Too late
สายเกินไป...
ถ้าไม่เจอกับตัวเราจะไม่มีทางรู้ซึ้งถึงคำนี้เลย

อย่างเช่น
การตั้งหน้าตั้งตาอ่านหนังสือสอบในคืนสุดท้าย
ทั้งๆที่ปล่อยเวลาทิ้งไว้เป็นเดือนๆก่อนหน้า

ไอศกรีมร้านโปรดที่คิดไว้ว่าเดี๋ยวพรุ่งนี้ค่อยมากิน
ในวันต่อมา ร้านนั้นประกาศปิดตัวลงอย่างถาวร

หนังสือเล่มโปรดที่ตั้งใจกลับมาซื้อในอาทิตย์หน้า
แต่มันดันเป็นเล่มสุดท้ายที่ตีพิมพ์

และอีกหลายเหตุการณ์ที่ต้องจบลงไปพร้อมกับความเสียดาย แต่สักพักความรู้สึกเหล่านี้มักจะหายไปตามกาลเวลา เมื่อเราได้พบสิ่งที่น่าสนใจสิ่งใหม่มาแทนที่...

...แต่จะว่าไปก็ไม่ทั้งหมดหรอกที่เวลามีสิ่งใหม่มาทดแทนแล้วความรู้สึกมันจะหายไป

แค่ เขา ละมั้งที่เป็นข้อยกเว้นเดียวที่มี
ความรู้สึกว่า สายเกินไป ที่เกิดขึ้นเพราะเขา
มันช่างยาวนาน...
ขนาดตัดใจไปแล้ว ยังไม่เคยหายไปเลย

มันน่าตลกนะที่ตอนนั้นใจเราตรงกัน
แต่ไม่มีใครพูดอะไรสักคำ
ฉันรอ.. รอให้เขาพูดก่อน
ฉันรอ.. ถ้าถึงวันนั้นเขายังไม่พูด ฉันจะพูดเอง
แต่วันนั้นของฉันไม่เคยมาถึง
คำว่า รักที่ไม่มีใครเคยได้ยิน
คำว่า รักที่ถูกปล่อยทิ้งไว้อยู่อย่างนั้น
จนทุกวันนี้ เขาก็ยังไม่รู้ว่า ฉันรัก


สายเกินไป...
เวลาของฉันมันดูช้าไปเสียหมดกับเรื่องของเขา
หลายครั้งเราคลาดกันอย่างไม่น่าให้อภัย
กว่าจะได้พบกันใหม่ 

ความรักของเขามันก็หมดอายุเสียแล้ว

ฉันหมดสิทธิ์เอื้อนเอ่ยคำว่ารักที่เก็บไว้..

ใครหลายคนบอกให้ฉันพูดมันออกไป
อย่างน้อยก็มีฉันที่ยัังรู้สึก..บอกให้เขาได้รู้

ฉันปฏิเสธคำแนะนำนั้นมาตลอด
คำว่ารักของฉันในวันที่สายเกินไป
มันไม่มีประโยชน์อะไรที่จะบอกออกไปสักนิด
รังแต่จะทำให้เขาลำบากใจเสียเปล่าๆ
ฉันไม่อยากเป็นความลำบากใจของเขา
ฉันไม่อยากเป็นความกังวลของผู้หญิงของเขา
ฉันจึงเก็บไว้เป็นความลับอยู่อย่างนั้น..

รออยู่เงียบๆตลอดมา
จนเขาเลิกกันแล้ว..คบคนใหม่แล้ว
เขาเริ่มต้นใหม่ไปหลายครั้ง ไม่รู้เท่าไหร่
ในทุกการเริ่มใหม่ของเขา 
มันไม่มีฉันอยู่ในความคิด ในตัวเลือกเขาสักครั้ง

ยิ่งนาน ยิ่งรู้ว่าไม่มีหวัง
สายน้ำไม่ย้อนคืนฉันใด ความรักของเขาก็เช่นกัน

ฉันทำได้เพียงยอมรับ เข้าใจ และยิ้มออกมา
เดินออกมาจากความรู้สึกแสนเก่า
แต่ด้วยความที่อยู่กับมันมานาน
มันยากจัง...ที่จะไม่สนใจมันอีก

เขา ยังเป็นเรื่องที่ฉันเสียดายที่สุดในชีวิตเสมอ
ต่อให้นานแค่ไหน ก็ยังรู้สึก
เพียงแต่..ตัวฉันต้องพยายามเข้าใจ 
และเดินหน้าต่อไป

ต่อให้วันไหนความรู้สึกเก่าๆจะปะทุขึ้นมา
ก็ต้องใจแข็งไม่หันกลับไปอีก

ไม่รู้หรอกว่าอีกนานแค่ไหนกว่าจะหายดี
แต่...มันคงไม่สายเกินไปมั้ง
ที่จะทำให้ใจของฉันกลับมา
กลับมาอยู่กับตัวฉันอย่างสมบูรณ์



" แด่ ช่วงเวลา 1 เดือนหลังจากตัดใจ         
..ใจยังกลับมา..ไม่สมบูรณ์.. "


SHARE
Writer
Memory041
Still...
ยังมีเธออยู่ในทุกเรื่องราว

Comments