LONG TERM
It's too long to turn back. -- and yes, I have to take a risk.สายตาที่มองออกไปยังฝั่งตรงข้ามแม่น้ำพร้อมกับครุ่นคิดว่าคงถึงเวลาแล้วจริงๆ จะปล่อยให้ผ่านไปอีกหนึ่งวินาทียังไงก็ต้องทำมันให้ได้ ในขณะที่กำลังนั่งเตรียมใจอยู่ตรงลานกว้างด้านนอกอาคารกระจกขนาดใหญ่ อากาศวันนี้ดีอย่างไม่น่าเชื่อ ไม่มีแม้แต่ฝุ่นให้ต้องคอยสวมหน้ากากระหว่างคุยกับคู่สนทนา สวนทางกับความรู้สึกข้างในต่อการกระทำที่จะเกิดขึ้นต่อจากนี้ ...

          'นี่มันบ่ายสามเข้าไปแล้ว จะรออะไรอีก ทำใจตั้งแต่เที่ยงแล้วนะ เราคิดดีแล้วล่ะ' เสียงที่ดังก้องอยู่ในหัวพร้อมกับจังหวะของหัวใจที่เต้นรัวอย่างชัดเจน 
          
"ที่นัดไปพรีเซนต์งานลูกค้าวันนี้ แกต้องใช้สมาธิมากไหม?"
"ก็ไม่นะ ก็แค่เอารูปที่เราเรนเดอร์ไปให้เค้าดูเฉยๆอะ ไม่ใช่ครั้งแรก"
"อ่าฮะ ดีแล้วแหละ" ...จะได้ไม่ต้องตกใจมากจนทำงานต่อไม่ได้ "จริงๆที่บอกว่ามีเรื่องจะปรึกษาวันนี้ก็คือว่า เราชอบแกว่ะ"
.
.
"อืม แต่เราคิดกับแกแค่เพื่อน" คู่สนทนาตอบกลับมาภายในเวลาสามวินาที 
          'บางทีก็ตอบไวเกินไปนะ ฮ่าๆ'

น้ำหยดลงหินทุกวันมาเจ็ดปีหินไม่กร่อน แถมยังหนาและแข็งแกร่งกว่าเดิมอีก

"..." ชา.. หน้าชาไปเลยไหมล่ะ
                                                                                                    ...continue
 
SHARE
Writer
Rosa
Observer
Site architect who loves to read any kind of literature, and also write it out (sometimes.. just practice)

Comments