กลัวเครื่องบิน
ระหว่างที่กำลังนั่งรถไฟฟ้ากลับบ้าน ไม่แน่ใจว่าเพราะเหนื่อยจนเบลอ หรือว่ามัวแต่ฟังเพลงจนการรับรู้ต่อสิ่งรอบตัวลดลง อยู่ดี ๆ ก็รู้สึกเหมือนขบวนรถไฟมันโยก ๆ เยก ๆ แล้วก็รู้สึกเสียววูบที่ท้องขึ้นมา พร้อมกับความรู้สึกกลัวและความคิดว่า "ถ้ารถไฟตกรางแล้วหล่นลงไปข้างล่างจะทำยังไง!?" ...เดี๋ยวนะ นี่มันความรู้สึกเดียวกับตอนอยู่บนเครื่องบิน

เราเป็นคนที่กลัวการขึ้นเครื่องบิน...พอสมควร เราไม่ได้กลัวความสูง แต่เราไม่ชอบความรู้สึกลอย ๆ เคว้ง ๆ ตอนที่อยู่บนเครื่องบินเลย มันทำให้รู้สึกไม่มั่นคงบอกไม่ถูก ทุกครั้งที่ขึ้นเครื่องบินเราจะมีอาการไม่ปกติ อาการที่มากกว่าแค่ตื่นเต้นทั่วไป ใจเราจะเริ่มเต้นแรง มือสองข้างเหงื่อออกจนเปียกไปหมด ตัวเกร็งตั้งแต่หัวจรดเท้า สื่อสารกับคนรอบข้างไม่ค่อยรู้เรื่อง และในหัวเต็มไปด้วยความคิดแง่ลบถึงสิ่งที่เลวร้ายที่สุดที่อาจจะเกิดขึ้น

แต่ดูเหมือนว่ายิ่งกลัวเท่าไหร่ก็มีเรื่องให้ต้องขึ้นเครื่องบินมากเท่านั้น ช่วง 4-5 ปีที่ผ่านมาเรามีเหตุจำเป็นให้ต้องขึ้นเครื่องบินอย่างน้อยปีละครั้ง ล่าสุดปีนี้เราต้องเดินทางด้วยเครื่องบินถึง 7 ครั้ง แต่ว่าอาการกลัวก็ไม่ได้ลดลงตามจำนวนครั้งที่ขึ้นเลยซักนิด ระดับความหนักของอาการอาจจะแตกต่างกันไปบ้าง แต่ไม่ว่ายังไง "ความกลัว" ก็ยังอยู่เหมือนเดิม และที่สำคัญคือเราไม่รู้ด้วยซ้ำว่าสาเหตุของความกลัวนี้มาจากไหน

และนั่นทำให้เราต้องคิดหาวิธีบรรเทาอาการกลัวเครื่องบินเพื่อให้สามารถขึ้นเครื่องบินได้แบบคนปกติ (แบบที่มองจากภายนอกแล้วเหมือนไม่ได้กลัวเครื่องบิน แต่จริง ๆ คือจะไม่ไหวแล้วววว ยังดีหน่อยที่อาการเราจะหนักแค่ตอนเครื่องขึ้นกับลงเท่านั้น) 

ของที่พกติดตัวถ้ารู้ตัวว่าต้องเดินทางด้วยเครื่องบิน
- สร้อยพระ
- คริสตัล (คริสตัลอย่าง Malachite หรือ Amethyst มีคุณสมบัติช่วยผ่อนคลายความกลัว ความวิตกกังวล และป้องกันภัยอันตรายได้)

วิธีจัดการกับความกลัว: ขั้นอาการเบา
- หยิบนิตยสารด้านหน้าที่นั่งออกมาทำเป็นเปิดทำเป็นอ่านเพื่อดึงความสนใจ
- มองวิวนอกหน้าต่าง เพราะวิวสวย ๆ ช่วยเบี่ยงเบนความสนใจได้ หรือถ้าเครื่องบินสั่นก็จะได้รู้ว่า "อ๋อ เป็นเพราะว่าเรากำลังบินทะลุตัวเจ้าเมฆก้อนยักษ์อยู่น่ะเอง!" (ต้องได้นั่งริมหน้าต่าง)
- ถ้ามีจอทีวี เราจะเปิดดูเส้นทางการบิน เพราะ 1. มันเพลินดี 2. ทำให้รู้ว่าใกล้ถึงจุดหมายแล้วหรือยัง และ 3. ทำให้รู้ว่าตอนนี้เราอยู่ตรงไหนบนโลก อยู่กลางทะเลหรือว่าอยู่เหนือแผ่นดิน ช่วยให้รู้สึกมีจุดยืนที่มั่นคงขึ้นนิดนึง
- ทำเป็นหลับ
- ทำเป็นหลับ แต่จริง ๆ แล้วนั่งสมาธิ

วิธีจัดการกับความกลัว: ขั้นอาการหนัก
- relax... relax... relax... หายใจเข้าออกลึก ๆ แต่ไม่นั่งสมาธิ เพราะ ณ จุดนี้นั่งไม่ได้แล้ว
- พูดใจในว่า I'm alive! ซ้ำ ๆ
- สวดมนต์
- เรียกเทวดานางฟ้ามาคุ้มครอง และให้ช่วยกุมมือเราเอาไว้
- เรียกสติมาอยู่กับตัว (มันยากมากกกก แต่ถ้าทำได้นี่ดีจริง)

วิธีพวกนี้ช่วยป้องกันไม่ให้เราไม่สติแตกบนเครื่องบิน แต่ว่าไม่ได้ช่วยให้ความกลัวหายไป ความกลัวไม่เคยหายไป มันแค่ช่วยให้เราอยู่ร่วมกับความกลัวได้ดีขึ้น

อีกวิธีที่ช่วยให้เรากล้าขึ้นเครื่องบินคือ การนิยามความกลัวให้เป็น "ความท้าทาย" แทน เพราะทุกครั้งที่เราเดินทางด้วยเครื่องบิน เราจะได้เรียนรู้อะไรใหม่ ๆ เสมอ การเดินทางไปในต่างแดนทำให้เราได้พบปะกับผู้คนในสังคมและวัฒนธรรมที่หลากหลาย เราได้เปิดโลกกว้างแบบที่ไม่มีทางทำได้ถ้าเราอยู่กับที่ไม่ไปไหน 

ความกลัวท้าทายให้ต้องตัดสินใจว่า เราจะเก็บตัวเองอยู่กับบ้าน หรือจะประจันหน้ากับความกลัวแล้วออกไปเจอโลกกว้าง การเลือกอย่างหลังทำให้เราต้องต่อสู้กับด้านมืดในจิตใจที่พรั่งพรูออกมา ซึ่งหลาย ๆ ครั้งเป็นอารมณ์ความรู้สึกระดับจิตใต้สำนึกที่ถูกผลักออกมาให้เห็นจะ ๆ ตรงหน้าในรูปแบบที่คาดไม่ถึง ถึงมันจะน่ากลัวและคาดเดาล่วงหน้าไม่ได้ แต่ก็แลกมาด้วยประสบการณ์และบทเรียนชีวิตที่ล้ำค่า คิด ๆ ดูแล้วก็คล้ายกับชีวิตคนเราเหมือนกันนะ ที่บางทีก็ต้องกล้าก้าวออกจากความสบายและความเคยชินไปทำอะไรใหม่ ๆ แน่นอนว่าการทำในสิ่งที่เราไม่คุ้นเคยอาจกระตุ้นให้เกิดความคิดและความรู้สึกในแง่ลบมากมายรวมถึงความกลัวด้วย แต่ท้ายที่สุดแล้วสิ่งที่เราได้กลับมาก็มีค่าเสมอ ต่อให้ผลที่ได้ไม่ดีอย่างที่คิด อย่างน้อย ๆ ก็ทำให้เราได้เรียนรู้และพัฒนาตัวเองเพื่อให้ไม่กลับไปอยู่ในจุดนั้นซ้ำอีก รวม ๆ แล้วก็เป็นอะไรที่คุ้มค่านะ และนี่คงเป็นเหตุผลที่ทำให้เรายอมขึ้นเครื่องบินครั้งแล้วครั้งเล่าทั้งที่กลัวเครื่องบินขนาดนี้ละมั้ง
SHARE
Writer
Alunya
Truth Seeker
The sun watches what I do, but the moon knows all my secret.

Comments