ชีวิตที่ไม่ใช่ชีวิต
         บางครั้งก็ยังสงสัยว่า ชีวิตเราใครกันเเน่ที่เป็นคนกำหนดการใช้ชีวิตของเรา ตัวเราหรอ?? ฉันว่าไม่น่าจะใช่นะ เพราะโตมาจนอายุจะครบยี่สิบปีในอีกไม่กี่วันข้างหน้าทำไมยังรู้สึกว่า ยังใช้ชีวิตไม่คุ้มกับสิ่งที่ผ่านมา กับช่วงชีวิตที่ผ่านมา ทำไมรู้สึกว่ามันมีกรอบ มีขอบเขตอยู่ตลอดเวลา ทำไมยังรู้สึกว่าเรายังไม่ได้ทำในสิ่งที่เราชอบ บางครั้งเราก็อยากลองผิดลองถูกดูบ้าง บางครั้งเราก็ไม่ต้องการคนที่คอยชี้เเนะให้เราตลอด และในบางครั้งก็อยากข้ามกรอบออกไปบ้าง
         ทำไมยิ่งโตขึ้นยิ่งต้องแบกรับภาระเพิ่มมากขึ้นด้วยนะ ทำไมยิ่งโตขึ้นคนรอบข้างต้องเอาความหวังมายัดให้เราเพิ่มมากขึ้นด้วย และทำไมยิ่งโตขึ้นยิ่งเหนื่อย ยิ่งมองไม่เห็นถึงหนทางของความสบายใจ ทำไมเขาต้องเอาเเต่เป็นห่วงทั้งๆที่เราโตพอที่จะรับผิดชอบตัวเองได้เล้ว บางครั้งความเป็นห่วงที่มันมากเกินไปมันกลับยิ่งบีบครั้นเเละกดดันเรามากขึ้น มันกลับกลายเป็นเข็มที่พุ่งเข้าเเทงฉันตลอดเวลา เรื่องบางเรื่องที่โครตจะหนักหนา บางครั้งเราก็ต้องการที่อยากจะระบาย หรือบอกให้เขารับรู้บาง เเต่พอยกหูขึ้นมากลับทำได้เเค่เก็บทุกอย่างไว้ในใจ เพราะสมองกลับประทวงอยู่ตลอดเวลาว่ามันไม่ควรที่จะพูดให้เขาได้รับรู้กกับความกังวล ความเจ็บปวด หรือสิ่งที่เรากำลังเผชิญ เพราะกลัวว่าเขาจะคิดมาก กลัวว่าเขาจะกังวลยิ่งกว่า เนื่องจากลองพูดมาหลายครั้งเเล้วมันกลับทำให้เราไม่สบายใจมากว่าเก่าเสียอีก กลับกลายต้องมานั่งโทษตัวเองว่า "กูไม่น่าเล่าเลย"  ยิ่งพอลองข้ามกรอบที่ใครก็ไม่รู้มาขีดเส้นไว้กลับกลายเป็นว่าความเป็นห่วงที่เขามีให้นั้นมันทำร้ายฉันยิ่งเสียกว่าแผลถลอกที่เกินการการลองข้ามกรอบเสียอีก.
   




สรุปชีวิตเราใครเป็นคนใช้กันแน่


SHARE

Comments

nnonee
5 months ago
คุณรู้สึกโอเคหรือเปล่า ?

Reply