อมวงขันโตกพาแลง
กินข้าวเย็นกับครอบครัวมื้อแรก
หลังจากไปขายแรงงานในต่างแดนเสียหลายปี

แต่นั่นแหละเฮียคงเพลิดเพลินกับรสชาติ
แสวงหาความสุขมากไปนิดนึง
ตอนนี้เลยต้องมากินมังสวิรัติเลย
สงสารหมูหมากาไก่มันด้วย
ที่ต้องมาตายแบบทุเรศๆ
ให้เราเอร็ดอร่อย เอ็นจอยอาหารน่ะ
ถ้าให้ฆ่ามันเอง เราคงทำใจลำบาก ไม่กล้ากินมัน
ยิ่งถ้าเลี้ยงมัน เห็นมันโตมาด้วยนะ

แต่ก็เข้าใจคนกินนะ มันไม่ใช่แค่รสชาติในอาหาร แต่เป็นบรรยากาศความอบอุ่นบนโต๊ะอาหารต่างหากที่ดึงดูดผู้คน อิอิ คล้ายๆโกวเล้งเข้าไปทุกวัน

“ข้าพเจ้ามิได้ชมชอบในรสสุรา หากแต่เป็นบรรยากาศในวงสุราต่างหาก”

สิ่งเหล่านี้พ่อครัว พนักงานเสิร์ฟเก่งๆ ที่อยู่ในวงการอาหารรู้ดี
โดยเฉพาะเชฟซูชิโอกะมาเสะปั้นซูชิคำละ 200-500 บาท
เชฟรู้จักลูกค้าแต่ละคน ใครชอบกินอะไร ลำดับการกินแบบไหน
ถ้าลูกค้ามาเหนื่อยๆเครียดๆ ควรทักทายหรือพูดคุยอะไรก่อน
เสิร์ฟเครื่องดื่มเย็นๆเปรี้ยวนิดๆ ให้ลูกค้าลูกค้าได้สดชื่น แล้วค่อยต่อด้วยจานซูชิรสอ่อนๆ รสกลาง รสเข้มข้น ปิดท้ายจานของหวานรสเบาๆล้างปาก ปั้นกัน กินกัน จนสนิทสนม เขฟย้ายร้านก็ตามกินกันเรื่อยไป เหมือน entertainer สุดยอดนักแสดง ค่อยๆจูงใจ ดึงจิตลูกค้าเลยล่ะ

ถามว่าผิดไม๊ ที่เอร็ดอร่อยเอ็นจอย บนชีวิตสรรพสัตว์
ปลาในทะเลหลากหลายสายพันธ์, ไข่หอยเม่น(สเปิร์มมันน่ะแหละ),
หอยงวงช้าง, สารพัดสัตว์ที่ต้องมาตายให้เรากิน ก็ไม่ผิดนะ
แล้วถ้ามีชูชิเนื้อคน ที่เจ้าของเนื้อก็ยอมให้เชือดเนื้อตัวเองมาทำซูชิด้วยล่ะ

หรืออย่างปัจจุบันเริ่มมีการเพาะเนื้อเยื่อวัวบนจานแล็บทดลอง
ทดแทนเนื้อวัวที่มาจากการเลี้ยง แล้วถ้าจะเพาะเนื้อคนบนจานทดลอง แล้วเอามาทำซูชิเนื้อคนบ้างล่ะ ที่อังกฤษใครเอาเนื้อหมามาทานนี่ผิดกฏหมายเลยนะ แต่ที่เวียดนาม ที่เกาหลี กินกันเฉย มีฟาร์มเพาะหมาไว้กินด้วย ขายดีจนทั้งประเทศไม่มีหมา ต้องมาหาแลกกระป๋อง หรือไม่ก็ลักขโมยจากไทยไปขาย พอถึงเวียดนามก็ตกราคาตัวละพันบาท

อะไรที่มันเอาใส่ปากได้ และไม่ผิดกฏหมาย ไม่บีบคั้น เข่นฆ่ากันจนเกินไปมันก็รับได้ทั้งนั้นแหละ บางทีเราดูข่าวสิงห์โตถลกหนังคน จรเข้งับขาคน เราก็ร้องว่าโหดร้าย แล้วทีเอาไม้ทุบหัววัว หัวหมู ชักดิ้นกระแด่วๆ หรือขอดเกล็ดปลาทั้งที่มันยังไม่ตายล่ะ ถ้าเราไม่อยากให้คนอื่นทำกับเรายังไง เราก็อย่าทำกับคนอื่นแบบนั้น รวมถึงกับสัตว์ต่างๆด้วย เราคงเอร็ดอร่อยได้อุ่นใจมากขึ้น
SHARE
Writer
LOneBull
Translator
การค้นพบตัวเอง ผู้คน ความรัก อาหาร ซูชิ ธุรกิจ การเดินทาง

Comments