พอได้ละ
เราชินกับการที่ไม่มีคุณแล้วนะ
แต่มันคงดีกว่า
ถ้าคุณยังอยู่ตรงนี้
.
.
.
เรารู้จักกันมา5ปีแล้ว
เราเริ่มรู้สึกดีกับคุณเมื่อ5ปีที่แล้ว 
เราห่างกันไปเมื่อ3ปีที่แล้ว 
เราไม่เคยบอกคุณเลย
ความในใจของเรา
เราไม่เคยพูดมันไปเลย
.

.
.
นี่ก็ผ่านมา2ปีแล้วที่เราไม่ได้เจอกันเลย
ทำไมวะ
ทำไมเรายังรู้สึกอยู่ 
ทำไมเราลืมคุณไม่ได้เลยวะ
ทำไมคุณยังวนเวียนอยู่ตรงนี้ตลอดเวลา 
.
.
.
เราแม่งขี้ขลาดไปรึเปล่า
ถ้าเราบอกกับคุณไปว่าเราชอบ
ระหว่างเรามันจะพอมีทางเป็นไปได้บ้างมั้ย ?
ช่างเหอะ
ยังไงเราก็ช้าไปอยู่ดี
.
.

ได้ข่าวว่าคุณมีคนคุยเเล้วนี่
คนคนนี้ดีทุกด้านเลยเนอะ
อืม  ก็ดีแล้ว
คนดีๆแบบคุณก็ควรเจอคนดีๆ
เหมาะสมแล้ว
.
.
ชีวิตคุณเดินทางไปได้ดีเลย 
เราแม่งดีใจด้วยจริงๆ
.
ชีวิตเรา
แบบเดิมเลย
โรงเรียนเดิม
ที่นั่งเดิม
กินข้าวร้านเดิม
ชอบคุณเหมือนเดิม
.
เราแม่ง
..
ใจเราแม่ง
.
.
ทำไมวะ
ทำไมไม่ลืมคุณไปสักที
คุณติดอยู่ในใจนานเกินไปแล้วนะ
เจอใครกี่คนแม่งก็ไม่รู้สึกสักคน 
.
ตลกดี 
เราแม่งอะไรก็คุณ 
แต่คุณแม่งไม่อะไรกับเราเลย 
ระหว่างเรา ถ้าเทียบกับเรื่องของความน่าจะเป็นแล้ว
ความเป็นไปได้ของเรื่องระหว่างเรา
P(E)=0

.
สุดท้ายก็จบเกม 
แพ้ตลอดเลยแม่ง
แพ้คนทุกคนที่เข้ามาในชีวิตคุณ
ขนาดตัวเลือกของคุณเรายังไม่มีโอกาสเลย 
คนล้านคนที่คุณจะสนใจ
เราคงเป็นคนที่ 1,000,001 หรือไม่ก็ใครก็ได้ไม่ใช่หนึ่งในล้านคน 
มันเศร้าตรงที่เราเป็นคนที่ล้านกว่าสำหรับคุณ 
แต่คุณแม่งที่หนึ่งในใจ 
ยืนหนึ่งในใจ
โดยที่ใจเราแม่งไม่มีใครอีก


SHARE
Writer
filwy
writer
..

Comments