Philophobia คนกลัวความรัก
จะว่าไปหลายๆคนคงจะรู้ว่า phobia คือความกลัวแบบไร้เหตุผล แต่จะไร้เหตุผลเสมอไปไหม ผมว่าไม่นะ ความกลัวบางครั้งมันมีเหตุผลของมันอยู่ลึกๆ และพอมันทับถมไปกับความรู้สึก ก็ยิ่งทบทวีความซับซ้อนจนสร้างเงื่อนไขที่ยากจะแก้ไขขึ้นมา หลายๆคนจมอยู่ใต้ก้นบึ้งของมัน และหลายๆคนกำลังทนทุกข์ทรมาน

ความกล้าหาญ คือสิ่งที่อยู่ตรงข้ามกับความกลัว แต่มีด้ายล่องหนเล็กๆผูกโยงสองคำนี้เข้าไว้ด้วยกัน บางครั้งความกลัวนำเราไปสู่ความกล้าหาญ แต่ก็มีที่ความกล้าหาญถดถอยไปสู่ความกลัว คล้ายกับสองสิ่งที่ตรงข้ามกันอย่างสองสิ่งที่เป็นความรักและความเกลียดชัง บางครั้งความรักนำไปสู่ความเกลียดชัง และความเกลียดชังผันเปลี่ยนไปสู่ความรัก แต่โลกเราไม่ได้ทำงานแบบนั้น ชีวิตเรามีการโยงใยเข้าหากันแบบไม่มีที่สิ้นสุด และบางครั้งมันโยงความกลัวเข้ากับความรัก และมีคนโชคร้ายมากมาย ที่ถูกโยงด้วยสองสิ่งที่ไม่ควรมาบรรจบกัน ผมเองก็เป็นหนึ่งในนั้น และผมก็เชื่อว่าคุณเองก็คงจะเป็นเหมือนผมเช่นกัน

คุณกลัวไหมว่าวันหนึ่งถ้าคุณผูกพัน ถ้าคุณรักใครมากๆแล้วคุณเสียใจ ผมกลัว แต่ผมไม่รู้ว่าเพราะอะไร และไม่มีเหตุผลที่จะโกหกว่าผมพร้อมสำหรับมัน คุณเป็นแบบนั้นเหมือนกันไหม..? บางครั้งคุณเหงาไหม..? ผมเหงามากๆ จนผมไม่รู้จะทำยังไงนอกจากร้องไห้อยู่คนเดียว 
ผมไม่อยากเสียใจ เพราะผมรู้จักความเสียใจมากกว่าสิ่งใด ผมอยู่กับมันมาตั้งแต่ผมจำความได้ และต่อให้ยอมรับได้ แต่มันก็ไม่ได้ลดความเจ็บปวดลงไปได้เลย มันกลับกลายเป็นความเคยชินเสียมากกว่า คุณมีอาการใจสั่นไหมถ้ารู้ว่ามันเกิดขึ้นจนอยากจะหนีไปให้พ้นๆจากทุกคนและทุกสิ่งทุกอย่างที่คุณรู้จักหรือรู้จักคุณ..? คุณเคยคิดไหมว่าการอยู่คนเดียวกับ การไม่ออกไปเจอใครจะช่วยให้คุณไม่ต้องพบเจอคนที่อาจจะทำให้คุณต้องตกหลุมรักจนจบลงที่คุณถูกทอดทิ้งให้อยู่คนเดียวอีกครั้งไหม..? ที่ว่ามาทั้งหมดนี้คือผม แม้จะคิดว่าผมรู้ที่มาที่ไปของมัน แต่ก็ไม่ได้ช่วยอะไรเลย ผมก็ยังเป็นแบบนั้น หลีกหนีความรัก แม้การสัมผัสได้เพียงเล็กน้อยผมก็กลายเป็นหัวกบฏต่อต้านมันอย่างรุนแรง ผมแสดงออกด้วยความอยากดึงดูดเข้าหาตัวแต่กลับผลักไสเมื่อมันเข้ามาใกล้พอที่จะเอื้อมมาถึงผม การเป็นคนกลัวความรัก มันกลายเป็นการก่อการร้ายต่อความรู้สึกของคนอื่น เพราะแม้คุณจะรักหรือแคร์คนเหล่านั้นแค่ไหนก็ตาม สุดท้ายคุณก็ทำได้แค่นี้ แค่หลีกหนีจากมันมา แล้วตรงเจ้าสู่โลกของคุณที่กำลังจะล่มสลายเพราะคุณแบกรับมันไม่ไหวอีกต่อไป... 

ผมไม่รู้วิธีรักษาความกลัวนี้ ผมไม่รู้ว่าความกล้าหาญจะช่วยอะไรไหม และจะว่าไปผมอยากหยุดเขียนถึงความรักแล้ว ผมเริ่มรู้สึกเบื่อเพราะความเฮงซวยของมันที่ผมต้องเจอมาตลอด ผมอาจจะผิดเองและที่จริงก็ไม่มีใครสนใจหรอก เพราะเราต่างมีเรื่องของเราให้สนใจ แต่ก็ขอโบ้ยความผิดให้ความรักละกัน ที่ทำให้ผมเป็นแบบนี้ เบื่อที่มันเล่นกับความรู้สึก เบื่อที่มันทำให้ต้องคิดมาก ผมทำอะไรน่ะเหรอ แค่มาบ่นน่ะ พอใจแล้วผมก็ไป บาย



SHARE
Writer
JoeyNineteen90
Astronaut
จักรวาลแห่งความ(ไม่)ลับ

Comments